I SA/Wa 1174/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dariusz Pirogowicz, sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska (spr.), sędzia WSA Elżbieta Lenart, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 8 sierpnia 2024 r. sprawy ze skargi A. sp. z o. o. w Warszawie na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 26 lutego 2024 r. nr KOX/680/In/23 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku oddala skargę.

Zaskarżonym postanowieniem z 26 lutego 2024 r., nr KOX/680/In/23 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie odmówiło [...] Sp. z o.o. w W przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ustalenie, że aktualizacja opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej, stanowiącej własność Skarbu Państwa, położonej w W. przy ul. [...] , oznaczonej jako dz. nr [...] z obrębu [...] o pow. 5 364 m2 jest bezskuteczna, ewentualnie jest nieuzasadniona albo jest uzasadniona w mniejszej wysokości. W uzasadnieniu Kolegium wskazało, że wypowiedzeniem z 4 października 2021 r. Prezydent m.st. Warszawy wypowiedział skarżącej dotychczasową wysokość opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego przedmiotowej nieruchomości gruntowej i ustalił od 2022 r. nową wysokość opłaty rocznej, zgodnie z art. 77 ust. 2a ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2023 r. poz. 344 ze zm., powoływanej dalej jako "ugn" ). Powyższe wypowiedzenie doręczono skarżącej, będącej użytkownikiem wieczystym nieruchomości, 11 października 2021 r. Skarżąca 24 sierpnia 2022 r. wystąpiła do Kolegium, za pośrednictwem Prezydenta, z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ustalenie, że aktualizacja opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego gruntu jest bezskuteczna, ewentualnie nieuzasadniona albo uzasadniona w mniejszej wysokości. Jednocześnie złożyła wniosek o ustalenie bezzasadności aktualizacji opłaty rocznej. W treści wniosku o przywrócenie terminu Spółka wskazała, że wypowiedzenie opłaty rocznej nie zostało jej prawidłowo doręczone, gdyż zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki poleconej nr [...] nie posiada pieczęci skarżącej, ani nie ma czytelnego podpisu, w tym możliwości zidentyfikowania osoby podpisującej się na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, tym bardziej, że wnioskodawca nie zatrudniał pracowników, jak również nie jest to żadna osoba z zarządu. Skoro doręczenie wypowiedzenia było wadliwe, to skarżąca nie ponosi winy w niedochowania terminu do złożenia wniosku o ustalenie bezzasadności aktualizacji opłaty rocznej. Skarżąca wskazała również, że 18 sierpnia 2022 r. odebrała wezwanie organu z 10 sierpnia 2022 r., w którym znajdowała się informacja o ww. wypowiedzeniu, a z treścią wypowiedzenia zapoznała się 22 sierpnia 2022 r., kiedy otrzymała wgląd w akta i ustaliła braki w jego doręczeniu. Postanowieniem nr KOX/950/In/22 omyłkowo datowanym na 27 września 2020 r. (wydanym w 2022 r.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie odmówiło przywrócenia terminu do złożenia wniosku. Wyrokiem z 15 maja 2023 r., sygn. akt I SA/Wa 2891/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił postanowienie Kolegium nr KOX/950/In/22. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał na konieczność dokonania dodatkowych wyjaśnień w celu ustalenia czy wypowiedzenie opłaty rocznej zostało skutecznie doręczone skarżącej i jeśli tak, to czy uchybienie terminu w złożeniu wniosku o ustalenie zasadności tego wypowiedzenia nastąpiło z jej winy. Sąd wskazał na potrzebę ustalenia w jaki sposób odbierane były przez skarżącą inne przesyłki urzędowe, poprzez przedłożenie innych, niż dotyczące niniejszej sprawy zwrotnych potwierdzeń odbioru przesyłek, np. wezwania do zapłaty opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego przedmiotowej nieruchomości z 10 maja 2022 r. znak: [...] oraz wypowiedzeń opłat rocznych z tytułu użytkowania wieczystego innych nieruchomości gruntowych, których Spółka była użytkownikiem wieczystym, oprócz znajdującego się już w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru wypowiedzenia z 7 września 