I OZ 1587/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 11 lipca 2017 r., sygn. akt IV SA/Wr 111/17 o odmowie uzupełnienia postanowienia z dnia 8 czerwca 2017 r. o odrzuceniu skargi Z. R. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 stycznia 2017 r., sygn. akt IV SA/Wr 328/16 w sprawie ze skargi Z. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia [...] marca 2016 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 11 lipca 2017 r., sygn. akt IV SA/Wr 111/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, po rozpoznaniu wniosku Z. R., odmówił uzupełnienia postanowienia z dnia 8 czerwca 2017 r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że w postanowieniu z dnia 8 czerwca 2017 r. o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem z dnia 17 stycznia 2017 r. orzeczono o całości skargi o wznowienie postępowania uznając, że jest ona niedopuszczalna. W takim przypadku przepisy ustawy regulującej postępowanie przed sądami administracyjnymi nie obligują Sądu do zamieszczenia w wyroku żadnego dodatkowego rozstrzygnięcia. Wobec tego Sąd uznał za nieuprawniony wniosek o uzupełnienie postanowienia poprzez zawarcie w nim pouczenia o możliwości zaskarżenia go do sądu powszechnego. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Z. R., domagając się jego uchylenia i uzupełnienia postanowienia o dodatkowe pouczenie o prawie do wniesienia pozwu do sądu powszechnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 157 § 1 w zw. z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", strona może domagać się uzupełnienia postanowienia, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w postanowieniu dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego postanowienie z dnia 8 czerwca 2017 r. o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania jest kompletne i zawiera wszystkie wymagane prawem elementy. We wskazanym orzeczeniu Sąd orzekł o całości skargi uznając, że jako niedopuszczalna podlega ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 270 i art. 276 P.p.s.a. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie obligowały Sądu I instancji do zamieszczenia w postanowieniu dodatkowego orzeczenia zarówno w sentencji, jak i w jego uzasadnieniu. Żądanie skarżącego dotyczące uzupełnienia powyższego orzeczenia o dodatkowe pouczenie o prawie do wniesienia pozwu do sądu powszechnego należy wobec tego ocenić jako wykraczające poza zakres określony w art. 157 § 1 P.p.s.a. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.