I OZ 545/18

Dnia 13 czerwca 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W.S. na zarządzenie Przewodniczącego VII Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 maja 2018 r. o sygn. akt VII SA/Wa 1318/16 w przedmiocie ściągnięcia od W.S. kwoty 100 (sto) złotych tytułem nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku postanawia: oddalić zażalenie.

Zarządzeniem z dnia 8 maja 2018 r. o sygn. akt VII SA/Wa 1318/16 Przewodniczący VII Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządził ściągnięcie od W.S. kwotę 100 złotych tytułem nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W.S. wniosek taki złożył w dniu 29 maja 2017 r. i do dnia wydania zarządzenia opłaty kancelaryjnej nie uiścił. Wyrok wraz z uzasadnieniem stronie został zaś doręczony w dniu 11 lipca 2017 r. Zażalenie na powyższe zarządzenie wywiódł W.S. formułując zarzuty pod adresem działalności Sądu Wojewódzkiego oraz twierdząc, że naruszone zostały prawa człowieka i obywatela zapisane w Konstytucji RP. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Jak stanowi art. 234 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), "opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządza ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek, po uprzednim wezwaniu strony do jej uiszczenia." W sprawie opłata nie została uiszczona przez W.S., zatem zasadnie zostało zarządzone jej ściągnięcie od niego. Skarżący nie wyjaśnił, w jaki sposób zastosowanie wskazanego przepisu prawa powszechnie obowiązującego miałoby naruszyć prawa człowieka i obywatela zapisane w Konstytucji, jak podnosi skarżący. Przypomnieć zaś wypada, że w myśl art. 83 Konstytucji, każdy ma obowiązek przestrzegania prawa Rzeczypospolitej Polskiej. Jednocześnie skarżący nie przedstawił jakichkolwiek prawomocnych orzeczeń potwierdzających twierdzenia o istnieniu zorganizowanej grupy przestępczej, które formułuje w zażaleniu. Stąd uznać należy je za gołosłowne. Zaskarżone zarządzenie odpowiada zatem prawu i powinno być wykonane, zaś zażalenie na nie zostało oddalone na podstawie art. 198 w zw. z art. 197 § 2 w zw. z art. 184 ww. ustawy.