I OZ 1627/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 września 2017 r., sygn. akt III SA/Kr 177/17 o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Barbary Pasternak w sprawie ze skargi K. J. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie z dnia [...] grudnia 2016 r. ([...]) w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 19 września 2017 r., sygn. akt III SA/Kr 177/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek K. J. o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Barbary Pasternak. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że w piśmie procesowym z dnia 14 sierpnia 2017 r. skarżący wniósł o wyłączenie sędziego WSA Barbary Pasternak od prowadzenia sprawy ze względu na to, że działania sędziego w innej jego sprawie były przedmiotem rozpoznania skargi przez Naczelny Sąd Administracyjny (sygn. akt I OPP 15/17). Sędzia WSA Barbara Pasternak złożyła oświadczenie, zgodnie z którym nie zachodzą przesłanki przewidziane w art. 18 § 1 i art. 19 P.p.s.a. do wyłączenia jej od prowadzenia przedmiotowej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalając wniosek o wyłączenie sędziego wskazał, że w sprawie nie zachodzi żadna z przyczyn wyłączenia sędziego od rozpoznania sprawy z mocy ustawy - z urzędu. Skarżący nie wykazał również, by w sprawie mogły zachodzić jakiekolwiek wątpliwość co do bezstronności sędziego. Sąd podkreślił, że w orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że samo przeświadczenie strony o prowadzeniu przez sędziego postępowania wadliwie i nieobiektywnie nie jest przesłanką wystarczającą do jego wyłączenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 września 2008 r., sygn. akt I OZ 665/08; dostępne w bazie orzeczeń sądów administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Podniesiona we wniosku okoliczność orzekania przez sędziego w innej sprawie, w której m.in. stwierdzono przewlekłość postępowania w rozpoznaniu wniosku skarżącego o uzupełnienie wyroku w sprawie o sygn. akt III SA/Kr 1430/15 nie powoduje wątpliwości co bezstronności sędziego, tym bardziej, że w niniejszej sprawie wyrok wydany został w dniu 7 kwietnia 2017 r. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł K. J. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję lub postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowo-administracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Niezależnie od przyczyn wymienionych powyżej, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie, o czym stanowi art. 19 P.p.s.a. Powyższy przepis reguluje przypadek wyłączenia sędziego ze względu na istnienie przesłanki o tzw. względnym charakterze. Oznacza to konieczność oceny każdego konkretnego przypadku. Ustawodawca posługując się pojęciem "okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności", nałożył na sąd obowiązek zbadania, czy taka okoliczność w danej sprawie rzeczywiście istnieje. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w rozpoznawanej sprawie brak jest przesłanek, które uzasadniałyby wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Barbary Pasternak. W sprawie nie zachodzą bowiem przesłanki wyłączenia określone w art. 18 P.p.s.a., a podane przez skarżącego okoliczności nie są tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego. Wskazane przez K. J. okoliczności mają subiektywny charakter i wynikają z niezadowolenia skarżącego z prowadzenia przez ww. sędziego czynności w innej sprawie, w których skarżący był stroną. Również stwierdzona przez Naczelny Sąd Administracyjny przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie w sprawie o sygn. akt III SA/Kr 1430/15, w której sędzią sprawozdawcą była Barbara Pasternak, nie może stanowić podstawy do zastosowania instytucji wyłączenia sędziego w sprawie niniejszej. Dodatkowo złożone przez sędziego oświadczenie pozwala przyjąć, że podnoszone przez skarżącego okoliczności nie wywołują uzasadnionej wątpliwości, co do bezstronności sędziego. Zauważyć należy, że zgodnie z art. 22 § 2 P.p.s.a. wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Sędzia objęta wnioskiem K. J. złożyła wymagane oświadczenie, wskazując że nie zachodzą przesłanki uzasadniające wyłączenie od rozpoznania sprawy. Prawdziwość tego oświadczenia nie budzi wątpliwości. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.