I OZ 493/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Przybysz po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B.R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 16 maja 2024 r., sygn. akt II SA/Wa 246/24 o sprostowaniu oczywistej omyłki w sprawie ze skargi B.R. na postanowienie Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu z 28 grudnia 2023 r., nr 173/2023 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 16 maja 2024 r. sygn. akt II SA/Wa 246/24 sprostował z urzędu oczywistą omyłkę w sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 26 kwietnia 2024 r. w ten sposób, że wersie dziewiątym od góry oraz w uzasadnieniu tego postanowienia na stronie drugiej w wersach trzecim i piętnastym od góry określających stronę skarżącą zamiast "[...]1" wpisać "[...]2". Powyższe postanowienie w całości zaskarżył skarżący. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 156 § 1 p.p.s.a., sąd z urzędu może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia językowa art. 156 § 1 p.p.s.a. wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tj. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak również z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Nie ma charakteru oczywistego omyłka, której stwierdzenie wymaga głębszej analizy akt postępowania (por. B. Dauter w: A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021, art. 156). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy, iż Sąd pierwszej instancji pierwotnie w wersie dziewiątym komparycji postanowienia z 26 kwietnia 2024 r. od góry oraz w uzasadnieniu tego postanowienia na stronie drugiej w wersach trzecim i piętnastym od góry omyłkowo określił skarżącego "[...]1" zamiast prawidłowo "[...]2". Sprostowanie ww. postanowienia nastąpiło na wniosek samej strony zawarty w zażaleniu na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 26 kwietnia 2024 r. W sprawie nie budzi zatem wątpliwości, iż skarżącym w przedmiotowej sprawie jest [...]2. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.