Sygnatura
I OZ 1924/17
Postanowienie NSA z 24 stycznia 2018 r., I OZ 1924/17 – dodatek mieszkaniowy
Wynik
Oddalono zażalenie
- Sąd
- Naczelny Sąd Administracyjny
- Data orzeczenia
- 24 stycznia 2018
- Prawomocne
- tak
Treść rozstrzygnięcia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA - Małgorzata Jaśkowska po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 17 listopada 2017 r., sygn. akt II SA/Ol 584/17 o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 10 października 2017 r. w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia 24 maja 2017r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: oddalić zażalenie
Analiza z kontekstem sprawy
Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?
Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 10 października 2017 r., sygn. akt II SA/Ol 584/17 oddalił skargę A.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia 24 maja 2017 r. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Olsztyna z dnia 21 kwietnia 2017 r. w sprawie odmowy przyznania skarżącemu dodatku mieszkaniowego. Pismem z dnia 20 października 2017 r. (data stempla pocztowego) skarżący złożył wniosek o doręczenie sentencji wydanego w niniejszej sprawie wyroku i jednocześnie wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia tegoż wyroku. Skarżący podniósł, iż stawiennictwo na rozprawie było nieobowiązkowe, a on nie zna się na procedurach sądowych i administracyjnych. Dodał jednak, że sprawa ma dla niego priorytetowy charakter i zamierza wnieść skargę kasacyjną do NSA w Warszawie. Odmawiając zaskarżonym postanowieniem z dnia 17 listopada 2017 r. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie stwierdził, że w świetle art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (aktualnie Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. powoływanej dalej jako p.p.s.a.) w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Następnie wskazano, że w myśl art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek przywraca termin. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu i należy w nim uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a.). Dodano również, że brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem zachowania przez stronę należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych i można mówić o niej tylko wówczas, gdy dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody niezależnej od strony. Odwołując się do doktryny i orzecznictwa Sąd I instancji podkreślał, że "brak winy w uchybieniu terminowi powinien być oceniany z wykorzystaniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem" (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Wydawnictwo LexisNexis Warszawa 2005r., str. 333, postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 14 stycznia 1972r., III CRN 448/71, OSPiKA 1972, nr 7-8, poz. 144; 29 października 1999r., I CKN 556/98, LEX nr 50702; 12 stycznia 1999 r., II UKN 667/98, OSNAP - 2000, nr 12, poz. 488, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 marca 2004 r., FZ 13/04, niepubl.). W ocenie Sądu I instancji wnioskodawca nie uprawdopodobnił, aby uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Wyrok oddalający skargę zapadł w dniu 10 października 2017 r. Zgodnie zaś ze wspomnianymi unormowaniami, termin do złożenia wniosku o jego uzasadnienie upłynął w dniu 17 października 2017 r. Tymczasem skarżący dopiero w dniu 20 października 2017r. (data nadania przesyłki pocztowej) skierował do Sądu pismo, z którego treści wynika, iż stanowi on wniosek o sporządzenie uzasadnienia wskazanego wyżej wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skarżący spełnił zatem wymóg formalny, określony w art. 87 § 1 p.p.s.a., bowiem z wnioskiem o przywrócenie terminu wystąpił w wymaganym terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Wprawdzie w swoim piśmie skarżący nie podał, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu, ale biorąc pod uwagę datę złożenia wniosku, Sąd przyjął, że nie przekroczono ustawowego 7-dniowego terminu. Jednakże w ocenie Sądu I instancji okoliczności podnoszone przez skarżącego nie uprawdopodobniają, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Skarżący otrzymał zawiadomienie o terminie rozprawy z jasnym i prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz o skutkach uchybienia temu terminowi (karta nr 13 akt sądowych). Podkreślono przy tym, że w toku postępowania sądowego skarżący składał pisma procesowe i nie wynika z nich, aby nie był w stanie zrozumieć przebiegu postępowania sądowego. Nie ma zatem podstaw do uznania, iż w niniejszej sprawie zaistniały okoliczności, które uniemożliwiły stronie podjęcie stosownych działań z zachowaniem ustawowych terminów. W zażaleniu z dnia 29 listopada 2017 r. wniesiono o przywrócenie terminu do sporządzenia i doręczenia uzasadnienia wyroku oraz ewentualne o całkowite zwolnienie z wszelkich kosztów sądowych od zażalenia. Skarżący podnosił, że nie posiada przygotowania prawniczego i że cały czas