2021 r. nr [...] dot. innej niż przedmiotowa działki, będącej w użytkowaniu wieczystym skarżącej. Pismem z 24 listopada 2023 r. Kolegium wezwało Prezydenta m.st. Warszawy do uzupełnienia materiału dowodowego poprzez przedłożenie innych, niż dotyczące niniejszej sprawy, zwrotnych potwierdzeń odbioru przesyłek poleconych. Prezydent nadesłał dodatkowy materiał dowodowy. Rozpatrując sprawę Kolegium wskazało, że zgodnie art. 78 ust. 2 ugn użytkownik wieczysty może, w terminie 30 dni od dnia otrzymania wypowiedzenia, złożyć do samorządowego kolegium odwoławczego, właściwego ze względu na miejsce położenia nieruchomości, wniosek o ustalenie, że podwyższenie opłaty jest nieuzasadnione albo jest uzasadnione w mniejszej wysokości. Organ odwoławczy wyjaśnił, że doręczenie użytkownikowi wieczystemu wypowiedzenia z 4 października 2021 r. nastąpiło 11 października 2021 r. - zgodnie z datą uwidocznioną na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki poleconej, która zawierała wypowiedzenie. Tym samym ostatni dzień 30-dniowego terminu do złożenia wniosku o ustalenie, że aktualizacja opłaty jest nieuzasadniona upływał 3 listopada 2021 r. Odnosząc się do zarzutów Spółki, że "z uwagi na nieczytelność podpisu i brak pieczęci wnioskodawcy nie można ustalić kim jest osoba podpisana na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, tym bardziej że wnioskodawca nie zatrudniał pracowników i nie jest to żadna z osób z zarządu" Kolegium wskazało, że zgodnie z art. 45 kpa jednostkom organizacyjnym i organizacjom społecznym doręcza się pisma w lokalu ich siedziby do rąk osób uprawnionych do odbioru pism. Pojęcie osoby "upoważnionej do odbioru pism" jest pojęciem szerszym niż pojęcie "pełnomocnika" czy "reprezentacji" (por. wyrok WSA w Gliwicach z 1 grudnia 2008 r., sygn. akt III SA/Gl 763/08). W orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, że doręczyciel pocztowy, doręczając jednostce organizacyjnej pismo, nie ma obowiązku sprawdzania, czy pismo odbiera uprawniona osoba. Natomiast obowiązkiem jednostki organizacyjnej (osoby prawnej) jest takie zorganizowanie odbioru pism, by odbioru dokonywała osoba upoważniona (por. wyrok NSA z 6 lipca 1999 r, sygn. akt I SA/Po 1829/98). Ponadto zgodnie z art. 46 § 1 kpa odbierający pismo potwierdza doręczenie mu pisma swym podpisem ze wskazaniem daty doręczenia. Z treści przepisów nie wynika, że podpis odbiorcy powinien być czytelny oraz zawierać imię i nazwisko, a w przypadku doręczenia przesyłki jednostce organizacyjnej - że odbierający pismo powinien potwierdzić odbiór pisma posługując się pieczęcią firmową tej jednostki organizacyjnej. Kolegium wyjaśniło, że ze zgromadzonego materiału dowodowego, przekazanego przez Prezydenta m.st. Warszawy oraz dokumentów znanych Kolegium z urzędu, w szczególności ze zgromadzonych w aktach sprawy zwrotnych potwierdzeń odbioru korespondencji urzędowej kierowanej do skarżącej wynika, że wszystkie przesyłki polecone zostały dostarczone spółce na jeden adres, będący zgodnie z wpisem w KRS pod nr [...] siedzibą Spółki do 2 czerwca 2023 r. (ul. [...] ) i zostały odebrane przez osoby upoważnione, które kwitowały odbiór przesyłek podpisem odręcznym i bez postawienia pieczęci firmowej na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. Użytkownik wieczysty nigdy wcześniej nie kwestionował skuteczności takiego sposobu doręczania mu pism, korzystając przy tym wielokrotnie z przysługujących mu uprawnień, w szczególności składając do Kolegium wnioski o ustalenie niezasadności aktualizacji opłat rocznych na podstawie tak odebranych wypowiedzeń. Kolegium powołało następującą korespondencję skierowaną do skarżącej: 1) pismo z 7 września 2021 r. (wypowiedzenie dotychczasowej wysokości opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] ) odebrał 15 września 2021 r. P. K. , a użytkownik wieczysty złożył do Kolegium wniosek o ustalenie niezasadności aktualizacji opłaty rocznej w ustawowym terminie, które zostało przez Kolegium rozpatrzone orzeczeniem z 17 maja 2022 r.; 2) pismo z 7 września 2021 r. (wypowiedzenie dotychczasowej wysokości opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] ) odebrał 