I OZ 376/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Zgierski po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lutego 2022 r., sygn. akt I SA/Wa 229/21 o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi J.R. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] grudnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 7 czerwca 2021 r. odrzucił, z uwagi na nieuiszczenie w wyznaczonym terminie wpisu sądowego, skargę J.R. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] grudnia 2020 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. Zażalenie skarżącej na powyższe postanowienie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 stycznia 2022 r., sygn. akt I OZ 589/21. Pismem z 1 lutego 2022 r. skarżąca wystąpiła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi. Uzasadniając brak winy w jego uchybieniu wyjaśniała, że zarządzenie wzywająca ją do uiszczenia wpisu odnalazła po doręczeniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 7 czerwca 2021 r. wysłanego przy piśmie z 13 lipca 2021 r. Postanowieniem z 21 lutego 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek jako wniesiony po terminie. Na powyższe postanowienie skarżąca wywiodła zażalenie, wnosząc o uchylenie postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej: ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie w myśl art. 87 § 1 ppsa pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Ponadto stosownie do art. 88 ppsa spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W rozpoznawanej sprawie skarżąca zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącej wraz z odpowiedzią na skargę przy piśmie z 17 maja 2021 r. i zostało przez nią odebrane 20 maja 2021 r. W wyniku nieuiszczenia przez skarżącą wpisu skarga została odrzucona. Pismem z 1 lutego 2021 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, wskazując, że wezwanie w tej sprawie odnalazła dopiero po doręczeniu jej odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi. Zaznaczyła, że nie mając sygnatury akt i numeru rachunku bankowego nie mogła wykonać przelewu. Mając powyższe na uwadze, wskazać należy, że w rozpoznawanej sprawie skarżąca nie zachowała siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawidłowo bowiem wskazał, że przyjmując, iż przyczyną uchybienia terminu do uiszczenia wpisu był brak świadomości skierowania do niej zarządzenia o wezwaniu do jego uiszczenia, które odnalazła po otrzymaniu postanowienia z 7 czerwca 2021 r., to datą ustania przyczyny uchybienia terminu była data 26 lipca 2021 r., kiedy to skarżąca uiściła należny wpis na rachunek sądu. Odnotować w tym miejscu należy, że skarżąca wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wpisu złożyła dopiero 1 lutego 2022 r., tj. po upływie 6 miesięcy od daty, którą można było uznać za datę ustania przyczyny niedochowania terminu uiszczenia wpisu sądowego, co niewątpliwie stanowi naruszenie wymogu złożenia tego wniosku po upływie 7 dni od ustania przyczyny niedochowania terminu dokonania czynności procesowej. Tym samym uznać należało, że w rozpoznawanej sprawie zaszły przesłanki odrzucenia złożonego wniosku jako spóźnionego. Wobec powyższego brak było podstaw do uchylenia prawidłowego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa, orzekł jak w postanowieniu.