I OZ 231/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 października 2017 r., sygn. akt III SAB/Kr 126/17 oddalające wniosek o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Krystyny Kutzner i Barbary Pasternak od orzekania w sprawie ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w [...] w rozpoznania wniosku o wydanie zaświadczenia żądanej treści postanawia: oddalić zażalenie.

K. J., wnioskiem z dnia 31 sierpnia 2017 r., zwrócił się o wyłączenie sędziów WSA w Krakowie: Krystyny Kutzner i Barbary Pasternak od udziału w sprawie z jego skargi na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] w przedmiocie wydania zaświadczenia żądanej treści. W uzasadnieniu tego wniosku podniesiono, że sędziowie orzekający w sprawie są stronniczy i złośliwe nastawieni do skarżącego. WSA w Krakowie, po rozpoznaniu wniosku, postanowieniem z dnia 19 października 2017 r., sygn. akt III SAB/Kr 126/17, oddalił go. W uzasadnieniu stwierdzono, że w oświadczeniach złożonych przez sędziów: Krystynę Kutzner i Barbarę Pasternak wskazano, iż nie istnieją okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności w sprawie, jak również nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 18 § 1 P.p.s.a. W zażaleniu na to postanowienie podniesiono, że WSA w Krakowie nie rozpoznał zarzutów wniesionych w tej sprawie, przyjął "wątpliwe wyjaśnienia i oświadczenia" sędziów i nie wziął pod uwagę orzeczenia o sygn. akt I OPP 15/17, w którym NSA stwierdził przewlekłość postępowania przed WSA w Krakowie w sprawie ze skargi K. J. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uzasadnienie. Zgodnie z art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369, ze zm., dalej: P.p.s.a.) niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 P.p.s.a., sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Sędziowie, których dotyczył wniosek o wyłączenie od orzekania, złożyli oświadczenia, o których mowa w art. 22 § 2 P.p.s.a. Sąd Najwyższy, w postanowieniu z dnia 25 sierpnia 1971 r., sygn. akt I CZ 121/71, stwierdził, że autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego. W zażaleniu na postanowienie odmawiające wyłączenia sędziów nie wskazano jednak okoliczności i argumentów, które podważałyby prawdziwość oświadczeń złożonych przez sędziów w przedmiotowej sprawie. Tym samym należy stwierdzić, że Sąd I instancji trafnie uznał, iż złożony w sprawie wniosek o wyłączenie nie zasługiwał na uwzględnienie. Wnioskodawca nie podał żadnych konkretnych okoliczności, które wskazywałyby na istnienie przynajmniej jednej z przesłanek wyłączenia sędziego. Samo podejmowanie przez wymienionych we wniosku sędziów niekorzystnych, w jego odczuciu, rozstrzygnięć nie oznacza, że wskazani we wniosku sędziowie próbują dokonać "zemsty za orzeczenie NSA I OPP 15/17". Przesłanką taką nie jest również subiektywne przekonanie wnioskodawcy o braku bezstronności sędziego. Przyczyny wyłączenia muszą mieć charakter obiektywny i znajdować potwierdzenie w podnoszonych przez stronę okolicznościach faktycznych. W niniejszej zaś sprawie taka sytuacja nie wystąpiła. Naczelny Sąd Administracyjny, z uwagi na powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., oddalił zażalenie.