I OZ 318/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 7 kwietnia 2025 r., sygn. akt II SA/Gl 383/25 o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi M. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 24 października 2024 r. nr SKO.PSŚ/41.5/1797/2024/16840 w przedmiocie uchylenia decyzji przyznającej świadczenie pielęgnacyjne postanawia: odrzucić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z 7 kwietnia 2025 r., sygn. akt II SA/Gl 383/25, odrzucił wniosek M. L. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 24 października 2024 r. nr SKO.PSŚ/41.5/1797/2024/16840 w przedmiocie uchylenia decyzji przyznającej świadczenie pielęgnacyjne. Odpis powyższego postanowienia wraz z pouczeniem o prawie, terminie i sposobie wniesienia zażalenia został doręczony M. L. 10 kwietnia 2025 r. (k. 32, zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 35). Pismem z 14 kwietnia 2025 r. nadanym bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżąca wniosła zażalenia na ww. postanowienie (k. 37, 38). Naczelny Sąd Administracyjny pismem z 17 kwietnia 2025 r. przekazał powyższe zażalenie, według właściwości, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (k. 36). Przesyłka zawierająca zażalenie została nadana przez Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 22 kwietnia 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. – dalej: "p.p.s.a.") zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w wypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w katalogu zawartym w tym przepisie. Z kolei w myśl art. 194 § 2 p.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od doręczenia postanowienia. Odesłanie zawarte w art. art. 197 § 2 p.p.s.a. wskazuje, że do postępowania toczącego się na skutek zażalenia, zastosowanie znajdują również odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, a zatem w niniejszym postępowaniu zastosowanie będzie miał także art. 178 p.p.s.a. W przepisie tym ustawodawca zawarł przesłanki odrzucenia środka zaskarżenia. Przesłankami tymi są zatem wniesienie skargi kasacyjnej (zażalenia) po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnego oraz nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków skargi kasacyjnej (zażalenia). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w rozpoznawanej sprawie wystąpiła jedna z ww. przesłanek, tj. zażalenie zostało wniesione po terminie. Odpis postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 7 kwietnia 2025 r. został doręczony wnoszącej zażalenie w dniu 10 kwietnia 2025 r. wraz z prawidłowym pouczeniem o prawie, terminie i sposobie wniesienia zażalenia (punkt pierwszy pouczenia zawierał informację o możliwości wniesienia zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie siedmiu dni od daty doręczenie postanowienia za pośrednictwem tutejszego Sądu, pod rygorem odrzucenia zażalenia – k. 32, zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 35). Oznacza to, że termin do wniesienia zażalenia upłynął w dniu 17 kwietnia 2025 r. Pomimo prawidłowego pouczenia skarżąca skierowała zażalenie bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego, a zatem za datę złożenia środka odwoławczego należało przyjąć datę jego przekazania do Sądu I instancji, co nastąpiło dopiero w dniu 22 kwietnia 2025 r. (koperta, w której nadano przesyłkę – k. 39), a więc po upływie siedmiodniowego terminu na wniesienie zażalenia. Zgodnie bowiem z art. 197 § 2 w zw. z 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną (zażalenie) wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie. Oznacza to, że zażalenie na postanowienia wskazane w art. 194 § 1 pkt 1 do 10 p.p.s.a. należy wnieść do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem właściwego sądu wojewódzkiego. Przepisy te wskazują zatem, że ustawodawca nie dopuścił możliwości wniesienia zażalenia na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego, a w takiej sytuacji o dotrzymaniu terminu wniesienia zażalenia decyduje data przekazania zażalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu, który wydał zaskarżone postanowienie. Zaznaczyć przy tym należy, że przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w Rozdziale 2 Działu IV w odniesieniu do zażalenia nie przewidują odrębnych regulacji dotyczących zachowania terminu w przypadku wniesienia tego środka odwoławczego bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Brak jest także przepisu szczególnego umożliwiającego w niniejszej sprawie bezpośrednie wniesienie zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lipca 2018 r. sygn. akt II OZ 769/18, z dnia 12 kwietnia 2018 r. sygn. akt II OZ 335/18, z dnia 26 kwietnia 2019 r. sygn. akt II OZ 369/19, z dnia 1 grudnia 2021 r. sygn. akt II OZ 838/21 oraz z dnia 16 lipca 2024 r. sygn. akt II OZ 331/24, z dnia 19 marca 2025 r. sygn. akt I OZ 135/25 – dostępne w CBOSA). Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 180 w związku z art. 198 i art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.