I OZ 410/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. U. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 marca 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 1441/10 o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 grudnia 2012 r. o przywróceniu terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie z dnia 28 marca 2011 r. o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania w sprawie ze skargi Z. U. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i umorzenia postępowania w sprawie dostępu do informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 15 marca 2013 r. odrzucił złożony przez Z. U. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 grudnia 2012 r. przywracające termin do wniesienia zażalenia na zarządzenie z dnia 28 marca 2011 r. o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. W uzasadnieniu swego orzeczenia, Sąd Wojewódzki wskazywał, że zarządzeniem z dnia 28 marca 2011 r. – doręczonym skarżącemu w dniu 19 kwietnia 2011 r. - pozostawiono bez rozpoznania wniosek Z. U. i M. U. z dnia [...] grudnia 2010 r. W dniu [...] maja 2011 r. Z. U.wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na ww. zarządzenie Postanowieniem z dnia 13 lipca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie ze skargi M. U., ze względu na śmierć strony w dniu [...] czerwca 2011 r. Postanowieniem z dnia 27 września 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił Z. U. przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. Na skutek wniesionego przez stronę zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 29 listopada 2012 r. o sygn. akt I OZ 854/12 uchylił ww. postanowienie z dnia 27 września 2012 r. i przekazał sprawę Sądowi Wojewódzkiemu do ponownego rozpoznania. Postanowieniem z dnia 21 grudnia 2012 r., przywrócono Z. U. termin do wniesienia zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 marca 2011 r. o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. Następnie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 22 lutego 2013r., sygn. akt I OZ 118/13 oddalił zażalenie Z. U. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 marca 2011 r., sygn. akt II SA/Wa 1441/10. W dniu 4 marca 2013 r. Z. U. złożył zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 grudnia 2012 r., przywracające Z. U. termin do wniesienia zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 marca 2011 r. o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania wraz z wnioskiem przywrócenie terminu do jego wniesienia. Odrzucając ww. wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – powołując się na treść art. 86 i art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej jako "P.p.s.a." – wskazywał, że uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 21 grudnia 2012 r. nie spowodowało dla skarżącego ujemnych skutków procesowych. Postanowienie to zostało bowiem wydane w związku z pismem skarżącego z dnia [...] maja 2011 r. Pismo to stanowiło wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 marca 2011 r. o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. Sąd przychylił się do powyższego wniosku skarżącego i przywrócił mu termin do wniesienia ww. zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 22 lutego 2013 r., sygn. akt I OZ 118/13 rozpoznał zaś zażalenie Z. U. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 marca 2011 r. Tym samym – zdaniem Sądu Wojewódzkiego - uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 21 grudnia 2012 r. nie spowodowało dla skarżącego ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. Z. U. w złożonym zażaleniu - domagając się przywrócenia terminu do złożenia zażalenia - podnosił, że kwestionowane postanowienie zostało wydane przez sąd w którego składzie orzekał sędzia, który nie miał do tego kompetencji. W jego ocenie, zachodziły również przesłanki do przywrócenie terminu dla dokonania tej czynności – dotyczące m. in. stanu zdrowia wnioskodawcy - których Sąd Wojewódzki bezzasadnie nie uwzględnił. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 2 P.p.s.a. przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. Taki zatem wniosek – na podstawie art. 88 P.p.s.a. – należy odrzucić, jako niedopuszczalny . Skoro w niniejszym przypadku skarżący domagał się przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 21 grudnia 2012 r. wydane w związku z wnioskiem skarżącego z dnia [...] maja 2011 r. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 marca 2011 r. o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania, w sytuacji, gdy Sąd przychylił się do powyższego wniosku skarżącego i przywrócił mu termin do wniesienia ww. zażalenia, należało uznać ,że uchybienie przez niego terminu nie spowodowało dlań ujemnych skutków procesowych. Sąd Wojewódzki zasadnie więc w kontrolowanym postanowieniu odrzucił złożony przez Z. U. wniosek. Odnosząc się do podniesionych w zażaleniu zarzutów, należy wskazać, że kontrola zasadności kwestionowanego postanowienia wydanego na skutek złożonego wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej nie obejmuje rozpoznawania ewentualnych zarzutów podważających kompetencje sędziego referenta, które mogą zostać zgłoszone, co najwyżej w postępowaniu o jego wyłączenie. Podnoszenie zaś okoliczności uzasadniających uwzględnienie ww. wniosku, z uwagi na wystąpienie przesłanek do jego odrzucenia również nie mogło wpłynąć na zasadność zaskarżonego rozstrzygnięcia. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.