I OZ 199/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D.C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 13 grudnia 2018 r., sygn. akt II SA/Po 204/18 o odrzuceniu skargi D.C. na decyzję Dyrektora Okręgowej Służby Więziennej w [...] z dnia [...] grudnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie

Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej w [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2017 r., utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Zakładu Karnego w [...] z dnia [...] października 2017 r. o odmowie udostępnienia informacji publicznej. Na powyższą decyzję w dniu 12 lutego 2018 r. (data prezentaty wpływu do organu) D.C. wniósł skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2018 r., sygn. akt II SA/Po 204/18 odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 22 listopada 2018 r., sygn. akt I OZ 1127/18 oddalił zażalenie na powyższe postanowienie. Następnie postanowieniem z dnia 13 grudnia 2018 r., sygn. akt II SA/Po 204/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę D.C. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd wskazał, że zaskarżona decyzja została prawidłowo doręczona skarżącemu w dniu 14 grudnia 2017 r. Od tego dnia rozpoczął bieg trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Skargą z dnia 12 lutego 2018 r. skarżący zakwestionował decyzję z dnia [...] grudnia 2017 r. (powinno być z dnia [...] grudnia 2017 r.). Oznacza to, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu. Z tych też względów, w ocenie Sądu, skargę należało odrzucić. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł pełnomocnik skarżącego, wnosząc o uchylenie orzeczenia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Jednocześnie wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. W zażaleniu pełnomocnik podniósł, że skarżący dochował należytej staranności w nadaniu przesyłki zawierającej skargę. W dniu 13 stycznia 2018 r., a więc w terminie otwartym do wniesienia skarg, skarżący oddał list zawierający skargę w administracji Zakładu Karnego. Oddanie przesyłki w administracji Zakładu Karnego jest równoznaczny z dochowaniem terminu nadania przesyłki. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. - dalej jako "P.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (...). Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z akt sądowych bezspornie wynika, że skarga w niniejszej sprawie wpłynęła do organu - Okręgowego Inspektoratu Służby Więziennej w [...] w dniu 12 lutego 2018 r., a więc po terminie. Skarżący chcąc uniknąć negatywnych skutków wniesienia skargi po terminie skorzystał z instytucji przywrócenia terminu do jej wniesienia, lecz postanowieniem Sądu z dnia 10 kwietnia 2018 r. został on rozpoznany odmownie. Postanowienie to zostało zaskarżone do NSA, który postanowieniem z dnia 22 listopada 2018 r. sygn. akt I OZ 1127/18 oddalił wniesione zażalenie, uznając wydane rozstrzygnięcie za prawidłowe. Postanowienie to prawomocnie przesądziło zatem, że w okolicznościach niniejszej sprawy termin do złożenia skargi nie może zostać przywrócony. W tym stanie prawnym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu dokonał oceny dopuszczalności wniesionej skargi i na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. skargę odrzucił. Skoro zatem w sprawie prawomocnie odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi, to zasadnie Sąd pierwszej instancji uznał, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu wynikającym z art. 53 § 1 P.p.s.a. Z tych też względów Sąd zobligowany był do jej odrzucenia. W myśl bowiem art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Powyższe oznacza, że wydane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozstrzygnięcie jest prawidłowe. Podkreślić przy tym należy, że Naczelny Sąd Administracyjny jest związany swoim postanowieniem z dnia 22 listopada 2018 r., w którym prawomocnie rozstrzygnął kwestię przywrócenia terminu do wniesienia skargi i wobec obowiązywania tego postanowienia brak jest podstaw do przyjęcia, że odrzucenie skargi narusza prawo. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Odnosząc się do wniosku pełnomocnika zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej wskazać należy, że wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za pomoc prawną należne od Skarbu Państwa przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny na podstawie art. 258-261 P.p.s.a.