I OZ 41/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z.R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 kwietnia 2014 r., sygn. akt IV SA/Wr 791/13 o oddaleniu wniosku o sprostowanie postanowienia tego Sądu z dnia 19 lutego 2014 r. o odroczeniu rozprawy w sprawie ze skargi Z.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku okresowego postanawia: oddalić zażalenie

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił wniosek Z.R. o sprostowanie postanowienia tego Sądu, wydanego na rozprawie w dniu 19 lutego 2014 r., którym odroczono rozprawę w tym dniu, celem rozpoznania wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż nie istniały żadne okoliczności, które pozwalałyby na uwzględnienie wniosku strony, bowiem w sprawie nie stwierdzono żadnych niedokładności, błędów pisarskich albo rachunkowych lub innych oczywistych omyłek. Sąd podkreślił też, że sprostowanie orzeczenia nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia rozstrzygnięcia. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Z.R. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie pozbawione jest usprawiedliwionych podstaw. Zgodzić się bowiem trzeba ze stanowiskiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodziły przesłanki sprostowania oraz uzupełnienia postanowienia z dnia 19 lutego 2014 r. Sprostowanie orzeczenia może nastąpić jedynie w wypadku zaistnienia w nim niedokładności, błędów pisarskich albo rachunkowych lub innych oczywistych omyłek, jak stanowi art. 156 § 1 P.p.s.a. We wskazanym wyżej postanowieniu błędy lub niedokładności tego typu nie występują. W żadnym przypadku za omyłkę lub niedokładność nie może być uznane określenie decyzji będącej przedmiotem skargi w taki sposób, jak dokonał tego Sąd I instancji. Decyzja ta została bowiem opisana i wskazana precyzyjnie i zgodnie ze stanem faktycznym. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi .