I OZ 552/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 15 stycznia 2018 r. sygn. akt II SA/Gl 954/17 odrzucające skargę w sprawie ze skargi A. S. w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 26 września 2016 r. sygn. akt II SA/Gl 861/16 postanawia oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 15 stycznia 2018 r. sygn. akt II SA/Gl 954/17 (dalej postanowienie z 15 stycznia 2018 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę A. S. (dalej skarżący) w sprawie ze skargi A. S. w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 26 września 2016 r., sygn. akt II SA/Gl 861/16 (dalej postanowienie z 26 września 2016 r.). Sąd I instancji w uzasadnieniu postanowienia z 15 stycznia 2018 r. wskazał, że skarżący pismem z [...] października 2017 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem poczty elektronicznej skargę w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego zakończonego postanowieniem z 26 września 2016 r. Przewodniczący Wydziału II zarządzeniem z [...] października 2017 r. II SA/Gl 954/17 wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Dla dokonania powyższej czynności wyznaczony został dwumiesięczny termin liczony od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Nadto, zarządzeniem z [...] października 2017 r. II SA/Gl 954/17 wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania przez: nadesłanie jej podpisanego egzemplarza; dokładne wskazanie podstawy wznowienia (art. 271-273 ppsa); podanie okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie; wskazanie, czy skarżący wnosi o uchylenie, czy o zmianę zaskarżonego orzeczenia. Dla dokonania powyższej czynności wyznaczono siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy, wezwania doręczono skarżącemu dnia [...] października 2017 r. [sobota] (k. 4, 5-16, 17, 19, 20, 26 akt II SA/Gl 954/17). WSA wskazał, że wyznaczony termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął w dniu 30 października 2017 r. [poniedziałek], natomiast termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu "20" [winno być "21"; art. 83 § 1 ppsa w zw. z art. 112 zd. 1 kc] grudnia 2017 r. [czwartek]. Skarżący w wyznaczonych terminach nie uzupełnił braków formalnych skargi o wznowienie postępowania i nie uiścił wpisu, mimo prawidłowego wezwania, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższych czynności [k. 19, 20 akt II SA/Gl 954/17]. W związku z powyższym Sąd I instancji na podstawie art. 280 § 1 i art. 220 § 3 ppsa odrzucił skargę. Na postanowienie z 15 stycznia 2018 r. skarżący złożył zażalenie, zarzucając naruszenie art. 5 Konwencji Praw Człowieka; art. 45 "pkt" [winno być "ust.] 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej; "przepisy Kpk w związku z mataczeniem dokumentami akt spraw" (k. 56-57 akt II SA/Gl 954/17). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej ppsa) sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga o wznowienie postępowania jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę (art. 280 § 1 ppsa). W art. 279 ppsa ustawodawca określił następujące wymogi formalne dla skargi o wznowienie postępowania: oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, oznaczenie podstawy wznowienia i jej uzasadnienie, podanie okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia. Dnia [...] października 2017 r. skarżący nadał w placówce pocztowej jeden podpisany egzemplarz skargi o wznowienie, jednak nie uzupełnił jej pozostałych braków formalnych, w tym nie uiścił wpisu sądowego (k. 32-35 akt II SA/Gl 953/17). Sąd I instancji prawidłowo uznał, że skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi, tzn. nie uiścił wpisu w terminie oraz nie usunął w terminie braków formalnych skargi w zakresie dokładnego wskazania podstaw wznowienia (art. 271-273 ppsa) i podania okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarżący spełnił wymóg skargi w postaci określenia czy żąda uchylenia czy zmiany zaskarżonego orzeczenia (art. 279 in fine ppsa), nie wpływa to jednak na niedochowanie przez skarżącego innych wymogów formalnych skargi. Zarzut naruszenia art. 5 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonej dnia 4 listopada 1950 r. w Rzymie (Dz. U. z 1993 r. nr 61, poz. 284 ze zm.) jest nierelewantny. Kontrolowana sprawa nie jest sprawą karną i nie wiązała się z pozbawieniem prawa do wolności i bezpieczeństwa osobistego. Zaskarżone postanowienie nie narusza art. 45 ust. 1 Konstytucji RP z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. z 1997 r. nr 78, poz. 483, sprost. z 2001 r. nr 28, poz. 319, zm. z 2006 r. nr 200, poz. 1471, z 2009 r. nr 114, poz. 946), bowiem skarżący mimo prawidłowych wezwań, nie uiścił w wyznaczonych terminach wpisu od skargi o wznowienie postępowania ani nie usunął braków formalnych skargi (prócz nadesłania podpisanego egzemplarza skargi). Przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1904 ze zm.), nie znajdowały zastosowania w sprawie. W kontrolowanej sprawie nie doszło do "mataczenia dokumentami akt spraw". Zarzuty podniesione w zażaleniu okazały się niezasadne. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ppsa, postanowił jak w sentencji.