I OZ 267/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Powiatu [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 kwietnia 2026 r., sygn. akt I SA/Wa 453/26 o odrzuceniu skargi Powiatu [...] na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 4 lutego 2026 r. nr DAP-WPK.727.2.44.2025/MGa w przedmiocie wydania decyzji z naruszeniem prawa postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2026 r. sygn. akt I SA/Wa 453/26 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Powiatu [...] na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 4 lutego 2026 r. w przedmiocie wydania decyzji z naruszeniem prawa. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że przedmiotowa decyzja została skutecznie doręczona stronie skarżącej w dniu 4 lutego 2026 r., a zatem termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 6 marca 2026 r. Na ww. decyzję skarżący wniósł w dniu 9 marca 2026 r. (data stempla pocztowego) skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W ocenie Sądu, mając na uwadze, że skarga została wniesiona 3 dni po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia, należało ją odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.". Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Powiat [...], zarzucając naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że skarga została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia, podczas gdy skarżący wniósł skargę z zachowaniem przewidzianego prawem ustawowego terminu, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem doprowadziło do nieuzasadnionego odrzucenia skargi. W uzasadnieniu wnoszący zażalenie wyjaśnił, że decyzja Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji wpłynęła do skarżącego, tj. Powiatu [...] za pośrednictwem systemu e-doręczenia w dniu 4 lutego 2026 r. o godzinie 18:07, tj. po godzinach pracy Starostwa Powiatowego [...]. Organ mógł zatem zapoznać się z treścią decyzji dopiero 5 lutego 2026 r., tj. po rozpoczęciu urzędowania w najbliższym dniu. Starostwo Powiatowe [...] pracuje bowiem 5 dni w tygodniu w godzinach 7-15. Powyższa okoliczność, zdaniem wnoszącego zażalenie, powinna zostać uwzględniona przy obliczaniu biegu terminu jaki obowiązywał organ przy wniesieniu skargi. 30-dniowy termin na wniesienie skargi upłynął w dniu 7 lutego 2026 r., jednak ponieważ ten dzień przypadał w sobotę, biorąc pod uwagę treść art. 83 § 2 P.p.s.a. termin na wniesienie skargi upłynął w dniu 9 lutego 2026 r. Z tych względów, ustalenie momentu doręczenia korespondencji, a tym samym początku terminu do wniesienia środka odwoławczego powinno nastąpić z uwzględnieniem możliwości zapoznania się przez pracowników organu, tj. Starostwa Powiatowego [...] z treścią otrzymanej korespondencji. Okoliczność ta jest niezwykle istotna we wszystkich przypadkach, w których organ administracji musi wykonać określoną czynność w terminie wynikającym z przepisów prawa, np. wnieść środek odwoławczy, wydać decyzje lub postanowienie. Mając powyższe na uwadze wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie od organu kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych. Ponadto Powiat [...] wniósł o dopuszczenie dowodu z dokumentu: potwierdzenia daty i godziny doręczenia decyzji na potwierdzenie godziny wpływu decyzji z dnia 4 lutego 2026 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyjął, że wynikający z art. 53 § 1 P.p.s.a. termin do wniesienia przez Powiat [...] skargi na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 4 lutego 2026 r. nie został zachowany. Zaskarżona decyzja została doręczona w dniu 4 lutego 2026 r., a zatem skarga złożona w dniu 9 marca 2026 r. została wniesiona z uchybieniem trzydziestodniowego terminu, o którym mowa w powołanym przepisie. Z przedstawionym stanowiskiem należy się zgodzić. W pierwszej kolejności zauważyć trzeba, że skarżący, jako podmiot publiczny, jest zobowiązany do obsługi elektronicznej skrzynki podawczej (art. 16 ust. 1a ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne; Dz. U. z 2025 r., poz. 1703). Stosownie natomiast do treści art. 39 § 1 K.p.a., organ administracji publicznej doręcza pisma na adres do doręczeń elektronicznych, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. z 