I OZ 488/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 2 czerwca 2025 r., sygn. akt II SA/Łd 255/25 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 13 lutego 2025 r., znak SKO.4160.228.2024 w przedmiocie zatwierdzenia z urzędu podziału nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z 2 czerwca 2025 r., sygn. akt II SA/Łd 255/25 odmówił wstrzymania na wniosek D.K. (dalej: skarżący) wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z 13 lutego 2025 r., znak SKO.4160.228.2024, którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta Łodzi z 25 października 2024 r., znak ZDG.G.4124.251.2024.3.NH o zatwierdzeniu z urzędu podziału nieruchomości położonej w Ł. przy ul. [...], oznaczonej w rejestrze gruntów jako działka nr[...] o pow. 0.1612 ha w obrębie [...], objętej KW nr [...]. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że w skardze na ww. decyzję skarżący wniósł o jej wstrzymanie, podnosząc, że dokonanie podziału nieruchomości z urzędu i wbrew jego woli wyrządzi mu niepowetowaną szkodę, bowiem prowadzi on zaawansowane negocjacje dotyczące sprzedaży nieruchomości. Podział działki oraz zmiana przeznaczenia jednej z nich na działkę drogową zniweczy ustalenia warunków sprzedaży, co wyrządzi skarżącemu niepowetowaną szkodę, ponadto narusza jego prawo własności. Odmawiając wstrzymania wykonania decyzji Sąd wyjaśnił, że skarżący nie wykazał, że wykonanie decyzji niesie za sobą realne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie przedstawił bowiem konkretnych argumentów na poparcie swoich twierdzeń i nie przedłożył żadnej dokumentacji. Ogólnikowość wniosku nie pozwalała Sądowi na weryfikację, czy w istocie może zaistnieć niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wykonania decyzji. Natomiast w odniesieniu do argumentacji dotyczącej ochrony prawa własności, Sad podkreślił, że przepisy prawa przewidują możliwość przymusowego pozbawienia prawa własności. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący ponownie wskazał, że wykonanie decyzji wyrządzi mu niepowetowaną szkodę, ponownie odniósł się do prowadzonych zaawansowanych negocjacji sprzedażowych z potencjalnym kontrahentem, zaś podział nieruchomości zniweczy ustalenia handlowe i doprowadzi do wycofania się kontrahenta z transakcji. Wartość całej nieruchomości ulegnie istotnemu obniżeniu, a utrata możliwości jej sprzedaży w ustalonych warunkach przekłada się na wymierną stratę majątkową. Naczelny Sąd Administracyjny rozważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. W pierwszej kolejności należy wskazać, że zatwierdzenie podziału nieruchomości dokonywanego z urzędu w przypadku, gdy podział jest niezbędny do realizacji celów publicznych, co miało miejsce w niniejszej sprawie, wyłączone jest spod działania przepisu art. 9 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2024 r., poz.1145; dalej: u.g.n.). Oznacza to, że decyzje wydane na podstawie art. 97 ust. 3 pkt 1 u.g.n. nie podlegają obligatoryjnemu wstrzymaniu przez organ w przypadku ich zaskarżenia do sądu administracyjnego. Warunkiem wstrzymania zaskarżonej decyzji, która nie podlegała wstrzymaniu przez organ administracji jest zatem wykazanie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a więc zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wykonania decyzji. Podstawą wniosku skarżącego jest twierdzenie, że wykonanie decyzji doprowadzi do jego niepowetowanej szkody majątkowej, ponieważ zniweczy jego plany sprzedaży nieruchomości, która uległa podziałowi. Argumentacja skarżącego zarówno we wniosku, jak i następnie w zażaleniu, opiera się na tezie o utracie potencjalnej możliwości sprzedaży nieruchomości. Na okoliczność zaawansowanych negocjacji sprzedażowych skarżący nie przedstawił jakichkolwiek dokumentów. Nie wskazał na zawarcie umowy przedwstępnej ani mogące wynikać z niedotrzymania umowy negatywne dla niego skutki. Hipotetyczna możliwość sprzedaży nieruchomości nie stanowi przesłanki wskazującej na możliwość wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody ani spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania decyzji nie zmieniłoby także obecnej sytuacji transakcyjnej skarżącego. Wstrzymanie wykonania decyzji nie oznacza podważenia jej istnienia i ostateczności, lecz jest instytucją mającą na celu zabezpieczyć skarżącego w trakcie postępowania sądowoadministracyjnego przed negatywnymi skutkami jej wykonania. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. i z tą sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanek niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków, w rozumieniu przyjętym w art. 61 § 3 p.p.s.a. skarżący nie wykazał. W żaden sposób nie wskazano, aby w przypadku uwzględnienia skargi i wyeliminowana zaskarżonej decyzji skarżący miałby ponieść jakąkolwiek szkodę. Wskazywane negocjacje sprzedaży nieruchomości, pomijając brak ich uprawdopodobnienia, nie wiążą się z wykazaniem zaistnienia znacznej szkody po stronie skarżącego, w razie uchylenia zaskarżonej decyzji mogą być nadal prowadzone. Z powołanych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie oddalił.