I OZ 1625/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 maja 2017 r., sygn. akt III SA/Kr 177/17 o odmowie uzupełnienia wyroku z dnia 7 kwietnia 2017 r. w sprawie ze skargi K. J. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie z dnia [...] grudnia 2016 r. ([...]) w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 19 maja 2017 r., sygn. akt III SA/Kr 177/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, po rozpoznaniu wniosku K. J., odmówił uzupełnienia wyroku z dnia 7 kwietnia 2017 r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że wyrokiem z dnia 7 kwietnia 2017 r. oddalona została skarga K. J. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie z dnia [...] grudnia 2016 r. W dniu 19 kwietnia 2017 r. K. J. złożył wniosek o uzupełnienie wyroku poprzez "rozpoznanie oraz wydanie prawem wymaganego orzeczenia w przedmiocie zobowiązania właściwego organu do przeprowadzenia wymagalnego postępowania administracyjnego w zw. z art. 32 ustawy zasadniczej oraz w zakresie gdzie (...) organy Policji nie działały właściwie i sprawy (...) nie załatwiły zgodnie z nakazami prawa powszechnie obowiązującego". W piśmie uzupełniającym ww. wniosek skarżący dodatkowo podniósł, że Sąd nie rozpoznał i nie rozstrzygnął w zakresie całości wniesionej skargi. Wojewódzki Sad Administracyjny w Krakowie odmawiając uzupełnienia wyroku wskazał, że wydany w sprawie wyrok spełnia wymagania o których mowa w art. 157 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, albowiem w sposób zupełny rozstrzyga o całości skargi poprzez jej oddalenie przy braku podstaw do zamieszczania w nim jakichkolwiek dodatkowych rozstrzygnięć. Podkreślono przy tym, że wyrok jest prawomocny, a polemika - którą w istocie stanowi wniosek skarżącego z prawomocnym rozstrzygnięciem jest niedopuszczalna. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł K. J. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przesłanką uzupełnienia wyroku jest zatem pominięcie w sentencji rozstrzygnięcia o części skargi lub niezamieszczenie przez Sąd dodatkowego orzeczenia, które powinien był zamieścić z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 7 kwietnia 2017 r. oddalił skargę K. J. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie z dnia [...] grudnia 2016 r. ([...]) w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania. Sąd I instancji orzekł zatem o całości sprawy i dlatego też nie ma podstaw do uzupełnienia ww. orzeczenia. Wskazany wyrok jest kompletny i zawiera wymagane prawem elementy. Z treści rozpatrywanego wniosku o uzupełnienie orzeczenia wynika natomiast, że skarżący domaga się uzupełnienia uzasadnienia o dodatkowe elementy. Tego rodzaju żądanie jest jednak niedopuszczalne w świetle art. 157 § 1 P.p.s.a. W literaturze oraz orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że w oparciu o art. 157 § 1 P.p.s.a. uzupełnić można jedynie wyrok, a nie jego uzasadnienie. Złożony na podstawie art. 157 § 1 P.p.s.a wniosek o uzupełnienie wyroku nie może zmierzać do zmiany czy też uzupełnienia treści merytorycznej jego uzasadniania (por. J. Jagielski [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, str. 561). Ponadto z przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wynika uprawnienie stron do wystąpienia o uzupełnienie uzasadnienia orzeczenia. Wniosek oparty na art. 157 § 1 P.p.s.a. może dotyczyć jedynie samego rozstrzygnięcia a więc sentencji wyroku, a nie jego uzasadnienia (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 20 lipca 2005 r., sygn. akt II OZ 608/05 oraz z dnia 28 października 2010 r., sygn. akt II FSK 735/09; dostępne w bazie orzeczeń sądów administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. oddalił zażalenie.