I OZ 430/24

Dnia 13 sierpnia 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 24 kwietnia 2024 r., sygn. akt II SA/Po 104/24 odrzucające skargę J.M. w sprawie ze skargi B.C., D.K., H.M., G.J., E.S. oraz J.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 24 listopada 2023 r., nr SKO.GN.4001.634.2023 w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2024 r., sygn. akt II SA/Po 104/24, odrzucił skargę J.M. w sprawie ze skargi B.C., D.K., H.M., G.J., E.S. oraz J.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 24 listopada 2023 r., nr SKO.GN.4001.634.2023 w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarga złożona w imieniu J.M. podlega odrzuceniu, z powodu wniesienia jej po upływie ustawowego terminu. Sąd podał, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu decyzją z dnia 24 listopada 2023 r. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Poznania z 29 stycznia 2021 r. w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie przekształcenia dziedzicznego prawa zabudowy w prawo użytkowania wieczystego. Powyższa decyzja została w dniu 12 grudnia 2023 r. doręczona r. pr. K.S. jako pełnomocnikowi B.C., D.K., H.M., G.J. oraz E.S. Z kolei w dniu 4 grudnia 2023 r. ww. decyzja została doręczona pełnomocnikowi J.M. – R.C. Następne, w dniu 11 stycznia 2024 r. r.pr. K.S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, w imieniu B.C., D.K., H.M., G.J., E.S. oraz J.M., skargę na opisaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 24 listopada 2023 r. Sąd – powołując się na art. 53 §1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 – dalej "p.p.s.a.") – wskazał, że decyzja organu II instancji została doręczona pełnomocnikowi J.M. w dniu 4 grudnia 2023 r., zatem termin do skutecznego wniesienia skargi od zaskarżonej decyzji upłynął z dniem 3 stycznia 2024 r. Natomiast skarga J.M. została wniesiona w dniu 11 stycznia 2023 r., czyli po upływie ww. terminu. Sąd zaznaczył, iż w aktach administracyjnych sprawy brak jest pełnomocnictwa udzielonego r.pr. K.S. przez J.M. do reprezentowania jej w postępowaniu przed organami administracyjnymi. Pełnomocnictwa takiego nie złożono przy piśmie r. pr. K.S. z dnia 23 października 2023 r. Natomiast udzielone r.pr. K.S. przez R.C. pełnomocnictwo substytucyjne z dnia 5 września 2022 r. stanowiło jedynie umocowanie do reprezentacji przed sądami administracyjnymi oraz Naczelnym Sądem Administracyjnym w konkretnym postępowaniu tj. w sprawie "zaskarżenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 22 lipca 2022 r. , znak sprawy SKO.GN/4001.262.2021." Wobec tego Sąd stwierdził, że bieg terminu do wniesienia skargi przez J.M. należy liczyć od daty doręczenia zaskarżonej decyzji jej pełnomocnikowi R.C. Na powyższe postanowienie skarżąca złożyła zażalenie, podnosząc, że pełnomocnictwo udzielone R.C. obejmowało również umocowanie do występowania przed sądami administracyjnymi i taka była wola zarówno pełnomocnika R.C., jak i samej J.M. Zdaniem skarżącej oznacza to, iż w dacie złożenia skargi, również r. pr. K.S. była umocowania do działania w imieniu skarżącej J.M. Wskazano, że pismem z dnia 4 marca 2024 r. pełnomocnik skarżącej w wykonaniu wezwania Sądu złożył stosowny dokument pełnomocnictwa z dnia 11 października 2023r., tożsamy z innymi pełnomocnictwami udzielonymi przez pozostałe skarżące. Wskazano, że udzielając r. pr. K.S. pełnomocnictwa z dnia 11 października 2023 r., J.M. potwierdziła również wszelkie czynności wykonane przez pełnomocnika R.C., który upoważniony był również do udzielania dalszych pełnomocnictw we wszelkich postępowaniach związanych ze sprawą przekształcenia dziedzicznego prawa zabudowy nieruchomości położone] w P. przy ul. [...] w prawo użytkowania wieczystego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm. – dalej "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę złożoną po upływie terminu do jej wniesienia. Sformułowanie "odrzuca" wskazuje na obowiązek sądu administracyjnego odrzucenia skargi wniesionej po upływie terminu. Należy w tym miejscu podkreślić, że 30 – dniowy termin przewidziany na wniesienie skargi jest terminem ustawowym i sąd nie jest uprawniony do modyfikacji jego długości. Oznacza to, że w sytuacji złożenia skargi po terminie (jak w niniejszej sprawie), sąd jest obowiązany skargę odrzucić. Należy przypomnieć, że w niniejszej sprawie nie jest sporne, że zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 24 listopada 2023 r., została w dniu 12 grudnia 2023 r. doręczona r. pr. K.S. jako pełnomocnikowi B.C., D.K., H.M., G.J. oraz E.S. Z kolei w dniu 4 grudnia 2023 r. ww. decyzja została doręczona pełnomocnikowi J.M. – R.C. Na tę decyzję r. pr. K.S. w dniu 11 stycznia 2024 r. r wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę – m. in. w imieniu J.M. Sąd I instancji odrzucił zaś tę skargę jako złożoną po terminie. W zażaleniu skarżąca podnosi, że udzielając r. pr. K.S. pełnomocnictwa z dnia 11 października 2023 r., J.M. potwierdziła również wszelkie czynności wykonane przez pełnomocnika R.C., który upoważniony był również do udzielania dalszych pełnomocnictw we wszelkich postępowaniach związanych z niniejszą sprawą. Jednakże nie zmienia to faktu, że zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącej R.C. w dniu 4 grudnia 2023 r. Bez względu zatem na to, który z pełnomocników (czy R.C., czy r. pr. K.S.) wnosiłby skargę w imieniu skarżącej, to nadal termin do jej wniesienia należy liczyć od dnia doręczenia skarżącej (pełnomocnikowi) zaskarżonej decyzji, czyli od dnia 4 grudnia 2023r. Tym samym 30 – dniowy termin do jej wniesienia upływał z dniem 3 stycznia 2024r. Wobec tego skargę złożoną w dniu 11 stycznia 2024 r. uznać należało za spóźnioną, co obligowało Sąd do jej odrzucenia. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.