I OZ 1711/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.T. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 października 2016 r., sygn. akt I SA/Wa 1532/16 w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi M.T. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 czerwca 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 263/15 postanawia: oddalić zażalenie.

Zarządzeniem z dnia 13 października 2016 r., sygn. akt I SA/Wa 1532/16 Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), dalej: P.p.s.a, oraz § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), dalej: rozporządzenie, wezwał skarżącego M. T. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł od skargi na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 czerwca 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 263/15 - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. W zażaleniu skarżący zaskarżył powyższe zarządzenie w całości. W załącznikach do zażalenia wniósł o przejęcie nadzoru nad wykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 czerwca 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 263/15 oraz wymierzenie grzywny Prezydentowi Warszawy i jego urzędnikom odpowiedzialnym za niewykonanie w/w wyroku. Nadto podniósł, że wzywanie go do uiszczenia wpisu od skargi jest w istocie "karą pieniężną nazwaną wpisem". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niezasadne. Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej P.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki (art. 214 § 1 P.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 230 § 1 P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2 powołanego artykułu). A zatem przepis art. 230 § 1 P.p.s.a. ustanawia ogólną zasadę, że skarga podlega opłacie. Zgodnie z treścią powołanego w zaskarżonym zarządzeniu § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., wpis w sprawach skarg niewymienionych w ust. 1-5 wynosi 200 złotych, a zatem określoną w tym przepisie kwotę skarżący zobowiązany jest zapłacić. Zasadnie zatem skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu, gdyż sprawa, w której wniósł skargę, podlega opłacie z racji jej przedmiotu, zwłaszcza jako niewymieniona w art. 239 P.p.s.a., zawierającym katalog spraw zwolnionych od koszów sądowych. Na marginesie dodać należy, że na tym etapie sprawy Naczelny Sąd Administracyjny nie jest uprawniony do badania merytorycznej zasadności skargi. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.