I OZ 293/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Paweł Tarno po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 stycznia 2018 r. sygn. akt III SA/Kr 1404/17 o oddaleniu wniosku K. J. o wyłączenie od rozpoznania sprawy o sygn. akt III SA/Kr 1404/17 Przewodniczącej Wydziału III w Krakowie sędziego NSA Krystyny Kutner oraz o pozostawieniu bez rozpoznania w pozostałym zakresie wniosku o wyłączenie od rozpoznania sprawy o sygn. akt III SA/Kr 1404/17 "podległych sędziów" w sprawie ze skargi K. J. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia żądanej treści postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z 11 stycznia 2018 r., III SA/Kr 1404/17, oddalił wniosek K. J. o wyłączenie od rozpoznania sprawy Przewodniczącej Wydziału III w Krakowie sędziego NSA Krystyny Kutner oraz pozostawił bez rozpoznania w pozostałym zakresie wniosek o wyłączenie "podległych sędziów" w sprawie ze skargi K. J. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia żądanej treści. W uzasadnieniu Sąd I instancji podniósł, że pomimo wezwania do uzupełnienia braków złożonego wniosku skarżący nie wskazał imion i nazwisk "podległych sędziów" WSA w Krakowie, a także nie wskazał ani nie uprawdopodobnił przyczyn odnoszących się do każdego z nich. Z tych też przyczyn w odniesieniu do "podległych sędziów", niewymienionych z imienia i nazwiska, wobec których nie wskazano przyczyn wyłączenia – Sąd w oparciu art. 49 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017, poz. 1369 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a."), pozostawił wniosek bez rozpoznania. Skarżący jako jedyną konkretnie wskazał Przewodniczącą Wydziału III WSA w Krakowie podając, że ma obawy co do jej bezstronności. W związku z tym podnieść należy, że wskazane okoliczności mające stanowić podstawę wyłączenia nie występują w odniesieniu do wymienionej sędzi, albowiem nie zachodzą przyczyny wskazane w art. 18 p.p.s.a. Świadczy o tym oświadczenie złożone przez tę sędzię, zaś skarżący nie wskazał na jakiekolwiek prawdopodobieństwo zaistnienia przyczyn wymienionych w art. 18 p.p.s.a., jak również nie uprawdopodobnił okoliczności uzasadniających wyłączenie sędziego na podstawie art. 19 p.p.s.a. Podnoszone przez skarżącego twierdzenia i zarzuty nie zostały poparte żadnymi dowodami mogącymi wywołać wątpliwość co do jej bezstronności. Podstawy do uznania braku bezstronności sędziego nie stanowi fakt, że orzeczenia wydawane w innych sprawach nie odpowiadają interesom skarżącego i nie są zgodne z jego oczekiwaniami. Samo zatem subiektywne przeświadczenie skarżącego o stronniczości sędziego, bez wskazania w tym zakresie jakichkolwiek okoliczności skutecznie uprawdopodobniających zarzut, nie może stanowić wystarczającej przesłanki, uzasadniającej wyłączenie na podstawie art. 19 p.p.s.a. Zauważyć przy tym też należy, że w aktach niniejszej sprawy znajduje się oświadczenie złożone przez sędzię Krystynę Kutzner z którego wynika, że wobec niej nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 18 p.p.s.a., ani też okoliczności tego rodzaju, które mogłyby wywoływać uzasadnioną wątpliwość, co do jej bezstronności w niniejszej sprawie. Zażalenie na powyższe postanowienie wywiódł K. J., zaskarżając je w całości oraz wnosząc o jego uchylenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Instytucja wyłączenia sędziego od orzekania w sprawie regulowana jest przepisami Rozdziału 5 Działu I ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Art. 18 § 1 p.p.s.a. zawiera zamknięty katalog przesłanek, dla których wyłączenie sędziego winno nastąpić z urzędu, zaś wyłączenie dokonywane na wniosek strony uregulowane jest art. 19 p.p.s.a. Przy czym stosownie do treści art. 20 p.p.s.a., to strona składająca wniosek obowiązana jest wskazać oraz uprawdopodobnić przyczyny wyłączenia. Postanowienie w przedmiocie wyłączenia sędziego, zgodnie z treścią art. 22 § 2 p.p.s.a., poprzedza złożenie wyjaśnień przez tego sędziego, którego wniosek dotyczy. Podkreślić należy, że o wyłączeniu sędziego nie może decydować subiektywne przekonanie strony o jego stronniczości i niesprawiedliwości. Zarzuty dotyczące niewłaściwego, zdaniem skarżącego, sposobu orzekania przez sędziego w innej sprawie mogą być podnoszone w ramach przysługujących środków zaskarżenia, nie stanowią natomiast przesłanki do wyłączenia sędziego. Tego rodzaju okoliczności, jako niepoparte żadnymi dowodami uprawdopodabniającymi istnienie uzasadnionych wątpliwości co do bezstronności wskazanych sędziów, nie mogą stanowić podstawy do zastosowania instytucji wyłączenia sędziego. Przyczyny wyłączenia, które powinny zostać uprawdopodobnione we wniosku o wyłączenie sędziego, to wyłącznie przyczyny na które wskazują art. 18 i 19 p.p.s.a. Oznacza to, że nie będzie chodzić o jakąkolwiek okoliczność, która zdaniem strony wyłącza sąd od rozpoznawania jego sprawy, ale okoliczność spośród przewidzianych ustawą – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie trafnie ocenił, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą okoliczności, które uzasadniałyby uwzględnienie wniosku o wyłączenie sędziego NSA Krystyny Kutner, którą jako jedyna została przez skarżącego wskazana we wniosku z imienia i nazwiska oraz zasadnie pozostawił bez rozpoznania, w pozostałym zakresie, wniosek o wyłączenie od rozpoznania sprawy "podległych sędziów". Sędzia, której dotyczył wniosek o wyłączenie od orzekania, złożyła oświadczenie, o którym mowa w art. 22 § 2 p.p.s.a. Podkreślić należy, że wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Jak stwierdził Sąd Najwyższy: "Autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego" (postanowienie z 25 sierpnia 1971 r., I CZ 121/71, OSN 1972, poz. 55). Złożenie takich wyjaśnień miało miejsce w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, a tym samym – wobec niewskazania w zażaleniu na zaskarżone postanowienie jakichkolwiek okoliczności i argumentów, które podważałyby prawdziwość oświadczenia sędziego – stwierdzić należy, że postanowienie Sądu I instancji oddalające wniosek o wyłączenie sędziego NSA Krystyny Kutner było zgodne z prawem. Natomiast co do punktu drugiego zaskarżonego postanowienia podnieść należy, że skarżący pomimo wezwania Sądu do uzupełnienia wniosku poprzez wskazanie imion i nazwisk sędziów, których wyłączenia się domaga oraz podania w stosunku do każdego z sędziów powodów ich wyłączenia, nie uzupełnił braków. Tym samym Sąd I instancji zasadnie pozostawił wniosek tym zakresie bez rozpoznania. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.