I OZ 1573/17

Dnia 10 listopada 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Kamińska po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W.R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 14 lipca 2017 r. o sygn. akt II SA/Bd 772/17 odrzucające skargę W.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z dnia 4 maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: oddalić zażalenie.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Bydgoszczy decyzją z dnia 4 maja 2017 r., nr [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Bydgoszczy z dnia 4 kwietnia 2017 r. nr [...] dotyczącą odmowy przyznania W.R. dodatku mieszkaniowego. W dniu 9 czerwca 2017 r. W.R. - dalej skarżący wniósł za pośrednictwem Urzędu Miasta Bydgoszczy skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na opisaną powyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy. W dniu 14 czerwca 2017 r. skarga została przekazana do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Bydgoszczy wniosło o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w dniu 14 lipca 2017 r. o sygn. akt II SA/Bd 772/17 odrzucił skargę. Jak wyjaśnił Sąd pierwszej instancji, zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast w myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Kolejno Sąd wskazał, że z zestawienia powyższych przepisów wynika, iż żeby skutecznie wnieść do sądu skargę na orzeczenie organu administracji, skarżący musi to uczynić za pośrednictwem tego organu, w terminie prawem przewidzianym. Wprawdzie ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wskazuje, co się dzieje w sytuacji, gdy strona skarżąca złoży skargę bezpośrednio do sądu czy innego organu, jednakże powyższą lukę uzupełnia orzecznictwo sądów administracyjnych. W orzecznictwie tym dominuje pogląd, iż w przypadku złożenia przez skarżącą skargi do sądu czy organu niewłaściwego, sąd czy też organ do którego wniesiono skargę powinien przesłać ją właściwemu organowi administracji publicznej celem nadania dalszego biegu. W tej sytuacji o zachowaniu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi przez sąd bądź organ administracji w urzędzie pocztowym na adres właściwego organu administracji publicznej. Dalej Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że w niniejszej sprawie bezspornym jest, że ostateczna decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z dnia 4 maja 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku dodatku mieszkaniowego została doręczona skarżącemu w dniu 11 maja 2017r. (zwrotne potwierdzenia odbioru w aktach adm.). W konsekwencji stwierdził, iż trzydziestodniowy termin do skutecznego wniesienia skargi upływał z dniem 12 czerwca 2017r. Jak wynika z akt sprawy W.R. wniósł skargę na ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy za pośrednictwem Urzędu Miasta Bydgoszczy w dniu 9 czerwca 2017. Zatem, w ocenie tego Sądu, nie został spełniony warunek wniesienia tejże za pośrednictwem organu, którego działalności skarga dotyczy. W związku z powyższym celem nadania skardze prawidłowego biegu Urząd Miasta Bydgoszczy zobowiązany był przesłać skargę właściwemu organowi, co uczynił bez zbędnej zwłoki (data wpływu skargi do Urzędu w dniu 13 czerwca 2017 r. – data prezentaty na skardze) w dniu 14 czerwca 2017 r. W konsekwencji pomimo prawidłowego pouczenia o trybie i terminie zaskarżenia, na skutek błędnego skierowania skargi do Urzędu Miasta Bydgoszczy, stwierdzić należy, że została ona wniesiona skutecznie dopiero w dniu 14 czerwca 2017 r. czyli z uchybieniem ustawowego terminu. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę odrzucił. Pismem z dnia 24 lipca 2017 r. W.R. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Wyjaśnił w nim, że w dniu 7 czerwca 2017 r. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 3 maja 2017 r. Zaznaczył, ze skargę zaadresował do WSA w Bydgoszczy za pośrednictwem SKO w Bydgoszczy z datą wysłania 9 czerwca 2017 r. Termin 30 dni do skutecznego wniesienia skargi upływał 12 czerwca 2017 r. Skarżący twierdzi, że zmieścił się planowo w terminie i że jak do tej pory liczy się data stempla pocztowego. W.R. wyraził jednocześnie ocenę o potrzebie reformy całego sądownictwa. W jego ocenie pismo zostało odrzucone ze zwykłej niechęci i nie wie, jaki warunek nie został spełniony. Wreszcie skarżący stwierdził, że wnosi o zapoznanie się ze skargą. Wyraził domniemanie, że w ogóle nie są czytane wniesione sprawy do sądów. W jego ocenie obywatele nie są traktowani poważnie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Kwestią sporną w sprawie jest to, czy skarżący wniósł skargę w terminie. Rację ma zatem skarżący, że "liczy się data stempla pocztowego". Jak bowiem stanowi art. 83 § 3 p.p.s.a., "oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu." Jednocześnie w myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. A zatem oddanie skargi w polskiej placówce pocztowej zaadresowanej do organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, jest równoznaczne z wniesieniem z tą datą skargi do sądu. Skarżący twierdzi, że skargę z dnia 7 lipca 2017 r. zaadresował w jej treści do WSA w Bydgoszczy za pośrednictwem SKO w Bydgoszczy z datą wysłania 9 czerwca 2017 r. Okoliczność ta nie jest sporna, znajduje potwierdzenie w aktach sprawy (zob. k. 8 akt sądowych). Rzecz jednak w tym, co pomija skarżący i do czego się nie odnosi w zażaleniu – mimo że kwestię tę wytknął w uzasadnieniu postanowienia WSA w Bydgoszczy – że skargę tę wniósł listem zaadresowanym: "Urząd Miasta Bydgoszczy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Bydgoszczy ul. Grudziądzka 9-15, 85-130 Bydgoszcz". Należy zwrócić uwagę, że jest to adres Urzędu Miasta Bydgoszczy, a nie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy. Tym samym stwierdzić należy, że skarżący przesyłkę zaadresował do WSA w Bydgoszczy za pośrednictwem urzędu miasta w Bydgoszczy, dopiero zaś adresat listu był w stanie ustalić, że właściwe jest SKO w Bydgoszczy z datą wysłania 9 czerwca 2017 r. Powyższe okoliczności wynikają właśnie z akt sprawy (zob. k. 11), stąd bezpodstawne są twierdzenia skarżącego, że Sąd pierwszej instancji nie poddał tych akt odpowiedniej lekturze. Lektura uzasadnienia postanowienia unaocznia, że Sąd ten zapoznał się zarówno ze skargą, jak i kopertą jej nadania. Odpowiadając zatem na wątpliwość skarżącego, jaki warunek nie został spełniony dla terminowego wniesienia skargi, wskazać należy, że nie został spełniony warunek prawidłowego zaadresowania przesyłki ze skargą – została ona skierowana na adres organu niewłaściwego. Należy zaznaczyć, że wniesienie skargi otwiera termin do autokontroli zaskarżonego aktu przez organ, stąd nie może być on skracany przez uznawanie za skuteczne doręczenia skargi organowi niewłaściwemu wskutek wadliwego zaadresowania przesyłki, wszak wówczas termin biegłby dla organu właściwego pomimo, że do czasu przekazania skargi przez organ niewłaściwy nie miałby on nawet świadomości istnienia takiej skargi. Stąd za przyjętym zapatrywaniem przemawia również wykładnia funkcjonalna. Wreszcie Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do podzielenia oceny skarżącego, że nie został potraktowany przez Sąd pierwszej instancji "poważnie". Wszak Sąd ten wyczerpująco uzasadnił swoje stanowisko w sprawie. Z uwagi na wszystko powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.