I OZ 1638/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Borowiec po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G.L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 września 2017 r. sygn. akt I SA/Wa 1734/16 o odrzuceniu skargi G.L. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 22 września 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego postanawia oddalić zażalenie.

G.L. pismem z dnia 29 września 2016 r., uzupełnionym pismem z dnia 13 października 2016 r., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 22 września 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego. Skarżąca wystąpiła jednocześnie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Z uwagi na fakt, że wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został złożony na urzędowym formularzu, przy piśmie Sądu z dnia 22 listopada 2016 r. przesłano wnioskodawczyni urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, celem jego wypełnienia i odesłania do Sądu w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie doręczone zostało skarżącej w dniu 28 listopada 2016 r. Pomimo upływu wyznaczonego w wezwaniu terminu G.L. nie uzupełniła braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy. Przy piśmie z dnia 28 listopada 2016 r. skarżąca nadesłała jedynie niewypełniony urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy. Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z dnia 7 grudnia 2016 r. sygn. akt I SA/Wa 1734/16 pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W uzasadnieniu zarządzenia podał, że mimo stosownego wezwania Sądu, skarżąca nie uzupełniła braków formalnych wniosku, albowiem nie nadesłała w zakreślonym terminie wypełnionego urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. Po rozpoznaniu sprzeciwu G.L., sprawę rozpoznawał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który postanowieniem z dnia 9 stycznia 2017 r. sygn. akt I SA/Wa 1734/16 utrzymał zaskarżone zarządzenie z dnia 7 grudnia 2016 r. w mocy. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z dnia 26 stycznia 2017 r. wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Pismem z dnia 26 stycznia 2017 r. G.L. złożyła ponowny wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w niniejszej sprawie. W piśmie z dnia 3 lutego 2017 r. skarżąca złożyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na zarządzenie z dnia 26 stycznia 2017 r., nie zgadzając się z wezwaniem jej do uiszczenia wpisu sądowego i podnosząc merytoryczne kwestie związane ze sprawą, której wznowienia się domagała. Z uwagi na fakt, że wniosek z dnia 26 stycznia 2017 r. o przyznanie prawa pomocy ponownie nie został złożony na urzędowym formularzu, przy piśmie Sądu z dnia 7 marca 2017 r. przesłano wnioskodawczyni urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, celem jego wypełnienia i odesłania do Sądu w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Pomimo upływu wyznaczonego w wezwaniu terminu, skarżąca nie uzupełniła braków formalnych wniosku, w związku z czym starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z dnia 24 marca 2017 r. sygn. akt I SA/Wa 1734/16 pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Po rozpoznaniu sprzeciwu G.L., sprawę rozpoznawał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który postanowieniem z dnia 22 maja 2017 r. sygn. akt I SA/Wa 1734/16 utrzymał zaskarżone zarządzenie z dnia 24 marca 2017 r. w mocy. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 23 czerwca 2017 r. sygn. akt I OZ 1027/17 oddalił zażalenie G.L. na zarządzenie z dnia 26 stycznia 2017 r. o wezwaniu jej do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi. W uzasadnieniu postanowienia podał, że skarżąca została prawidłowo wezwana do uiszczenia wpisu sądowego oraz prawidłowo określono również wysokość tego wpisu. Wobec powyższego, Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z dnia 10 lipca 2017 r. wezwał G.L. do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 26 stycznia 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 21 lipca 2017 r., jednak wpis sądowy nie został w zakreślonym terminie uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 6 września 2017 r. sygn. akt I SA/Wa 1734/16 odrzucił skargę. W uzasadnieniu postanowienia podał, że zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej w skrócie "P.p.s.a."), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Stosownie zaś do art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Sąd pierwszej instancji podkreślił, że wnioski skarżącej o przyznanie prawa pomocy z dnia 29 września 2016 r. oraz 26 stycznia 2017 r. zawierały braki formalne i pomimo stosownych wezwań – nie zostały przez skarżącą uzupełnione, albowiem nie nadesłała ona wypełnionego urzędowego formularza "PPF". W konsekwencji skarżąca została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 26 stycznia 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wymaganego wpisu sądowego w kwocie 200 zł. Pomimo prawidłowo doręczonego w dniu 21 lipca 2017 r. wezwania, G.L. wpisu nie uiściła. Skarga nie została zatem opłacona i podlegała odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia. Powyższe postanowienie stało się przedmiotem zażalenia G.L. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wyraziła niezadowolenie z rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 230 § 1 P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem, o którym mowa w § 1, jest m.in. skarga (art. 230 § 2 P.p.s.a.). Nieuiszczenie opłaty od pisma czyni niemożliwym nadanie mu biegu. Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 P.p.s.a.). Z akt sprawy wynika, iż skarżąca została prawidłowo wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł. Z uwagi na fakt, iż starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dwukrotnie prawomocnymi postanowieniami pozostawiał bez rozpoznania wnioski G.L. o przyznanie jej prawa pomocy w niniejszej sprawie oraz że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 23 czerwca 2017 r. sygn. akt I OZ 1027/17 oddalił zażalenie na zarządzenie z dnia 26 stycznia 2017 r. o wezwaniu jej do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi, Sąd pierwszej instancji zasadnie wezwał skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 stycznia 2017 r. Skarżąca w zakreślonym terminie wpisu nie uiściła, a zatem Sąd prawidłowo odrzucił skargę – jako niedopuszczalną. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 z związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.