I OZ 1548/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Paweł Tarno po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 marca 2017 r., sygn. akt IV SA/Wr 506/15 o odrzuceniu zażalenia Z. Z. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 maja 2016 r., sygn. akt IV SA/Wr 506/15 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu w sprawie ze skargi Z. Z. na postanowienie Wojewody D. z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z 20 marca 2017 r., IV SA/Wr 506/15, odrzucił zażalenie Z. Z. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 17 maja 2016 r., IV SA/Wr 506/15 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu w sprawie ze skargi Z. Z. na postanowienie Wojewody D. z [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści. W uzasadnieniu Sąd I instancji podniósł, że stosownie do art. 258 § 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") czynności, o których mowa w § 2 tego artykułu, a więc m.in. wydawanie zarządzeń o pozostawieniu wniosków o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania (pkt 6), może w szczególnie uzasadnionych przypadkach wykonywać sąd. Na postanowienia albo zarządzenia sądu, o których mowa w § 2 pkt 6-8, przysługuje zażalenie. Natomiast zgodnie z art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia (w rozważnej sprawie zarządzenia) (art. 194 § 2 p.p.s.a.), do sądu, w którym wydano zaskarżone postanowienie (tu zarządzenie) (art. 177 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.). Z akt sprawy wynika, że zarządzenie z 17 maja 2016 r. zostało skutecznie doręczone skarżącemu 6 czerwca 2016 r., wraz ze stosownym pouczeniem o terminie (siedem dni od dnia doręczenia zarządzenia) i trybie (za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu) jego zaskarżenia. Termin do złożenia zażalenia na omawiane zarządzenie upływał zatem 13 czerwca 2016 r. Tymczasem skarżący złożył zażalenie 14 grudnia 2016 r., a więc po upływie terminu do jego wniesienia. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył Z. Z., w którym wyraził niezadowolenie z zajętego przez Sąd I instancji stanowiska i wniósł o jego uchylenie w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Powyższy przepis, na mocy art. 197 § 2 p.p.s.a., znajduje odpowiednie zastosowanie do postępowania toczącego się na skutek zażalenia. Zgodnie z art. 194 § 2 w związku z art. 198 p.p.s.a., zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia. W rozpoznawanej sprawie kwestionowane przez skarżącego zarządzenie z 17 maja 2016 r., IV SA/Wr 506/15, o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, zostało mu doręczone 6 czerwca 2016 r., stąd siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia wniosku upływał 13 czerwca 2016 r. Zażalenie zostało natomiast złożone 14 grudnia 2016 r., a więc z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu prawidłowo zatem odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne. Należy podkreślić, że pismo procesowe skarżącego z 6 czerwca 2016 r., w którym informował on, że z powodów zdrowotnych nie będzie mógł odpowiadać na korespondencję Sądu, a o ustaniu przyczyny zawiadomi Sąd, nie mogło – samo przez się – spowodować niemożności kierowania przesyłek sądowych do skarżącego, czy też wstrzymania biegu terminów do złożenia środków zaskarżenia. Ponadto wpłynęło ono do Sądu już pod skutecznym doręczeniu skarżącemu kwestionowanego zarządzenia. Z kolei składając 14 grudnia 2016 r. zażalenie, skarżący nie zawarł w nim wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na konkretne orzeczenie lub zarządzenie Sądu. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji.