I OZ 547/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Zarządu Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego w Tarnobrzegu na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 23 kwietnia 2014 r., sygn. akt II SA/Rz 812/13 o sprostowaniu postanowienia tego Sądu z dnia 13 marca 2014 r. o sprostowaniu postanowienia z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie ze skargi P.G., redaktora naczelnego dziennika "[...]" na pismo Zarządu Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego w Tarnobrzegu w przedmiocie udzielenia informacji prasowej postanawia: oddalić zażalenie

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie sprostował omyłkę pisarską w swoim postanowieniu z dnia 13 marca 2014 r. w ten sposób, że w jego sentencji w miejsce niewłaściwie wskazanej daty 11 grudnia 2013 r. wpisano datę 27 lutego 2014 r. Sprostowanie to dokonane zostało na podstawie art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.". Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Zarząd Okręgowy Polskiego Związku Łowieckiego w Tarnobrzegu, prawidłowo reprezentowany, domagając się jego uchylenia i zasądzenia kosztów postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 156 § 1 P.p.s.a., przez przyjęcie, że sprostowane wyrażenia mają charakter oczywistych omyłek. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 156 § 1 P.p.s.a. Sąd może z urzędu sprostować w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W postanowieniu z dnia 13 marca 2014 r. błędnie wskazano datę, w której zostało wydane postanowienie odrzucające skargę kasacyjną Związku, wskazując zamiast 27 lutego 2014 r. dzień 11 lutego 2013 r. Zasadnie uznał Wojewódzki Sąd Administracyjny, iż błąd ten był jedynie omyłką pisarską, szczególnie iż z całości akt sprawy niewątpliwie można ustalić właściwe daty, w jakich Sąd wydał poszczególne orzeczenia. Słusznym było zatem sprostowanie tej omyłki, a wydane w tym zakresie postanowienie w pełni odpowiada prawu. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.