I OZ 264/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 kwietnia 2026 r., sygn. akt I SA/Wa 1947/25 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi W. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 13 października 2025 r. nr KOC/5486/Sr/25 w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego postanawia: oddalić zażalenie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 22 kwietnia 2026 r. odrzucił zażalenie W. B. na postanowienie tego Sądu z 2 marca 2026 r. o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na opisaną powyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego. Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z 19 marca 2026 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych zażalenia na postanowienie z 2 marca 2026 r., w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia – poprzez jego podpisanie. Powyższe zarządzenie doręczono pełnomocnikowi skarżącej J. K., którego odbiór w dniu 26 marca 2026 r. pokwitował dorosły domownik – L. W. Pomimo upływu zakreślonego przez Sąd terminu wnosząca zażalenie do dnia wydania niniejszego postanowienia nie uzupełniła braków formalnych przedmiotowego zażalenia tj. nie podpisała zażalenia, co stanowiło przyczynę jego odrzucenia. Skarżąca złożyła zażalenie na powyższe postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 194 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 – dalej: p.p.s.a.), zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Wymagania dotyczące pism w postępowaniu sądowym zasadniczo zawarte są rozdziale 1 działu III ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi, że w wypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepis art. 178 p.p.s.a. w przypadku nieuzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej nakazuje sądowi jej odrzucenie. Norma ta na mocy art. 197 § 2 p.p.s.a. ma odpowiednie zastosowanie do postępowania toczącego się na skutek zażalenia. Wniesione przez skarżącą zażalenie na postanowienie Sądu I instancji z 2 marca 2026 r. zawierało brak formalny, ponieważ skarżąca nie podpisała zażalenia. W związku z tym, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I wezwano skarżącą do uzupełnienia braku formalnego zażalenia, w terminie 7 dni, pouczając jednocześnie o skutkach procesowych niewykonania wezwania w terminie. Wezwanie do uzupełnienia braku formalnego zażalenia zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej 26 marca 2026 r., a zatem termin do wykonania zarządzenia upływał 2 kwietnia 2026 r. Skarżąca nie uzupełniła braków formalnych zażalenia, co oznacza, że zażalenie podlegało odrzuceniu, o czym prawidłowo orzekł Sąd I instancji. Z tych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.