I OZ 520/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Karol Kiczka po rozpoznaniu w dniu 10 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] S.A. z siedzibą w Warszawie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 kwietnia 2025 r. sygn. akt I SA/Wa 65/25 o odrzuceniu skargi [...] S.A. z siedzibą w Warszawie na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia 21 listopada 2024 r. nr KKU-41/24 w przedmiocie stwierdzenia nabycia prawa własności nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2025 r. sygn. akt I SA/Wa 65/25 odrzucił skargę [...] S.A. z siedzibą w Warszawie - z uwagi na nieuzupełnienie w zakreślonym terminie braków formalnych skargi (nienadesłanie brakujących odpisów skargi). Zażalenie na to postanowienie złożyła skarżąca spółka wskazując na: 1. naruszenie art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 1302 ze zm., dalej zwana: "p.p.s.a.") poprzez przyjęcie, że nie uzupełniono w zakreślonym terminie (rzekomych) braków formalnych skargi w postaci nadesłania odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych wraz z załącznikami, co skutkowało jej odrzuceniem, podczas gdy nadesłane wraz ze skargą jej kserokopie stanowią jej odpisy o których mowa w naruszonym przepisie, 2. naruszenie art. 49 § 1 p.p.s.a. poprzez wezwanie Skarżącej do uzupełnienia (rzekomych) braków formalnych skargi, podczas gdy przedłożenie kserokopii skargi (a ściślej: egzemplarzy odpowiadających treści złożonego środka zaskarżenia), jedynie niepoświadczonych za zgodność z oryginałem lub podpisanych własnoręcznie nie sposób uznać za brak formalny. Mając na uwadze wskazane zarzuty wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przyjęcie sprawy do rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wskazać trzeba, że wywiedziona w niniejszej sprawie skarga była dotknięta brakami formalnymi. Brak odpowiedniej liczby odpisów skargi (wbrew twierdzeniom zażalenia do skargi nie dołączono żadnych odpisów ani kserokopii egzemplarzy odpowiadających treści złożonego środka zaskarżenia - skargi co potwierdza prezentata organu) wymagał więc wszczęcia procedury naprawczej na mocy art. 49 § 1 w zw. art. 46 § 2 pkt 1 lit. b oraz § 3 w zw. z art. 47 p.p.s.a. W zakreślonym siedmiodniowym terminie, który upływał 5 lutego 2025 r., pełnomocnik strony skarżącej nadesłał pełnomocnictwo jednak bez odpisów czy też kserokopii skargi czyli strona skarżąca nie uzupełniła ww. braków, wobec czego Sąd I instancji zobligowany był odrzucić skargę na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Wskazać również trzeba, że wbrew konieczności i przepisowi Sąd omyłkowo dwukrotnie wezwał stronę skarżącą do nadesłania opisanych wcześniej odpisów skargi wezwaniem z dnia 5 marca 2025 r. (ponowne), skierowanym na adres pełnomocnika i odebranym w dniu 12 marca 2025 r., mimo jednak dwukrotnej szansy strona skarżąca nadal nie nadesłała brakujących odpisów, na drugie wezwanie w ogóle nie reagując, a którego termin upłynął bezskutecznie w dniu 19 marca 2025 r. (k. 23 akt sądowych), dlatego skarga podlegała odrzuceniu, o czym prawidłowo orzekł Sąd I instancji w oparci o art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Nie mógł w rozpoznawanej sprawie odnieść zamierzonego skutku argument zażalenia, że skarżący wykonali zarządzenie i nadesłali kserokopie skargi bądź egzemplarze odpowiadające treści złożonego środka zaskarżenia bowiem ani do skargi ani do pisma strony skarżącej z dnia 4 lutego 2025 r. uzupełniającego braki – przy którym nadesłano jedynie pełnomocnictwo, nie zawierały odpisów skargi ani żadnych dodatkowych pism czy kserokopii o czym również świadczą opisy dokonane na prezentatach (organu przy skardze i sądu przy piśmie strony z dnia 4 lutego 2025 r.). Zawartość każdej korespondencji wpływającej do Sądu natychmiast po wyjęciu z koperty jest opisywana na prezentacie Sądu, ze znajdującej się zaś na piśmie z dnia 4 lutego 2025 r. (k.17 akt sądowych) prezentaty z datą 10 luty 2025 r. wynika, że w kopercie znajdowało się: 1 pismo, które wszyte zostało do akt sądowych i jest nim pełnomocnictwo. Można się domyślać, że tylko z tego powodu Sąd I instancji ponownie wezwał do nadesłania brakujących odpisów bowiem w piśmie tym wskazano w załącznikach m.in. "odpis skargi (x2)". Na ponowne wezwanie strona jednak nie zareagowała. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji zasadnie zaskarżonym postanowieniem odrzucił skargę przyjmując, że obarczona jest brakami formalnymi. Nadto, pełnomocnik strony skarżącej, aby podważyć stanowisko Sądu I instancji winien był w zażaleniu przede wszystkim wskazać na naruszenie prawa procesowego wykazując, że odrzucenie skargi przez Sąd było niezasadne. Tymczasem w zażaleniu nie zarzucono ani naruszenia art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. ani żadnego innego przepisu postępowania, a tym samym nie podważono skutecznie stanowiska Sądu I instancji. Podsumowując, brak było podstaw do zmiany bądź uchylenia prawidłowego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. postanowił, jak sentencji.