15 września 2021 r. P. K. , a użytkownik wieczysty złożył do Kolegium wniosek o ustalenie niezasadności aktualizacji opłaty rocznej w ustawowym terminie, który które został rozpatrzony orzeczeniem z 17 maja 2022 r.; 3) pismo z 7 września 2021 r. (wypowiedzenie dotychczasowej wysokości opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] ) odebrał 15 września 2021 r. P. K. , a użytkownik wieczysty złożył do Kolegium wniosek o ustalenie niezasadności aktualizacji opłaty rocznej w ustawowym terminie, który został rozpatrzony przez Kolegium orzeczeniem z 21 czerwca 2022 r.; 4) pismo z 8 września 2021 r. (wypowiedzenie dotychczasowej wysokości opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] ) odebrał 15 września 2021 r. P. K. , a użytkownik wieczysty złożył do Kolegium wniosek o ustalenie niezasadności aktualizacji opłaty rocznej w ustawowym terminie, który został rozpatrzony przez Kolegium orzeczeniem z 21 czerwca 2022 r.; 5) pismo z 4 października 2021 r. (wypowiedzenie dotychczasowej wysokości opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w W. przy [...] ) odebrała 11 października 2021 r. K. K. ; 6) pismo z 4 października 2021 r. (wypowiedzenie dotychczasowej wysokości opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], dz. nr [...] z obrębu [...]) odebrała 11 października 2021 r. K. K. ; 7) pismo z 10 maja 2022 r. (wezwanie do zapłaty opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego przedmiotowej nieruchomości) odebrał 16 maja 2022 r. P. K. . Kolegium, badając akta sprawy sygn. KOX/635/Po/22, ustaliło na podstawie znajdującego się tam zwrotnego potwierdzenia odbioru wypowiedzenia z 26 czerwca 2021 r. skierowanego do spółki [...] Sp. z o.o. S.k. na adres ul. [...] , że osobą, która odebrała również pod tym samym adresem część korespondencji urzędowej skierowanej do skarżącej, m.in. przedmiotowe wypowiedzenie z 4 października 2021 r., jest K. K. . Wynika to z porównania podpisów umieszczonych na ww. zwrotnych potwierdzeniach odbioru pism zaadresowanych do skarżącej spółki oraz do spółki [...] , przy czym na zwrotce pisma skierowanego do spółki [...] dodatkowo umieszczono w nawiasie czytelne imię i nazwisko osoby odbierającej pismo, tj. "K. K. " Kolegium podniosło, że z Rejestru Przedsiębiorców Numer KRS: [...] z 7 lutego 2024 r. wynika, iż w całym okresie funkcjonowania skarżącej Spółki żadna z ww. osób odbierających korespondencję, tj. ani P. K. , ani K. K. , nie byli członkami zarządu Spółki. W ocenie organu podnoszony przez Spółkę fakt, że osoby te nie były też jej pracownikami, nie oznacza, że nie były one osobami uprawnionymi do odbioru korespondencji kierowanej do Spółki. Taką osobą uprawnioną nie musi być osoba zatrudniona bezpośrednio przez Spółkę. Kolegium podało, że budynek biurowy przy ul. [...] ma osiem kondygnacji, ok. 5500 m2 powierzchni biurowej do wynajęcia. Dysponuje, m.in. całodobową ochroną, kontrolą dostępu oraz reprezentacyjną recepcją znajdującą się na parterze budynku. Okoliczność ta wskazuje, że odbiór korespondencji skierowanej do najemców powierzchni biurowych odbywa się w recepcji budynku. W świetle powyższych ustaleń, nie budzi wątpliwości Kolegium fakt, że osoba kwitująca odbiór wypowiedzenia z 4 października 2021 r., tj. K. K. była osobą upoważnioną do odbioru tego pisma oraz że przedmiotowe wypowiedzenie zostało skutecznie doręczone użytkownikowi wieczystemu 11 października 2021 r. Rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ustalenie, że aktualizacja dotychczasowej opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego przedmiotowego gruntu jest nieuzasadniona albo jest uzasadniona w innej wysokości Kolegium wskazało, że zgodnie z art. 58 kpa w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy (§ 1). Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (§ 2). Z treści przywołanego przepisu wynika zatem, że organ jest obowiązany przywrócić termin, gdy zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: 1) uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego i brak winy zostanie przez niego uprawdopodobniony, 2) zainteresowany złoży wniosek o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, 3) jednocześnie ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu zainteresowany dopełni czynności, dla której określony był termin. W ocenie Kolegium wnioskodawca nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Jako okoliczność potwierdzającą brak winy wskazał jedynie na nieprawidłowe doręczenie mu wypowiedzenia - brak firmowej pieczęci oraz brak czytelnego podpisu osoby odbierającej pismo na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Tymczasem, zdaniem Kolegium, wobec poczynionych ustaleń nie można uznać, że ww. przesyłka nie została prawidłowo doręczona skarżącej. K. K. niewątpliwie była osobą upoważnioną do odbioru tego pisma, a przedmiotowe wypowiedzenie zostało skutecznie doręczone użytkownikowi wieczystemu 11 października 2021 r. Analiza ww. dokumentów wykazała, że przyjętą praktyką Spółki było to, że pisma adresowane do niej były odbierane przez osoby nie będące ani członkami zarządu Spółki, ani też osobami bezpośrednio zatrudnionymi przez Spółkę, jednakże od tak odbieranych pism Spółka skutecznie wnosiła do Kolegium przysługujące jej środki zaskarżenia (wnioski o ustalenie niezasadności aktualizacji). Z kolei skuteczności doręczenia nie niweczy brak pieczęci Spółki przy nazwisku osoby odbierającej przedmiotową przesyłkę. Skargę na postanowienie Kolegium złożyła [...] w W. . Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: 1. art 45 i art. 46 kpa, w części poprzez błędną wykładnię, a w części przez błędne zastosowanie polegające na przyjęciu za skutecznie doręczone wypowiedzenie, na podstawie potwierdzenia odbioru nr [...], które nie potwierdza doręczenia pisma osobie uprawnionej, ponieważ ani nie posiada pieczęci firmowej ani czytelnego podpisu osoby odbierającej, wiec nie sposób uznać, że korespondencję w niniejszej sprawie odebrała K. K. , skoro postępowanie dowodowe przeprowadzone przez Kolegium wykazało, że osobą głównie odbierającą korespondencję był P. K. , zaś podpis na potwierdzeniu odbioru nie jest możliwy do zweryfikowania, więc nie wykazano tożsamości podpisów, a jedynie organ przyjął "wygodne" dla siebie założenie posiłkując się sprawą innej spółki ([...] ), która nie ma w tej sprawie znaczenia, jak również inne okoliczności przemawiają za tym, że nie można było przyjąć, że doręczenie 11 października 2021 r. wypowiedzenia stanowi skuteczne doręczenie w myśl art. 45 i 46 kpa, co zaś doprowadziło do błędnego domniemania oraz odmowy przywrócenia terminu skarżącej; 2. art. 7 w zw. z art. 77 oraz art. 80 kpa wyznaczających model gromadzenia i oceny materiału dowodowego, pozwalających na rzetelne ustalenie i rozstrzygnięcie sprawy, w szczególności poprzez: - przyjęcie błędnego domniemania, że skoro potwierdzenie odbioru zostało podpisane przez nadal niezidentyfikowaną osobę i zostało dokonane pod adresem skarżącej, to tym samym doszło do skutecznego doręczenia wypowiedzenia, skoro postępowanie dowodowe przeprowadzone przez Kolegium nie wykazało w sposób dostateczny możliwości ustalenia tożsamości osoby podpisującej się na potwierdzeniu odbioru o nr [...], zaś skarżąca nie zatrudniała pracowników, a osoba podpisana na ww. potwierdzeniu odbioru nie jest członkiem zarządu; - przyjęcie błędnych wniosków, że skoro organ skierował do skarżącej wypowiedzenia dotyczące innych nieruchomości i te wypowiedzenia również nie zostały odebrane z potwierdzeniem ich przyjęcia pieczęcią skarżącej i skarżąca zakwestionowała ww. wnioski w terminach, to taka praktyka konwaliduje każde wadliwe doręczenie, również to, do którego doszło w niniejszej sprawie, - pominięcie okoliczności, że organ złożył wypowiedzenie wysokości opłaty rocznej poprzedniemu użytkownikowi wieczystemu, co również potwierdza, że skarżąca tym bardziej nie mogła się spodziewać, że jej też zostanie złożone wypowiedzenie, - pominięcie okoliczności, że organ zastosował niewłaściwe potwierdzenie odbioru dla wypowiedzenia, które nie pozwała na prawidłową identyfikację osoby przyjmującej korespondencję; 3. art. 59 w zw. z art. 58 kpa, poprzez błędne zastosowanie i odmowę przywrócenia skarżącej terminu do