2026 r., poz. 3), dalej powoływanej jako "u.d.e.", chyba że doręczenie następuje na konto w systemie teleinformatycznym organu albo w siedzibie organu. Z kolei "adres do doręczeń elektronicznych" to adres elektroniczny, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. z 2024 r., poz. 1513), podmiotu korzystającego z publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego lub publicznej usługi hybrydowej albo z kwalifikowanej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego, umożliwiający jednoznaczną identyfikację nadawcy lub adresata danych przesyłanych w ramach tych usług. Według art. 2 pkt 1 tej ostatniej ustawy jest to oznaczenie systemu teleinformatycznego umożliwiające porozumiewanie się za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w szczególności poczty elektronicznej. Zgodnie zaś z art. 41 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 42 ust. 1 pkt 2 u.d.e., w przypadku doręczania korespondencji przy wykorzystaniu publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego korespondencja jest doręczona we wskazanej w dowodzie otrzymania chwili wpłynięcia korespondencji, a dowód otrzymania jest wystawiany po wpłynięciu korespondencji na adres do doręczeń elektronicznych podmiotu publicznego. Przez odebranie dokumentu elektronicznego rozumie się każde działanie adresata, posiadającego adres do doręczeń elektronicznych, powodujące, że adresat dysponuje dokumentem, który wpłynął na ten adres, i może zapoznać się z jego treścią (art. 41 ust. 2 u.d.e.), z kolei przez wpłynięcie dokumentu elektronicznego na adres do doręczeń elektronicznych rozumie się zaistnienie warunków technicznych umożliwiających adresatowi odebranie doręczanego dokumentu (art. 41 ust. 3 u.d.e.). Z powyższych regulacji wynika, że chwilą doręczenia pisma przesyłanego drogą elektroniczną do podmiotu publicznego jest moment określony w dowodzie otrzymania, w chwili wpłynięcia korespondencji na adres do doręczeń elektronicznych. Przy doręczeniu podmiotowi publicznemu nie ma zatem znaczenia okoliczność faktycznej możliwości zapoznania się przez pracownika organu z treścią korespondencji, ale moment jej wpłynięcia do skrzynki podawczej podmiotu publicznego. Tożsamy pogląd, zgodnie z którym skutki doręczenia decyzji na elektroniczną skrzynkę podmiotu publicznego należy wiązać z chwilą odebrania (wpływu) dokumentu elektronicznego przez organ, a nie np. z chwilą jego wygenerowania (wydrukowania) i opatrzenia go następnie datą czy też zapoznaniem się przez pracownika organu z treścią korespondencji, został wyrażony w postanowieniach Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 kwietnia 2022 r. sygn. akt III OZ 264/22, z dnia 9 listopada 2022 r. sygn. akt I OZ 506/22, z dnia 11 marca 2024 r. sygn. akt II OZ 535/24, z dnia 23 września 2025 r. sygn. akt I GZ 338/25 oraz z dnia 24 marca 2026 r. sygn. akt II OZ 287/26, który skład orzekający w sprawie w całości podziela. Wobec powyższego w niniejszej sprawie przyjąć należało, że datą doręczenia zaskarżonej decyzji był dzień 4 lutego 2026 r., co wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych dokumentu potwierdzenia otrzymania i od tego momentu rozpoczął bieg 30-dniowy termin do wniesienia skargi, który upływał w dniu 6 marca 2026 r. Skarga złożona w dniu 9 marca 2026 r. została zatem wniesiona po upływie ustawowego terminu i podlegała odrzuceniu zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., o czym prawidłowo orzekł Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu. Odnosząc się do zarzutu, że dla obliczenia terminu do wniesienia skargi wiążąca powinna być data zapoznania się pracownika powiatu z treścią zaskarżonej decyzji, a nie data wpływu korespondencji wyjaśnić należy, na co wskazywano we wcześniejszych rozważaniach, że wpływ drogą elektroniczną pisma poza godzinami pracy urzędu i zarejestrowanie jej w kolejnym dniu roboczym nie stanowi przesłanki wyłączającej stosowanie przywołanych regulacji. Okoliczności związane z wewnętrzną organizacją pracy urzędu nie mają bowiem wpływu na ustalenie daty doręczenia korespondencji, w tym aktów administracyjnych i rozpoczęcia biegu terminu do zaskarżania tych aktów. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.