I OZ 1806/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu dnia 5 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 października 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 31/17 o odmowie sprostowania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 sierpnia 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 31/17 w sprawie ze skargi K. J. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia 25 listopada 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia postanawia: oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 5 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił sprostowania wyroku tego Sądu z dnia 8 sierpnia 2017 r. oddalającego skargę K. J. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że pismem z dnia 11 września 2017 r. K. J. wystąpił o sprostowanie ww. wyroku "poprzez określenie odrzucenia skargi z powodów powagi rzeczy osądzonej", zaś w wyroku sprostować można niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, których zaskarżone orzeczenie nie zawiera. Nadto Sąd w niniejszej sprawie wyrokiem oddalił skargę, gdyby zaś podlegała ona odrzuceniu to orzeczenie przybrałoby postać postanowienia. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł K. J. wskazując, że rozstrzygnięcie sądu nie jest zbieżne z zakresem uzasadnienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), "p.p.s.a.", sprostowaniu w wyroku podlegają niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. K. J. w swoim wniosku o sprostowanie orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 sierpnia 2017 r. żądał zamieszczenia w nim konkretnego rozstrzygnięcia – odrzucenia skargi – bowiem jego zdaniem tylko takie orzeczenie odpowiadałoby prawu. W istocie jednak skarżący nie zmierzał do sprostowania wyroku, takich uchybień orzeczenie to nie zawiera, lecz do jego zmiany, co jest w tym trybie niedopuszczalne. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji słusznie zatem odmówił sprostowania przedmiotowego wyroku. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.