I OZ 248/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Janina Antosiewicz po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. W. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 stycznia 2009 r. sygn. akt III SAB/Wr 8/08 o pozostawieniu pisma z dnia 13 listopada 2008 r. bez rozpoznania w sprawie ze skargi D. W. na bezczynność Burmistrza Gminy Trzebnica w przedmiocie niewydania zaświadczenia z ewidencji gruntów postanawia: oddalić zażalenie

Zaskarżonym zarządzeniem Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu pozostawił bez rozpoznania pismo D. W. z dnia [...] listopada 2008 r. w uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 26 listopada 2008 r. skarżąca, wobec nie określenia rodzaju wnoszonego pisma, wezwania została do sprecyzowania, czy jest ono zażaleniem, czy skargą kasacyjną. Skarżąca w odpowiedzi oświadczyła, iż jej pismo jest zarówno zażaleniem jak i skargą kasacyjną. Sąd I instancji uznał, iż skarżąca nie wykonała wezwania, co nie pozwoliło na nadanie pismu z dnia [...] listopada 2008 r. właściwego biegu i pozostawił je bez rozpoznania na podstawie art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zażalenie na to zarządzenie wniosła D. W., domagając się jego uchylenia i zarzucając mu między innymi nieważność z uwagi na naruszenia art. 183 powołanej ustawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 49 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przedmiotowej sprawie D. W. wniosła w dniu 13 listopada 2008 r. pismo zatytułowane "Zażalenie - skarga", z treści którego wynikało, iż dotyczy ono postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 października 2008 r. o odrzuceniu skargi. Z uwagi na brak precyzyjnego określenia charakteru pisma skarżąca wezwana została do określenia, czy jest ono skargą kasacyjną czy też zażaleniem wnoszonym od powołanego postanowienia. D. W. w odpowiedzi na wezwanie stwierdziła, iż jej pismo jest zarówno zażaleniem jak i skargą kasacyjną. Sąd I instancji uznał, iż taka odpowiedź nie stanowi zadośćuczynienia wezwaniu do uzupełnienia braków pisma. Stanowisko to uznać trzeba za słuszne. Stwierdzić trzeba bowiem, iż niemożliwym było nadanie prawidłowego biegu pismu skarżącej z uwagi na brak precyzyjnego określenia jego charakteru. Przedmiotem tego pisma było postanowienie odrzucające skargę, zatem przysługującym stronie środkiem zaskarżenia w przedmiotowej sprawie była skarga kasacyjna, która winna spełniać szereg warunków formalnych, przewidzianych dla tego rodzaju środka procesowego. Określenie przez D. W. jej pisma jako zarówno skargi kasacyjnej jak i zażalenia nie pozwalało Sądowi I instancji na prawidłowe zakwalifikowanie wnoszonego środka zaskarżenia, a tym samym uniemożliwiało nadanie mu właściwego biegu. Słusznie także ocenił Wojewódzki Sąd Administracyjny, iż skarżąca nie wykonała w sposób prawidłowy wezwania do uzupełnienia braków wniesionego pisma, poprzez sprecyzowanie jego charakteru. Nie można zatem zarzucić zaskarżonemu zarządzeniu o pozostawieniu pisma D. W. bez rozpoznania naruszenia prawa, a tylko w takim przypadku możliwe byłoby jego uchylenie. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.