kuzyn pomaga mu w redagowaniu pism procesowych. Sam zaś skarżący posiada wykształcenie zawodowe. Argumentował również, że sam Sąd I instancji przyznał w treści uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, że został dotrzymany 7 dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Poza tym podtrzymał swoje wszystkie wcześniejsze wnioski i wskazał, że powinien otrzymać uzasadnienie zapadłego w sprawie wyroku. Podkreślał, że nie z jego winy nastąpiło niewielkie - trzydniowe uchybienie terminu. Wskazywał również, że to żona odebrała korespondencję z sądu, a on sam przebywał na kilkudniowym wyjeździe w ważnych sprawach rodzinnych. Dopiero po jego powrocie i z pewnym opóźnieniem żona wspomniała, że przyszła korespondencja z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie. W tej sytuacji skarżący był całkowicie pozbawiony możliwości zachowania 7 dniowego terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie A.B. nie zawiera usprawiedliwionej podstawy. Na wstępie należy wyjaśnić, że oceniając wniosek dotyczący przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności procesowej (w tym przypadku sporządzenia i doręczenia uzasadnienia wyroku) Sąd - działając na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - musi wziąć pod uwagę łączne wystąpienie wszystkich czterech przesłanek. Zalicza się do nich uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminowi (art. 86 § 1 p.p.s.a.), spowodowanie dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 p.p.s.a.), wystąpienie do sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu – która to przesłanka w istocie została dostrzeżona przez Sąd I instancji (art. 87 § 1 p.p.s.a.), równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie czynności procesowej, której nie dokonano w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). W orzecznictwie i w literaturze prawniczej przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Sąd rozpatrujący tego rodzaju sprawy korzysta zatem z wiedzy prawniczej, ale i doświadczenia życiowego, pozwalającego ocenić na gruncie konkretnego stanu sprawy, czy zostały spełnione przesłanki przemawiające za przywróceniem terminu. Nie można jednocześnie tracić z pola widzenia, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest - co do zasady - możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wówczas, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w rozpatrywanej sprawie tego rodzaju sytuacja nie występuje. Sam skarżący wskazywał w piśmie z dnia 19 października 2017 r. (karta nr 20), że sprawa dotycząca dodatku mieszkaniowego ma dla niego priorytetowy charakter. Poza tym, jak słusznie zauważył Sąd I instancji w zawiadomieniu o terminie rozprawy (odebranym przez skarżącego w dniu 18 września 2017 r. ), w drugim punkcie pouczenia wskazano, że w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się wyłącznie na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od ogłoszenia wyroku. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, jeżeli niniejsza sprawa sądowa jest tak ważna dla wnoszącego zażalenie, to powinien on dołożyć większej staranności i wykazać większe zainteresowanie. Należy wyraźnie podkreślić, nawiązując do wypracowanych i utrwalonych poglądów doktryny i judykatury, że przywrócenie uchybionego terminu może mieć miejsce tylko w przypadku uprawdopodobnienia przez wnioskodawcę, że dokonanie czynności procesowej w terminie nie było możliwe z powodu obiektywnej przeszkody, której przy zachowaniu należytej staranności nie dało się ominąć. Do takich przeszkód w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie może zostać zaliczony kilkudniowy wyjazd w sprawach rodzinnych oraz brak należytej komunikacji w tej sprawie z członkami najbliższej rodziny. Okoliczności wskazywane przez skarżącego nie świadczą zatem o zachowaniu przez niego wymogu należytej staranności, zaś uchybienie terminu nie było wynikiem przeszkody od niego niezależnej i takiej, której nie mógłby pokonać. W tych okolicznościach sprawy argumenty podnoszone w zażaleniu nie mogły zostać uwzględnione. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
Informacje o sprawie
- Data wpływu
- 14 grudnia 2017
- Symbol z opisem
- 6210 Dodatek mieszkaniowy
- Hasła tematyczne
- Przywrócenie terminu
- Skarżony organ
- Samorządowe Kolegium Odwoławcze
- Sędziowie
- Małgorzata Jaśkowska /przewodniczący sprawozdawca/
Powołane przepisy
- Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
art. 142 par. 2 oraz art. 86 i 87 · Dz.U. 2017 poz. 1369
Inne orzeczenia w tej sprawie
Powiązane dokumenty
Sygnatura: IV SA/Wr 696/17 · 23 stycznia 2018
Wyrok WSA we Wrocławiu z 23 stycznia 2018 r., IV SA/Wr 696/17 – dodatek mieszkaniowy
Sygnatura: IV SA/Gl 691/17 · 19 stycznia 2018
Wyrok WSA w Gliwicach z 19 stycznia 2018 r., IV SA/Gl 691/17 – dodatek mieszkaniowy
Sygnatura: I OZ 1964/17 · 19 stycznia 2018
Postanowienie NSA z 19 stycznia 2018 r., I OZ 1964/17 – dodatek mieszkaniowy
Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny