I OZ 408/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Borowiec po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z.U. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 marca 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 1440/10 o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 grudnia 2012 r. o przywróceniu terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie z dnia 28 marca 2011 r. o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania w sprawie ze skargi Z.U. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia i umorzenia postępowania w sprawie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej postanawia oddalić zażalenie.

Zarządzeniem z dnia 28 marca 2011 r., sygn. akt II SA/Wa 1440/10 pozostawiono bez rozpoznania wniosek Z.U. i M.U. z dnia 6 grudnia 2010 r. Zarządzenie to zostało doręczone skarżącym w dniu 19 kwietnia 2011 r., wraz z pouczeniem o sposobie i trybie jego zaskarżenia. W dniu 20 maja 2011 r. Z.U. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na ww. zarządzenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 13 lipca 2012 r., sygn. akt II SA/Wa 1440/10 umorzył postępowanie ze skargi M.U., ze względu na śmierć strony w dniu [...] 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 27 września 2012 r., sygn. akt II SA/Wa 1440/10 odmówił Z.U. przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. Na skutek wniesionego przez stronę zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 29 listopada 2012 r. o sygn. akt I OZ 852/12 uchylił ww. postanowienie z dnia 27 września 2012 r. i przekazał sprawę Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 21 grudnia 2012 r., sygn. akt II SA/Wa 1440/10 przywrócił Z.U. termin do wniesienia zażalenia na zarządzenie z dnia 28 marca 2011 r. o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. Następnie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 22 lutego 2013 r., sygn. akt I OZ 116/13 oddalił zażalenie Z.U. na zarządzenie z dnia 28 marca 2011 r., sygn. akt II SA/Wa 1440/10 o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. W dniu 4 marca 2013 r. Z.U. złożył zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 grudnia 2012 r., sygn. akt II SA/Wa 1440/10, przywracające mu termin do wniesienia zażalenia na zarządzenie z dnia 28 marca 2011 r. o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania, wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 15 marca 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 1440/10 odrzucił złożony przez Z.U. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 grudnia 2012 r. o przywróceniu terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie z dnia 28 marca 2011 r. o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. Powołując się na treść art. 86 i art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej w skrócie P.p.s.a.) wskazał, że uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 21 grudnia 2012 r. nie spowodowało dla skarżącego ujemnych skutków procesowych. Postanowienie to zostało bowiem wydane w związku z pismem skarżącego z dnia 20 maja 2011 r. Pismo to stanowiło wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie z dnia 28 marca 2011 r. o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. Sąd przychylił się do powyższego wniosku skarżącego i przywrócił mu termin do wniesienia ww. zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 22 lutego 2013 r., sygn. akt I OZ 116/13 rozpoznał zaś zażalenie Z.U. na zarządzenie z dnia 28 marca 2011 r. o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. Powyższe postanowienie z dnia 15 marca 2013 r. stało się przedmiotem zażalenia Z.U. do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W uzasadnieniu zażalenia zwrócił się o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Podniósł, że kwestionowane postanowienie zostało wydane przez sędziego, który nie miał do tego kompetencji. W jego ocenie, w sprawie zachodziły przesłanki do przywrócenia terminu, dotyczące m.in. stanu jego zdrowia, których Sąd pierwszej instancji nie uwzględnił. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 2 P.p.s.a. przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. Taki zatem wniosek – na podstawie art. 88 P.p.s.a. – należy odrzucić, jak niedopuszczalny . Skoro w niniejszej sprawie skarżący domagał się przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 21 grudnia 2012 r., wydane w związku z wnioskiem skarżącego z dnia 20 maja 2011 r. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie z dnia 28 marca 2011 r. o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania, w sytuacji, gdy Sąd pierwszej instancji przychylił się do powyższego wniosku skarżącego i przywrócił mu termin do wniesienia ww. zażalenia, należało uznać, że uchybienie przez niego terminu nie spowodowało ujemnych skutków procesowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaskarżonym postanowieniem z dnia 15 marca 2013 r. prawidłowo odrzucił zatem złożony przez Z.U. wniosek. Należy również podkreślić, iż przedmiotowe zażalenie zostało już rozpoznane przez Naczelny Sąd Administracyjny, który postanowieniem z dnia 22 lutego 2013 r., sygn. akt I OZ 116/13 oddalił je. Odnosząc się natomiast do podniesionych w zażaleniu zarzutów, należy wskazać, że kontrola prawidłowości kwestionowanego postanowienia wydanego na skutek złożonego wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej nie obejmuje rozpoznawania ewentualnych zarzutów podważających kompetencje sędziego referenta, które mogą zostać zgłoszone co najwyżej w postępowaniu o jego wyłącznie. Podnoszenie zaś okoliczności uzasadniających uwzględnienie ww. wniosku nie może odnieść zamierzonego skutku z uwagi na wystąpienie przesłanek do jego odrzucenia. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.