I OZ 1671/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G.Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 28 sierpnia 2017 r., sygn. akt: II SA/Rz 767/17 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi G.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krośnie z dnia [..] maja 2017 r., znak: [..] w przedmiocie odmowy rejestracji pojazdu postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2017 r., sygn. akt: II SA/Rz 767/17 odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej przez G.Z. decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krośnie z dnia [..] maja 2017 r., znak: [..], którą utrzymano w mocy decyzję Starosty Krośnieńskiego z dnia [..] marca 2017 r., znak: [..] o uchyleniu decyzji własnej z dnia [..] czerwca 2010 r., znak: [..] w sprawie rejestracji pojazdu marki [..] o numerze rejestracyjnym [..] i odmowie rejestracji pojazdu marki [..] o numerze nadwozia [..]. Sąd stwierdził, że sam fakt istnienia obowiązku wykonania aktu administracyjnego nie może stanowić podstawy uzasadniającej uwzględnienie wniosku o wstrzymanie jego wykonalności, tymczasem we wniosku skarżący nie wskazał ani nie udokumentował w żaden sposób okoliczności, które mogłyby spowodować możliwość wyrządzenia po jego stronie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, w szczególności nie wskazał sytuacji finansowej i majątkowej, czy ewentualnie, że przedmiotowy pojazd jest skarżącemu niezbędny w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. W zażaleniu na powyższe postanowienie Sądu skarżący stwierdził, że podkreślał we wniosku, iż "w kontekście zapowiedzianej odmowy nadania samochodowi nowych cech identyfikacyjnych spowoduje, że samochód zostanie trwale wyłączony z użytkowania i nie będzie dopuszczony do ruchu, tj. finalnie stanie się bezużyteczny, a tym samym bezwartościowy. To spowoduje komplikacje związane z ubezpieczeniem samochodu, tj. zawartą umową ubezpieczenia OC". Zdaniem skarżącego posiadanie samochodu niezarejestrowanego, którego nie można wykorzystywać - ani sprzedać ani zezłomować, a jednocześnie należy za niego płacić składki OC jest wprost spełnieniem przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2017 r., poz. 1369) – dalej p.p.s.a. Brak samochodu – a tak skarżący określił skutek wydanej decyzji, powoduje, że spełnianie codziennych obowiązków jest utrudnione, a czasem nawet niemożliwe. Skarżący zwrócił także uwagę, że wniosek kierowany do organu nie został rozpoznany. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać w całości lub w części wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest instytucją wyjątkową i jako taka powinna być ona stosowana ściśle, jedynie w związku ze spełnieniem określonych przesłanek. Obowiązek wykazania zaistnienia przynajmniej jednej ze wskazanych w tym przepisie przesłanek spoczywa na wnioskodawcy, zatem to wnioskodawca powinien wskazać konkretne okoliczności świadczące o tym, że wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i uzasadnić to żądanie. Wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ogólnikowe zaś twierdzenia strony, pozbawione szerszego uzasadnienia, bądź brak jakiegokolwiek uzasadnienia, nie może stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Poprzez wyrządzenie znacznej szkody rozumieć należy szkodę, której rozmiary są większe niż zwykle wywołane wykonaniem aktu podobnego rodzaju, zaś spowodowanie powstania trudnych do odwrócenia skutków oznacza skutki, których odwrócenie jest trudniejsze niż zwykle w tego rodzaju przypadkach. Tymczasem w zawartym w skardze wniosku skarżący wskazał jedynie, że wykonanie decyzji spowoduje, że "samochód zostanie trwale wyłączony z użytkowania i nie będzie dopuszczony do ruchu, tj. finalnie stanie się bezużyteczny, a jest oczywistym, że samochód rodzinny powinien być użytkowany na drogach publicznych – w przeciwnym razie będzie bezwartościowy. To spowoduje także komplikacje związane z ubezpieczeniem samochodu, tj. zawartą umową ubezpieczenia OC posiadacza pojazdu", co wg niego spełnia przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Oświadczenie takie nie mogło zostać uznane za wystarczające uprawdopodobnienie zaistnienia przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. W rozpoznawanym zażaleniu w szerszy sposób omówione zostały wskazane we wniosku okoliczności, mające zdaniem skarżącego świadczyć o powstaniu znacznej szkody oraz trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże okoliczności te są niewystarczające do uznania, że w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Samo bowiem wskazanie, że odmowa rejestracji pojazdu prowadzić będzie do utrudnień, wyłączając jego użytkowanie lub powołanie się na okoliczność utraty wartości pojazdu, nie może być uznane za uprawdopodobnienie istnienia okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wyjaśnić należy, że przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. i z tą sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Wskazane we wniosku, a następnie powtórzone w zażaleniu argumenty takich przesłanek nie wskazują, bowiem dotkliwości związane z wykonaniem aktu administracyjnego same przez się okoliczności takich nie stanowią. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie.