I OZ 55/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 11 września 2025 r., sygn. akt IV SA/Wr 409/25 o odrzuceniu skargi A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy z dnia 14 maja 2025 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie odmowy przyznania zasiłku powodziowego postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 11 września 2025 r., sygn. akt IV SA/Wr 409/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy z dnia 14 maja 2025 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie odmowy przyznania zasiłku powodziowego. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 6 sierpnia 2025 r. wezwano skarżącego do podania numeru PESEL, w terminie 7 dni od dnia doręczenia przesyłki, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierającą wezwanie, wobec niepodjęcia w terminie, dołączono do akt sprawy ze skutkiem doręczenia na dzień 22 sierpnia 2025 r. Brak formalny nie został uzupełniony w terminie. Wobec powyższego, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.". Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący, wnosząc o jego uchylenie, albowiem w dacie wskazanej przez Sąd (22 sierpnia 2025 r.) placówka pocztowa w C. była zamknięta, a zatem nie mógł podjąć awizowanej przesyłki. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy wskazać, że warunki formalne skargi, nieuzupełnienie których w zakreślonym terminie – stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. – skutkuje jej odrzuceniem, zostały określone w art. 57 § 1 tej ustawy. Zgodnie z powołanym przepisem, skarga powinna zawierać elementy wymienione w pkt 1-3 omawianej regulacji, a ponadto powinna czynić zadość wymaganiom dla każdego pisma w postępowaniu sądowym – przewidzianym w art. 46 P.p.s.a. W szczególności, w myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a., pismo strony powinno zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. W rozpoznawanej sprawie, w związku ze stwierdzonymi brakami formalnymi skargi, zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 sierpnia 2025 r. skarżący został wezwany do podania numeru PESEL, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Z adnotacji operatora pocztowego umieszczonych na kopercie, w której przedmiotowe wezwanie zostało przesłane stronie oraz zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że przesyłka była dwukrotnie awizowana - pierwszy raz w dniu 8 sierpnia 2025 r. i powtórnie w dniu 19 sierpnia 2025 r. Wobec powyższego Sąd I instancji prawidłowo przyjął, że przesyłka adresowana do skarżącego i niepodjęta w terminie została skutecznie doręczona z dniem 22 sierpnia 2025 r. w trybie zastępczym, o którym mowa w art. 73 § 4 P.p.s.a. W terminie wyznaczonym w zarządzeniu z dnia 6 sierpnia 2025 r. A. W. nie podał swojego numeru PESEL, a zatem zaistniała obligatoryjna przesłanka do odrzucenia skargi wskazana w art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Odnosząc się do argumentów powołanych w zażaleniu wskazać należy, że okoliczności związane z ewentualnym brakiem winy strony w uchybieniu terminu nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Stanowiły one natomiast przedmiot rozważań Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w odrębnym postępowaniu incydentalnym. Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2025 r. odmówiono przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Skarżący nie wniósł zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego na ww. postanowienie, a zatem stało się ono prawomocne. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.