I OZ 46/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosław Wincenciak po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 10 listopada 2020 r., sygn. akt IV SA/Po 310/20 o odrzuceniu skargi J.W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2020 r., Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia odwołania postanawia: oddalić zażalenie

Zaskarżonym postanowieniem z 10 listopada 2020 r., sygn. akt IV SA/Po 310/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, dalej również jako "WSA", odrzucił skargę J.W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], dalej jako "SKO" z dnia [...] stycznia 2020 r., Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia odwołania. W uzasadnieniu WSA wskazał, że Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału IV z dnia [...] marca 2020 roku (k. 29 akt sąd.) skarżący został wezwany o uzupełnienie braków formalnych skargi wniesionej pismem z [...] lutego 2020 r., przez podanie numeru PESEL oraz uiszczenie wpisu od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania zostały przesłane skarżącemu na adres Dyrektora Oddziału Wewnętrznego w [...] (k. 31-35 akt sąd. – adres wskazany we wniesionej do WSA skardze), następnie na adres Dyrektora Aresztu Śledczego w [...] (k. 37-39 akt sąd.), a po uzyskaniu informacji z Zakładu Karnego w [...] o zwolnieniu z Zakładu i miejscu pobytu, na adres: [...], ul. [...]. Po dwukrotnym awizowaniu przesyłki pod ostatnim adresem, przesyłka została zwrócona do Sądu wskutek jej nieodebrania w terminie w dniu [...] października 2020 roku. (k. 44 akt sąd.). Sąd pierwszej instancji uznał, że skarżący został prawidłowo wezwany do usunięcia braków skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwania, adresowana do skarżącego, została awizowana w dniu 24 września 2020 r. na okres 14 dni w placówce pocztowej zgodnie z art. 73 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325), dalej jako "p.p.s.a." (k. 44 akt sąd.), a następnie zwrócona do WSA w Poznaniu, z uwagi na brak podjęcia przesyłki przez skarżącego. Zatem w ocenie WSA doręczenie wezwania za dokonane należało uznać z upływem ostatniego dnia 14-dniowego okresu na jaki przesyłkę pozostawia się w urzędzie pocztowym, tj. 8 października 2020 r. WSA wskazał, że od tego dnia należy liczyć termin 7 dni na wykonanie wezwania, który upłynął 15 października 2020 r. (czwartek). Skoro zaś skarżący nie uzupełnił braków skargi w zakreślonym w wezwaniu terminie, skargę należało odrzucić. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący J.W. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Pismo procesowe strony powinno spełniać określone warunki formalne, bez których nie można mu nadać prawidłowego biegu. Wymogi formalne składanych pism uregulowane zostały w art. 46 p.p.s.a. Stosownie zaś do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., poza elementami wymienionymi w § 1 tego przepisu pismo strony powinno ponadto zawierać, w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie – numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Brzmienie tego przepisu zostało ustalone ustawą z dnia 12 kwietnia 2019 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 934), dalej: "ustawa zmieniająca". Zgodnie zaś z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepis ten stosuje się do skargi, stosownie bowiem do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi, o których mowa w tych przepisach, skutkuje odrzuceniem skargi. Z kolei w art. 199 p.p.s.a. uregulowano podstawową zasadę orzekania o kosztach postępowania, zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Ponadto w świetle art. 214 § 1 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie, przy czym jak stanowi art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Dodatkowo w oparciu o art. 230 § 1 p.p.s.a od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, przy czym pismem takim, w myśl art. 230 § 2 p.p.s.a., jest m. in. skarga. Również nieuzupełnienie braku skargi w postaci uiszczenia wpisu obliguje sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Wyjaśnić przy tym należy, że stosownie do art. 65 § 1 p.p.s.a., sąd dokonuje doręczeń przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2016 r., poz. 1113, ze zm.), dalej jako "prawo pocztowe", przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy. Z kolei stosownie do art. 65 § 2 p.p.s.a., do doręczania pism w postępowaniu sądowym przez operatora pocztowego, stosuje się tryb doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym, jeżeli przepisy niniejszego działu nie stanowią inaczej. Oznacza to, że aby w sposób prawidłowy (zgodny z art. 65 § 2 p.p.s.a.) doręczyć pismo sądowe należy zastosować tryb, o jakim mowa w przepisach rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 października 2010 r. w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym (Dz. U. z 2015 r., poz. 1222, ze zm.), dalej jako "rozporządzenie". Zgodnie z art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób określony w art. 65 - 72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu prawa pocztowego albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo urzędzie gminy. W myśl natomiast § 7 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia po pozostawieniu zawiadomienia o możliwości odbioru przesyłki we właściwej placówce pocztowej operatora lub właściwym urzędzie gminy doręczający dokonuje adnotacji o niedoręczeniu przesyłki na formularzu potwierdzenia odbioru oraz adnotacji "awizowano dnia" na stronie adresowej niedoręczonej przesyłki i składa swój podpis. Placówka pocztowa operatora lub urząd gminy potwierdzają przyjęcie od doręczającego awizowanej przesyłki przez umieszczenie na przesyłce odcisku datownika i podpisu przyjmującego (§ 7 ust. 2 rozporządzenia). Analogiczny tryb postępowania stosuje się w przypadku powtórnego zawiadomienia o możliwości odbioru pisma, z tym, że na adresowej stronie niedoręczonej przesyłki doręczający zaznacza dokonanie powtórnego zawiadomienia adnotacją "awizowano powtórnie dnia" i podpisem (§ 8 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia). Skarga do WSA, złożona przez skarżącego, nie zawierała numeru PESEL skarżącego oraz nie została opłacona (nie został uiszczony wpis sądowy od skargi). Skarżący został wezwany do uzupełnienia braków skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. WSA dokonał wezwania w sposób prawidłowy, próbę jego doręczenia podjął trzykrotnie, w pierwszej kolejności wysyłając je na adres wskazany w skardze, następnie ustalając adres skarżącego. Jak wynikało z informacji udzielonych przez pracownika Zakładu Karnego w [...], skarżący został zwolniony z Zakładu, wobec czego miejsce jego pobytu było w [...] przy ul. [...]. Słusznie przy tym uznał WSA, że przesyłka skierowana na ten adres, zawierająca stosowne wezwania, adresowana do skarżącego, została awizowana w dniu 24 września 2020 r. na okres 14 dni w placówce pocztowej, zatem doręczenie wezwania za dokonane należało uznać z dniem 8 października 2020 r., wobec czego termin na wykonanie wezwania upłynął 15 października 2020 r. Skarżący został więc prawidłowo wezwany do uzupełnienia braków skargi, w trybie art. 73 p.p.s.a. Zdaniem Naczelnego Sadu Administracyjnego opisany powyżej tryb doręczania przesyłek sądowych został w tej sprawie zastosowany prawidłowo. Wobec zaś nieuzupełnienia braków skargi, WSA prawidłowo skargę odrzucił. Należy też zaakcentować, że zaskarżone postanowienie z 10 listopada 2020 r., wysłane na adres w [...] przy ul. [...] zostało przez skarżącego odebrane. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny - na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. - orzekł jak w sentencji.