I OZ 22/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Niczyporuk po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 27 października 2023 r., sygn. akt I SA/Wa 1739/23 o odrzuceniu zażalenia M. C. w sprawie ze skargi Miasta [...] na orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 27 października 2020 r. nr KOX/4539/Po/19 w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie aktualizacji opłaty rocznej postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: Sąd I instancji) postanowieniem z 21 września 2023 r., przywrócił Miastu [...] (dalej: Miasto) termin do wniesienia skargi na orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 27 października 2020 r. nr KOX/4539/Po/19 w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie aktualizacji opłaty rocznej. Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli uczestnicy postępowania L. J. i M. C. Postanowieniem z 27 października 2023 r. – Sąd I instancji, na podstawie, art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i art. 194 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, dalej: "p.p.s.a.") odrzucił zażalenie M. C. (dalej: Skarżąca). W uzasadnieniu podniesiono, że odpis postanowienia doręczono Skarżącej 9 października 2023 r., w trybie doręczenia zastępczego (art. 73 p.p.s.a.). Zażalenie wniesiono natomiast 2 października 2023 r., a zatem przed prawnie skutecznym doręczeniem postanowienia Skarżącej. W związku z powyższym, zdaniem Sądu I instancji, wniesione zażalenie jako niedopuszczalne podlegało odrzuceniu. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła Skarżąca, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Nadto wniosła o zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie: a) art. 67 § 1 p.p.s.a., poprzez błędne przyjęcie, że Skarżącej nie doręczono postanowienia wraz z uzasadnieniem przed dniem wniesienia zażalenia, podczas gdy postanowienie wraz z uzasadnieniem zostało doręczone Skarżącej przez jej małżonka 26 września 2023 r., co skutkowało tym, że już tego dnia Skarżąca miała pełną wiedzę na temat treści rozstrzygnięcia zawartego w postanowieniu oraz na temat treści jego uzasadnienia; b) art. 194 § 2 p.p.s.a., poprzez błędne przyjęcie, że zażalenie wniesione przez Skarżącą było przedwczesne, podczas gdy doręczenie postanowienia Skarżącej nastąpiło 26 września 2023 r., natomiast zażalenie zostało złożone przez pełnomocnika Skarżącej 2 października 2023 r. W odpowiedzi na wniesione zażalenie Miasto wniosło o jego oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 194 § 2 p.p.s.a., zażalenie na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. W myśl zaś art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne. Wobec powyższego uznać należy, że Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że zażalenie Skarżącej, wniesione wspólnie z mężem 2 października 2023 r., zostało złożone przedwcześnie, tj. przed jego skutecznym doręczeniem Skarżącej. Podkreślenia wymaga, iż powzięcie przez Skarżącą informacji od jej męża o wydaniu zaskarżonego postanowienia nie wywołało skutków procesowych, bowiem dopiero doręczenie jej tego postanowienia za pośrednictwem operatora pocztowego 9 października 2023 r., w trybie doręczenia zastępczego otworzyło bieg terminu do wniesienia zażalenia. Ponadto, aczkolwiek małżonkowie mogli wnieść jedno wspólne pismo (zażalenie), skoro dotyczyło ono tego samego postanowienia, ale nie oznacza to, że stają się oni stroną jako małżeństwo (art. 25 § 1 p.p.s.a.). Zdolność sądową ma bowiem wyłącznie każdy z małżonków odrębnie i dla każdego z nich odrębnie biegną terminy procesowe. Tak więc fakt wcześniejszego doręczenia uzasadnienia zaskarżonego postanowienia mężowi Skarżącej 26 września 2023 r. nie otworzył jej terminu do wniesienia zażalenia. Wobec powyższego uznać należy, iż zażalenie Skarżącej zostało złożone przedwcześnie i z tej przyczyny podlegało ono odrzuceniu. Na marginesie sprawy wskazać należy, że zażalenie męża Skarżącej na postanowienie Sądu I instancji z 21 września 2023 r. zostało wniesiono w terminie i będzie ono przedmiotem oceny przez Naczelny Sąd Administracyjny, a Skarżąca nadal jest uczestnikiem postępowania sądowego. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o zwrocie kosztów postępowania zażaleniowego, ponieważ przepisy p.p.s.a. nie przewidują możliwości orzeczenia co do zwrotu kosztów w postępowaniu zażaleniowym. W myśl art. 209 p.p.s.a. o zwrocie kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Przepisy art. 203 i art. 204 p.p.s.a., które regulują kwestię zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają jednak zastosowania do postępowania toczącego się na skutek zażalenia, na co wskazuje zakres odesłania zawartego w art. 197 § 2 p.p.s.a.