złożenia wniosku, podczas gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy i podniesione we wniosku z 24 sierpnia 2022 r. okoliczności wymagały przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ustalenie, że aktualizacja opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego jest bezskuteczna ewentualnie nieuzasadniona albo uzasadniona w niższej wysokości, zaś postępowanie dowodowe przeprowadzone przez organ po wyroku WSA w Warszawie z 15 maja 2023 roku, sygn. akt I SA/Wa 2891/22 nadal nie daje podstaw do odmowy słuszności zarzutów skarżącej; 4. naruszenia prawa materialnego, które miały wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 49 ustawy z 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe, poprzez zastosowanie dla przedmiotowego doręczenia pisma (wypowiedzenia) niewłaściwego formularza potwierdzenia odbioru, tj. ogólnego formularza, zamiast formularza odpowiedniego dla postępowań administracyjnych, które w tak istotnych kwestiach jak doręczania pism administracyjnych pozwala na identyfikację osób odbierających korespondencję, a w konsekwencji doręczenie osobie nieuprawnionej z pominięciem skarżącej. Wskazując na powyższe zarzuty Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia, przywrócenie terminu do złożenia wniosku i zasądzenie kosztów postępowania. Zarzuty rozwinięto w uzasadnieniu skargi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zaskarżone postanowienie zostało wydane po wyroku tutejszego Sądu z 15 maja 2023 r., sygn. akt I SA/Wa 2891/22. Zgodnie z art. 153 ppsa ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. W niniejszej sprawie przepisy nie zostały zmienione. W wyroku z 15 maja 2023 r. Sąd zalecił Kolegium ustalenie, w jaki sposób odbierane były przez skarżącą inne przesyłki urzędowe do niej kierowane, jak chociażby wezwanie do zapłaty opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego przedmiotowej nieruchomości, czy też wypowiedzenia opłat rocznych z tytułu użytkowania wieczystego innych nieruchomości, do zobowiązania przez Kolegium Prezydenta do przedłożenia innych niż dotyczące niniejszej sprawy, zwrotnych potwierdzeń odbioru wezwań do zapłaty oraz wypowiedzeń opłat rocznych dotyczących pozostałych nieruchomości będących w użytkowaniu wieczystym skarżącej. Kolegium wykonało zalecenia Sądu. Jak wynika z załączonych przez organ zwrotnych potwierdzeń odbioru korespondencji kierowanej do skarżącej dotyczącej wypowiedzeń opłat rocznych z tytułu użytkowania wieczystego różnych nieruchomości przesyłki były odbierane przez P.K. lub K.K. . Żadna z tych osób nie była pracownikiem lub członkiem zarządu skarżącej Spółki. Na zwrotnych potwierdzeniach odbioru przesyłki nie ma adnotacji, że osoby kwitujące odbiór są upoważnione przez adresata do odbioru korespondencji. Przesyłki docierały do adresata. Taki sposób odbioru przesyłek nie był przez skarżącą wcześniej kwestionowany, co wskazuje, że były to osoby upoważnione przez Spółkę do odbioru korespondencji kierowanej do niej. Jak wyjaśnił organ skarżąca miała siedzibę w ośmiokondygnacyjnym budynku biurowym, gdzie przesyłki były doręczane osobom przebywającym w recepcji - na parterze budynku. Kwestionowana przesyłka odebrana została przez osobę podpisaną jako Katarzyna z nieczytelnym nazwiskiem rozpoczynającym się na litery "Ko...", z literą "l" w tym nazwisku , co pozwoliło organowi ustalić, że była to K. K. . Co istotne inne przesyłki kierowane do skarżącej były odbierane przez K.K. . Postepowanie dowodowe nie wykazało, aby odbierała je inna osoba o imieniu Katarzyna i nazwisku zaczynającym się na litery "Ko". Jak prawidłowo wskazało Kolegium osoba odbierająca przesyłkę nie musi być zatrudniona u adresata przesyłki. Nadmienić należy, że w postępowaniu administracyjnym jednostkom organizacyjnym i organizacjom społecznym doręcza się pisma w lokalu ich siedziby do rąk osób uprawnionych do odbioru pism (art. 45 kpa). Sąd podziela ugruntowaną już linię orzeczniczą, zgodnie z którą jeżeli osoba, która przebywa w miejscu siedziby spółki i nie oświadczy doręczającemu, że przyjmowanie przesyłek nie mieści się w zakresie jej uprawnień, wyklucza