I OZ 459/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wiesław Morys po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 lutego 2018 r., sygn. akt III SAB/Kr 66/17 o odrzuceniu sprzeciwu K. J. od pouczenia o obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w K. w przedmiocie wniosku z dnia [...] stycznia 2017 r. o wydanie zaświadczenia postanawia: oddalić zażalenie. 2

Postanowieniem z dnia 8 lutego 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił sprzeciw K. J. od pouczenia zawartego w punkcie 1 druku dołączonego do przesłanego skarżącemu wyroku tego Sądu z dnia 7 grudnia 2017 r. Jak wskazał Sąd I instancji w motywach postanowienia, w punkcie 1 ww. pouczenia zawarto informację, iż wniosek o uzasadnienie wyroku podlega opłacie kancelaryjnej w wysokości 100 zł. Skarżący w piśmie datowanym na dzień 29 stycznia 2018 r. wniósł m.in. "sprzeciw w zakresie pouczenia o obowiązku kosztów sądowych w zakresie opłaty kancelaryjnej" z uwagi na posiadane zwolnienie ustawowe z art. 239 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) – dalej: P.p.s.a. Sąd meriti wskazał, że przepisy P.p.s.a. nie przewidują takiego środka zaskarżenia jak "sprzeciw" od pouczenia o kosztach postępowania sądowego (kosztach opłaty kancelaryjnej). Tak więc co do zasady rację miał skarżący, iż brak jest w jego przypadku obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, jednakże sprzeciw należało odrzucić jako niedopuszczalny na podstawie art. 167a § 6 P.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł K. J., podnosząc że kierowane do niego wezwanie w przedmiocie kosztów sądowych jest nieuzasadnione, bowiem jest on z mocy ustawy zwolniony z kosztów sądowych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Na wstępie wskazać należy, że sprzeciw do sądu administracyjnego można wnieść od decyzji administracyjnej wydanej na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. (art. 3 § 2a P.p.s.a.). Ponadto sprzeciw, zgodnie z art. 167a § 2, P.p.s.a., jest środkiem zaskarżenia zarządzeń i postanowień referendarza sądowego, o których mowa w art. 30 § 1, art. 49 § 2 oraz art. 234 § 2 ww. ustawy. Jak wynika z niewadliwych ustaleń Sądu meriti, w dniu 7 grudnia 2017 r. zarządzono doręczenie K. J. odpisu sentencji wyroku z tej samej daty wraz z pouczeniem m.in. o prawie i terminie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz związanymi z tym kosztami dla strony, wynikającymi z obowiązku uiszczenia opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia wyroku w kwocie 100 zł. Na pouczenie to, zawarte w punkcie 1 ww. pisma, sprzeciw wniósł K. J. wskazując, iż jest on ustawowo zwolniony od kosztów sądowych na podstawie art. 239 P.p.s.a. Istotą niniejszej sprawy jest więc kwestia dopuszczalności wniesienia sprzeciwu od wymienionego pouczenia. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego na takie pouczenie, w świetle przepisów P.p.s.a. wymienionych na wstępie – sprzeciw nie przysługuje, zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie trafnie orzekł o jego odrzuceniu. Jednakże zgodzić się należy ze skarżącym, iż bezcelowe wydaje się pouczanie strony ustawowo zwolnionej z kosztów sądowych o opłacie pobieranej od sporządzenia uzasadnienia wyroku, bowiem oczywistym jest, że adresat tego pouczenia nie ma obowiązku opłaty tej uiszczać. Natomiast takie pouczenie samo w sobie nie powoduje dla strony żadnych skutków prawnych. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji. ----------------------- 2