I OZ 357/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA - Małgorzata Jaśkowska po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 8 lutego 2018 r., sygn. akt IV SA/Gl 692/17 o odrzuceniu zażalenia T. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 22 grudnia 2017 r. utrzymujące w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 31 października 2017 r. w przedmiocie oddalenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi T. M. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 18 maja 2017 r., sygn. akt IV SA/Gl 1128/16 postanawia: oddalić zażalenie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 8 lutego 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił zażalenie T.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 22 grudnia 2017 r. utrzymujące w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 31 października 2017 r. w przedmiocie oddalenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 18 maja 2017 r., sygn. akt IV SA/Gl 1128/16. W uzasadnieniu wskazano, że zgodnie z art. 260 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – powoływanej dalej jako p.p.s.a.) rozpoznając sprzeciw wojewódzki sąd administracyjny orzeka jako sąd drugiej instancji. Ponieważ postępowanie sądowoadministracyjne jest dwuinstancyjne, to już z tego względu zażalenie na zaskarżone postanowienie należy uznać za niedopuszczalne. Ponadto Sąd I instancji wskazał, że tego rodzaju zażalenie nie jest wymienione w art. 194 § 1 p.p.s.a., przewidującym katalog postanowień podlegających zaskarżeniu w drodze zażalenia. W zażaleniu z dnia 27 lutego 2018 r. T.M. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia z dnia 22 grudnia 2017 r., a także postanowienia referendarza sądowego z dnia 31 października 2017 r. wskazując na rażące naruszenie prawa oraz nadużycie władzy przez referendarza sądowego, polegające na bestialskim znęcaniu się nad człowiekiem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosowne zastosowanie w rozpatrywanej sprawie znajduje art. 260 p.p.s.a, zgodnie z którym wojewódzki sąd administracyjny rozpoznający sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Stąd też wydane przez niego postanowienie, na podstawie art. 260 p.p.s.a. w związku z art. 168 § 1 p.p.s.a., jest prawomocne i nie służy już od niego żaden środek zaskarżenia. Prawo do wniesienia zażalenia na takie rozstrzygnięcie nie wynika w tym przypadku także z żadnego przepisu szczególnego. Ponadto zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Przepis art. 178 p.p.s.a. stanowi z kolei, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną (a więc odpowiednio również zażalenie) wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną (zażalenie), której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W niniejszej sprawie skarżącemu nie przysługiwało zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 22 grudnia 2017 r., a więc Sąd I instancji prawidłowo zaskarżonym postanowieniem odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne. Z powyższych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia ......................................... s. Małgorzata Jaśkowska