I OZ 39/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 czerwca 2023 r., sygn. akt II SA/Kr 959/22 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi B. J. na pismo Prezydenta Miasta O. z dnia 23 kwietnia 2022 roku, znak: MK-g.6833.129.2019.X w przedmiocie sposobu wypłaty odszkodowania postanawia : oddalić zażalenie

Postanowieniem z 12 czerwca 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił zażalenie B. J. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 20 kwietnia 2023 r. wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu B. J. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że postanowieniem z 14 października 2022 r. odrzucił skargę B. J. (dalej: "skarżąca") na opisane w sentencji pismo Prezydenta Miasta O. Pismem z 10 listopada 2022 r. skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie. Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczego Wydziału II z 2 stycznia 2023 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od zażalenia w wysokości 100 zł. Pismem z 20 stycznia 2023 r. skarżąca wniosła zażalenie na zarządzenie z 2 stycznia 2023 r. Zażalenie to zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 21 marca 2023 r., sygn. I OZ 46/23. W związku z powyższym, Przewodniczący Wydziału II wydał 20 kwietnia 2023 r. zarządzenie o wezwaniu skarżącej do wykonania prawomocnego zarządzenia z 2 stycznia 2023 r. w przedmiocie uiszczenia wpisu. Skarżąca odebrała powyższe wezwanie 19 maja 2023 r., a pismem z 25 maja 2023 r. wniosła zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z 20 kwietnia 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucając zażalenie na zarządzenie z 20 kwietnia 2023 r. stwierdził, że ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259), dalej powoływana jako "P.p.s.a.", nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na zarządzenie w przedmiocie wykonania prawomocnego zarządzenia w kwestii uiszczenia kosztów sądowych, a tego rodzaju zarządzenie w niniejszym przypadku stało się przedmiotem zaskarżenia zażaleniem. Z tych względów, zdaniem Sądu I instancji, zażalenie to należało odrzucić na podstawie art. 198 w zw. z art. 197 § 2 oraz art. 178 P.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 194 § 1 P.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia, których przedmiotem jest: 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; 1a) odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3; 1b) umorzenie postępowania; 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; 5a) odrzucenie wniosku o uzupełnienie wyroku albo odmowa jego uwzględnienia; 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; 7) odrzucenie skargi kasacyjnej; 8) odrzucenie zażalenia; 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; 10) ukaranie grzywną. Powołany przepis wprost zatem określa okoliczności, w których dopuszczalne jest wniesienie przez stronę środka zaskarżenia w postaci zażalenia, a dodatkowo z przepisów szczególnych wynika, że zażalenie służy także na niektóre zarządzenia przewodniczącego, tj. na zarządzenie o pozostawieniu bez rozpoznania pisma, którego strona nie uzupełniła lub nie poprawiła w terminie (art. 49 § 2 P.p.s.a.) oraz na zarządzenie w przedmiocie kosztów sądowych (art. 227 § 1 P.p.s.a.), co potwierdza treść art. 198 P.p.s.a. W orzecznictwie utrwalony jest przy tym pogląd, na co zasadnie zwrócił uwagę Sąd I instancji, zgodnie z którym przepis art. 227 § 1 P.p.s.a. odnosi się do zarządzenia w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego, nie odnosi się natomiast do kolejnego zarządzenia (pisma), wzywającego do wykonania wcześniejszego prawomocnego zarządzenia w tym przedmiocie. Zażalenie na wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia w przedmiocie wpisu jest niedopuszczalne (por. m.in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 stycznia 2011 r. sygn. akt II FZ 714/10, z dnia 15 lutego 2011 r. sygn. akt II FZ 4/11, z dnia 17 października 2012 r. sygn. akt I OZ 785/12, z dnia 29 czerwca 2017 r. sygn. akt II GZ 490/17, z dnia 13 czerwca 2018 r. sygn. akt II OZ 590/18, z dnia 11 stycznia 2022 r. sygn. akt III OZ 1300/21, z dnia 6 lutego 2023 r. sygn. akt III FZ 32/23, z dnia 15 listopada 2023 r. sygn. akt I OZ 516/23 oraz z dnia 7 grudnia 2023 r. sygn. akt I OZ 580/23). Tak więc w obowiązującym stanie prawnym zażalenie na zarządzenie (pismo) wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego nie przysługuje. Wniesienie takiego środka zaskarżenia jest wobec tego niedopuszczalne i skutkuje jego odrzuceniem. W rozpoznawanej sprawie B. J. objęła zażaleniem zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II z 20 kwietnia 2023 r. wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia z 2 stycznia 2023 r. o wezwaniu skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego, a zatem odrzucenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie ww. zażalenia należy uznać za prawidłowe. Zażalenie to nie mieści się bowiem w katalogu postanowień, na które art. 194 § 1 P.p.s.a. przewiduje możliwość wniesienia zażalenia. Możliwość zaskarżenia ww. zarządzenia nie wynika także z pozostałych przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w tym art. 227 P.p.s.a. Zarządzenie wzywające do wykonania wcześniejszego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego ma charakter wyłącznie porządkowy i stanowi jedynie informację o obowiązku uiszczenia wpisu w ustalonej wysokości. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.