I OZ 472/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Kamińska po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 12 marca 2015 r., sygn. akt III SO/Łd 12/14 z wniosku T.G. w przedmiocie wymierzenia grzywny Burmistrzowi Miasta Tuszyna za nieprzekazanie skargi w terminie skargi na bezczynność z dnia [...] lipca 2014 r. postanawia: oddalić zażalenie.

W dniu 9 sierpnia 2014 r. T.G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosek o wymierzenie Burmistrzowi Miasta Tuszyna grzywny za nieprzekazanie do sądu skargi z dnia 4 lipca 2014 r. na bezczynność organu w sprawie znak: [...]. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z dnia 14 sierpnia 2014 r. skarżący został poinformowany o tym, że skarga ta została przekazana do sądu przez organ w dniu 7 sierpnia 2014 r., a sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt III SAB/Łd 34/14. Wezwano też skarżącego do wypowiedzenia się, czy wobec powyższego nadal popiera wniosek o wymierzenie grzywny organowi czy też cofa wniosek – w terminie 7 dni pod rygorem uznania, że popiera wniosek. Powyższe wezwanie zostało skarżącemu doręczone w dniu 25 sierpnia 2014 r. Skarżący nie udzielił na nie odpowiedzi. W odpowiedzi na wniosek skarżącego o wymierzenie organowi grzywny Burmistrz Miasta Tuszyna wniósł o jego oddalenie. Wskazał, iż skarga na bezczynność złożona przez T.G. w dniu 7 lipca 2014 r. została wraz z odpowiedzią wysłana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w dniu 6 sierpnia 2014 r. Została ona dnia 18 listopada 2014 r. rozpoznana przez WSA wyrokiem wydanym w sprawie o sygn. akt III SAB/Łd 34/14. Biorąc pod uwagę fakt, że ww. skarga została przekazana do WSA w terminie 3 dni od dnia jej wniesienia, tj. zgodnie z terminem określonym w art. 54 § 2 p.p.s.a., organ uznał wniosek o wymierzenie grzywny za bezprzedmiotowy. Pismem z dnia 11 lutego 2015 r. skarżący złożył do sądu wniosek dowodowy, wniosek o wymierzenie grzywny organowi w okolicznościach rażącego naruszenia prawa, wniosek o wpis do protokołu czynności dowodowych skarżącego jako strony postępowania, wniosek o usunięcie naruszenia prawa. Na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 135, 134 § 2, 155, 149 § 1, 154 § 5, 100 § 1, 101 § 1, 12 p.p.s.a. wniósł o dowód z wymienionych w piśmie dokumentów i okoliczności prawnych na okoliczność wykazania, że organ nie przekazał do WSA odpowiedzi na skargę wraz ze skargą oraz aktami sprawy ora, że skarżący nie otrzymał odpowiedzi na skargę oraz na okoliczność wykazania usuwania z akt postępowania istotnych dokumentów przez organ. Wniósł o wymierzenie organowi dodatkowej grzywny za art. 149 p.p.s.a. w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. w okolicznościach rażącego naruszenia prawa. Ponadto wniósł o wykazanie, że organ samowolnie dokonując zmian w ewidencji gruntów nie załatwił sprawy za wnioskiem skarżącego z dnia 19 listopada 2014 r. Wniósł o załatwienie sprawy za ww. wnioskiem na podstawie art. 135 w zw. z art. 155 p.p.s.a. i przywrócenie treści rejestru gruntów i mapy ewidencyjnej dz. 71. Wniósł ponadto o uwzględnienie okoliczności, że akta sprawy III SAB/Łd 34/14 potwierdzają, że organ prowadził postępowanie rozgraniczeniowe w okoliczności, gdy zagadnienie wstępne postępowania było rozstrzygnięte. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 12 marca 2015 r. o sygn. akt III SO/Łd 12/14 oddalił wniosek. Zdaniem Sądu w rozpoznawanej sprawie organowi nie można zarzucić nieprawidłowego działania. Skarga na bezczynność Burmistrza Miasta Tuszyna została przekazana przez organ do sądu przed upływem trzydziestodniowego terminu określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a. Skarga na bezczynność została bowiem złożona przez T.G. w dniu 7 lipca 2014 r. i została wraz z odpowiedzią wysłana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w dniu 6 sierpnia 2014 r. Została ona dnia 18 listopada 2014 r. rozpoznana przez WSA wyrokiem wydanym w sprawie o sygn. akt III SAB/Łd 34/14. Z powyższych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd pierwszej instancji oddalił skargę. Zażalenie na powyższe postanowienie wywiódł T.G. Jak zaznaczył, sąd mylnie potraktował jego skargę o wymierzenie grzywny jako wniosek o wymierzenie grzywny. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 powołanej ustawy). W myśl zaś art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Ratio legis komentowanej normy jest zabezpieczenie sfery praw i interesów skarżącego przed dezorganizowaniem postępowania sądowoadministracyjnego przez organ administracji publicznej (zob. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Warszawa 2013, s. 328, 331). W niniejszej sprawie skarga na bezczynność Burmistrza Miasta Tuszyna została przekazana przez organ do sądu przed upływem trzydziestodniowego terminu określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a. Skarga na bezczynność została bowiem złożona przez T.G. w dniu 7 lipca 2014 r. i została wraz z odpowiedzią wysłana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w dniu 6 sierpnia 2014 r. Została ona dnia 18 listopada 2014 r. rozpoznana przez WSA wyrokiem wydanym w sprawie o sygn. akt III SAB/Łd 34/14. W nawiązaniu do uzasadnienia zażalenia skarżącego wskazać należy, że nie istnieje środek zaskarżenia w postaci "skargi o wymierzenie grzywny". Wymierzenie grzywny w trybie z art. 55 § 1 ma charakter wnioskowy, a nie skargowy. Nadto wyjaśnić należy, że wniosek o wymierzenie grzywny nie jest środkiem służącym do wzruszenia prawomocnego wyroku WSA w Łodzi z dnia 18 listopada 2014 r. o sygn. akt III SAB/Łd 34/14. Nie znajdując zatem usprawiedliwionych podstaw do uwzględnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji