I OZ 393/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 2 października 2024 r. sygn. akt III SA/Kr 1509/23 o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania sądowego w sprawie ze skargi P.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 31 maja 2023 r. znak SKO.Soc/4116/1292/2023 w przedmiocie odmowy przyznania dodatku węglowego postanawia oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 2 października 2024 r. sygn. akt III SA/Kr 1509/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, po rozpoznaniu skargi P.G. (dalej skarżący) o wznowienie postępowania sądowego w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z 31 maja 2023 r. znak SKO.Soc/4116/1292/2023 w przedmiocie odmowy przyznania dodatku węglowego, odrzucił skargę o wznowienie postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził, że analiza treści wniesionej przez skarżącego skargi o wznowienie postępowania sądowego prowadzi do wniosku, że skarga ta nie została oparta na którejkolwiek z ustawowych podstaw wznowienia. Skarżący, formułując skargę, powołał się na okoliczność, że organ błędnie przyjął, że skarżący nie spełnia warunków do przyznania dodatku węglowego. Przywołana podstawa, w której skarżący upatruje możliwości wznowienia postępowania sądowego, wskazuje, że skarżący wyraża zasadniczo niezadowolenie z wydanego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 6 marca 2024 r. sygn. akt III SA/Kr 1509/23. Stanowisko skarżącego sprowadza się do zakwestionowania wydanych w sprawie decyzji, a w konsekwencji trafności wydanego wyroku (k. 30, 76-79 akt sądowych). Zażalenie na postanowienie z 2 października 2024 r. złożył skarżący, precyzując je pismem z 8 kwietnia 2025 r., wnosząc o ponowne rozpatrzenie sprawy (k. 91-91v, 105 akt sądowych). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia (art. 279 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2024 r. poz. 935, zm. poz. 1685, dalej ppsa). Do skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy niniejszego działu nie stanowią inaczej (art. 276 zdanie pierwsze ppsa). Sąd I instancji słusznie uznał, że przedmiotowa skarga o wznowienie postępowania sądowego nie została oparta na żadnej podstawie ustawowej. Skarżący, formułując skargę, powołał się wyłącznie na okoliczność, że organ błędnie przyjął, że nie spełnia on warunków do przyznania dodatku węglowego. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w zażaleniu skarżący ponownie powołał się na tę okoliczność, wyrażając zasadniczo niezadowolenie z wydanego wyroku z 6 marca 2024 r. sygn. akt III SA/Kr 1509/23. Stanowisko skarżącego sprowadza się do zakwestionowania wydanych w sprawie decyzji, a w konsekwencji trafności wydanego wyroku. Jednym z warunków dopuszczalności skargi o wznowienie postępowania jest sprecyzowanie podstawy wznowienia, która ma zasadnicze znaczenie dla ustalenia, czy skarżący zachował termin do jej wniesienia. Zgodnie bowiem z art. 277 in principio ppsa, skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia [...]. Brak wskazania podstawy uniemożliwia ustalenie początku terminu do wniesienia skargi. Obarczona takim brakiem formalnym skarga o wznowienie postępowania nie poddaje się badaniu, o którym stanowi art. 280 § 1 zdanie pierwsze ppsa. W konsekwencji, podlega ona odrzuceniu (art. 280 § 1 zdanie drugie ppsa). Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ppsa, oddalił zażalenie.