I OZ 302/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Krzysztof Sobieralski po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 marca 2025 r. sygn. akt I SA/Wa 2562/24 o odrzuceniu skargi J.L. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 listopada 2024 r. znak: DAP-WOSR.7280.67.2024.MK w przedmiocie prawa do rekompensaty postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zwany dalej "Sądem I instancji", postanowieniem z dnia 3 marca 2025 r., sygn. akt I SA/Wa 2562/24, w punkcie I odrzucił skargę J.L., zwanego dalej "skarżącym", na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 listopada 2024 r., znak: DAP-WOSR.7280.67.2024.MK, w przedmiocie prawa do rekompensaty, w punkcie II zwrócił ze środków budżetowych Sądu I instancji na rzecz skarżącego kwotę 200 złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że zgodnie z zarządzeniem z dnia 3 stycznia 2025 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wobec tego, że skarżący nie uzupełnił w wyznaczonym terminie powyższego braku formalnego skargi, Sąd I instancji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", odrzucił skargę. O zwrocie wpisu orzeczono w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Argumentując swoje stanowisko wskazał, iż był w tracie wyrabiania nowego dowodu osobistego. Ponad powyższe skarżący załączył do zażalenia dokumentację oraz poczynił uwagi odnoszące się do głównego przedmiotu sprawy, które nie dotyczyły kwestii związanych z postanowieniem z dnia 3 marca 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Pismo procesowe strony powinno spełniać określone warunki formalne, bez których nie można nadać mu prawidłowego biegu. Wymogi formalne składanych pism zostały uregulowane w art. 46 P.p.s.a. W myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a., poza elementami wymienionymi w § 1 tego przepisu, pismo strony powinno zawierać, w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. W sytuacji, gdy pismo zawiera braki formalne wymienione w art. 46 P.p.s.a., obowiązkiem sądu, zgodnie z art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., jest wezwanie strony do uzupełnienia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Podkreślenia wymaga, że powyższe przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem w przypadku nieuzupełnienia przez stronę skarżącą braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, sąd zobowiązany jest do jej odrzucenia. Jak wynika z akt sprawy wniesiona skarga była dotknięta brakiem formalnym polegającym na niewskazaniu nr PESEL skarżącego. W tej sytuacji skarżący, na mocy zarządzenia z dnia 3 stycznia 2025 r., zasadnie został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 31 stycznia 2025 r., a zatem termin do uzupełnienia powyższych braków upłynął w dniu 7 lutego 2025 r. Skarżący we wskazanym terminie nie uzupełnił braku formalnego skargi, co obligowało sąd pierwszej instancji do jej odrzucenia. W konsekwencji odrzucenia skargi Sąd I instancji w sposób właściwy dokonał zwrotu uiszczonego przez skarżącego wpisu w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Podnoszone przez skarżącego okoliczności dotyczące zmiany dowodu osobistego w żaden sposób nie świadczą o niezaistnieniu braku formalnego w tym zakresie. Fakt zmiany dowodu osobistego nie wiąże się ze zmianą numeru PESEL danej osoby fizycznej. Numer ten stanowi bowiem identyfikator numeryczny jednoznacznie identyfikujący określoną osobę fizyczną i nie podlega modyfikacji. W związku z powyższym należy uznać, że zażalenie jest bezzasadne, a zaskarżone orzeczenie odpowiada prawu. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.