I OZ 560/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Przybysz po rozpoznaniu w dniu 25 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 18 czerwca 2024 r. sygn. akt II SA/Gl 726/24 o odrzuceniu sprzeciwu w sprawie ze sprzeciwu M.K. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z 25 marca 2024 r. nr SKO.V 428/70/2024 w przedmiocie czasowego odebrania zwierząt postanawia: oddalić zażalenie.

Pismem z 18 kwietnia 2024 r. M.K. (dalej: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach sprzeciw od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z 25 marca 2024 r. nr SKO.V 428/70/2024 w przedmiocie czasowego odebrania zwierząt (k. 2). Powyższa decyzja została doręczona skarżącej w dniu 28 marca 2024 r. Decyzja zawierała pouczenie o możliwości jej zaskarżenia, poprzez wniesienie sprzeciwu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem organu, w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. W dniu 18 kwietnia 2024 r. skarżąca nadała w placówce pocztowej sprzeciw (zatytułowany przez skarżącą jako prośba) na powyższą decyzję (k. 17). Zaskarżonym postanowieniem z 18 czerwca 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił sprzeciw jako wniesiony po terminie oraz zwrócił stronie wnoszącej sprzeciw kwotę 100 zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego. Zażalenie na ww. postanowienie wniosła skarżąca (k. 52, 58). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 64a p.p.s.a. od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572, dalej: "k.p.a.") skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. W myśl natomiast art. 64c § 1 p.p.s.a. sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu. Z kolei stosownie do treści art. 64b § 1 p.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Przepis art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. stanowi natomiast, że sąd odrzuca skargę wniesioną po terminie do jej wniesienia postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, sąd wojewódzki dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych w sprawie, jego rozstrzygnięcie odpowiada prawu. Zaskarżoną decyzję organu odwoławczego doręczono skarżącej 28 marca 2024 r. Decyzja ta zawiera prawidłowe pouczenie o przysługującym środku zaskarżenia, a także o terminie i sposobie jego wniesienia. Ustawowy termin do wniesienia sprzeciwu upływał zatem 11 kwietnia 2024 r. Tymczasem strona skarżąca środek zaskarżenia (zatytułowany prośba) wniosła dopiero 18 kwietnia 2024 r. (data nadania w UP), a więc niewątpliwie z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 64c § 1 p.p.s.a. Nie jest zaś skuteczna argumentacja zawarta w zażaleniu zmierzająca do zakwestionowania ww. decyzji, a nie odnosząca się do przedmiotu zaskarżonego postanowienia. Wobec powyższego, słusznie Sąd I instancji, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 58 § 3 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a., odrzucił sprzeciw oraz zwrócił stronie skarżącej uiszczony wpis sądowy na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.