skuteczność zarzutu, że przesyłka została doręczona do rąk osoby nieuprawnionej. Doręczający bowiem nie musi znać zakresu obowiązków i uprawnień osób znajdujących się w firmie, do której przesyłka jest adresowana, skoro zobowiązują się one do jej odbioru, składając własnoręczny podpis (por. wyrok NSA z 9 września 2015 r., sygn. akt II GSK 1684/14). Innymi słowy, doręczający pismo nie ma obowiązku sprawdzania, czy pismo odbiera osoba formalnie do tego upoważniona, ponieważ to obowiązkiem jednostki organizacyjnej jest takie zorganizowanie odbioru pism, by odbioru dokonywała osoba upoważniona. Poza tym, uprawnienie do odbioru korespondencji nie musi wynikać z udzielonego w tym zakresie pełnomocnictwa. Do odbioru przesyłki pocztowej nie jest konieczne również uprawnienie do reprezentowania spółki, nie jest też niezbędny wpis osoby upoważnionej do KRS. Skarżąca Spółka nie kwestionuje, że doręczenie nastąpiło za pośrednictwem operatora pocztowego w miejscu wskazanym jako jej siedziba. Organ oceniający skuteczność doręczenia pisma może oprzeć się na domniemaniu, że osoba odbierająca pismo skierowane do skarżącej spółki jest uprawniona do wykonania tej czynności, a nieuwzględnienie takiego domniemania pozostawałoby w sprzeczności z uwarunkowaniami obrotu gospodarczego i funkcjonowania jednostek organizacyjnych. Nie można zasadnie oczekiwać od organu, żeby prowadził czynności wyjaśniające w celu ustalenia, czy osoba odbierająca pismo jest do tego uprawniona (por. wyrok NSA: z 24 sierpnia 2023 r., sygn. akt I GSK 1817/19 i powołane tam orzecznictwo, wyrok NSA z 28 listopada 2023 r., sygn. akt III OSK 3239/21). Ze wskazanych przyczyn należy podzielić stanowisko Kolegium, że K. K. była osobą upoważnioną do odbioru pisma oraz, ze wypowiedzenie zostało skutecznie skarżącej doręczone. Wobec powyższego chybiony jest zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 45 i art. 46 kpa. Natomiast odnośnie do zarzutów dotyczących zastosowania "żółtego blankietu" potwierdzenia odbioru przesyłki, jak i braku pieczątki na zwrotnym potwierdzeniu odbioru wypowiedział się Sąd w wyroku z 15 maja 2023 r. wskazując, że "żółta zwrotka" sama w sobie nie przesądza o wadliwości doręczenia, a także, że brak pieczęci Spółki będącej adresatem przesyłki nie niweczy skuteczności doręczenia. Dlatego niezasadny jest zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 49 ustawy Prawo pocztowe. Ustalenia dotyczące doręczenia wypowiedzenia dotychczasowej opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego miały istotne znaczenia dla oceny, czy uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżącej. Zgodnie z art. 58 § 1 i § 2 kpa w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy, a prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, a przy tym jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Podnieść należy, że brak winy w uchybieniu terminowi, jak się jednolicie przyjmuje w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, zachodzi wtedy, gdy dokonanie czynności było niemożliwe z uwagi na przeszkodę, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej w danych okolicznościach można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. W niniejszej sprawie jako okoliczność braku winy w dochowaniu terminu do złożenia wniosku skarżąca wskazała na brak prawidłowego doręczenia wypowiedzenia. Jednakże, jak wyżej wskazano, nie sposób uznać, aby doręczenie było wadliwe, co miałoby skutkować bezskutecznym wypowiedzeniem. Wobec powyższego chybione są zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 59 w zw. z art. 58 kpa. Wbrew zarzutom skargi organ w sposób wyczerpujący uzupełnił i rozpatrzył materiał dowodowy, a następnie ocenił go w zgodzie z zasadą swobodnej oceny dowodów wyrażoną w art. 80 kpa. Organ wskazał fakty, które uznał za udowodnione i dowody, na których się oparł. Nie sposób zatem uznać, że naruszył art. 7, art. 77 i art. 80 kpa. Mając na uwadze wszystkie wyżej wskazane okoliczności Sąd, z mocy art. 151 ppsa, orzekł jak w sentencji wyroku. Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym uzasadnione było treścią art. 119 pkt 3 ppsa.