I OZ 213/26

Dnia 9 czerwca 2026 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 11 marca 2026 r., sygn. akt II SA/Łd 164/26 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi D. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Skierniewicach z dnia 16 grudnia 2025 r. nr KO.4116.69.2025 w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia dotyczącego wniosku o wyłączenie z produkcji rolnej części działki postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, postanowieniem z dnia 11 marca 2026 r. (sygn. akt II SA/Łd 164/26) – orzekając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej "p.p.s.a.") - odrzucił skargę D. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Skierniewicach z dnia 16 grudnia 2025 r. nr KO.4116.69.2025 w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia dotyczącego wniosku o wyłączenie z produkcji rolnej części działki, z uwagi na jej wniesienie z uchybieniem terminu. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. W uzasadnieniu zażalenia wskazał, że przekroczenie terminu do wniesienia skargi nastąpiło z przyczyn o charakterze nadzwyczajnym, całkowicie od niego niezależnych a spowodowanych nagłą chorobą córki. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 p.p.s.a. (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143), skargę wnosi się do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy (art. 83 § 2 ustawy p.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Prawidłowo wskazał Sąd Wojewódzki, że z akt administracyjnych niniejszej sprawy wynikało, iż zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 2 stycznia 2026 r. i zawierało właściwe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi - z uwagi na treści art. 83 § 2 ustawy p.p.s.a. – upływał zatem 2 lutego 2026 r. (poniedziałek). Skarga została natomiast złożona osobiście w siedzibie organu dopiero 3 lutego 2026 r., a zatem już po upływie ustawowego terminu do wniesienia skargi, co uzasadniało jej odrzucenie. We wniesionym zażaleniu skarżący nie podważał powyższych ustaleń. Natomiast wskazywane przez skarżącego okoliczności odnoszące się do przyczyn uchybienia terminu do wniesienia skargi będą przedmiotem oceny przez Sąd I instancji w ramach rozpoznawania zawartego w zażaleniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.