I OZ 151/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia L.Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 12 lutego 2026 r., sygn. akt II SAB/Gl 96/24 w sprawie ze skargi L.Z. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta Częstochowy w przedmiocie zasiłku stałego postanawia: 1. sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 12 lutego 2026 r., sygn. akt II SAB/Gl 96/24 wpisując w tenorze w punkcie drugim w miejsce słów: "uzupełnienia braków formalnych skargi" słowa: " wniesienia skargi kasacyjnej"; 2. oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z 12 lutego 2026 r., sygn. akt II SAB/Gl 96/24 na skutek wniosków L.Z. (dalej: skarżąca) w punkcie pierwszym odmówił przedłużenia terminu do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, zaś w punkcie drugim pozostawił bez rozpoznania wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (wadliwie wskazując, że pozostawia bez rozpoznania wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi). W uzasadnieniu postanowienia Sąd wyjaśnił, że skarga skarżącej na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta Częstochowy w przedmiocie zasiłku stałego została odrzucona postanowieniem z 5 lipca 2024 r., sygn. akt II SAB/Gl 96/24. Skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej pismem z 17 kwietnia 2025 r., równocześnie składając wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Wobec prawomocnej odmowy przyznania skarżącej pełnomocnika w tym postępowaniu, skarżąca została wezwana do uzupełnienia wniosku przez dopełnienie czynności, co do której domagała się przywrócenia terminu, tj. do złożenia skargi kasacyjnej, sporządzonej zgodnie z wymogami art. 175 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W wyniku wezwania skarżąca wniosła o przedłużenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W tych okolicznościach Sąd stwierdził, że wniosek o przedłużenie terminu do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie mógł być uwzględniony, gdyż termin siedmiodniowy, o jakim mowa w art. 49 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jest terminem ustawowym i nie może ulegać przedłużeniu. Z tego natomiast względu, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej musiał zostać pozostawiony bez rozpoznania. Skarżąca wniosła zażalenie pismem z 18 marca 2026 r., podnosząc, że jej wniosek o przywrócenie terminu może być prawidłowo rozpoznany po zakończeniu śledztwa, którego szczegółów nie może ujawnić. Naczelny Sąd Administracyjny rozważył, co następuje: Zażalenie nie mogło być uwzględnione. Z akt sprawy wynika, że skarżąca wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie dopełniła obowiązku złożenia wraz z wnioskiem skargi kasacyjnej. Tymczasem w myśl art. 87 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143; dalej: p.p.s.a.) równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W takiej sytuacji, skarżąca została prawidłowo wezwana do uzupełnienia braku formalnego wniosku przez wniesienie sporządzonej przez fachowego pełnomocnika skargi kasacyjnej (doręczenie wezwania – k. 136 akt). Wezwanie nie zostało przez skarżącą wykonane. W jego wyniku skarżąca wystąpiła o przyznanie pełnomocnika. Wobec odmownie i prawomocnie zakończonego postępowania z tego wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu, skarżącą ponownie wezwano do nadesłania skargi kasacyjnej (doręczenie wezwania – k. 147 akt). Zarządzenie to nie zostało wykonane. Wobec powyższego, zgodnie z wcześniejszym pouczeniem o skutkach nieuzupełnienia braków formalnych wniosku, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej został pozostawiony bez rozpoznania. Nie ulega bowiem wątpliwości, że nie można było mu nadać biegu. Zażalenie nie mogło być zatem skuteczne. Pozostawienie wniosku bez rozpoznania postanowieniem a nie zarządzeniem nie stanowi naruszenia prawa skutkującego koniecznością uchylenia postanowienia. Nie mógł zostać uwzględniony wniosek skarżącej (pisma z 29 i z 30 grudnia 2025 r.) o przedłużenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Słusznie Sąd uznał, że ustawowy termin, jakim jest termin określony w art. 49 § 1 p.p.s.a., nie może ulec przedłużeniu. Z powołanych względów Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie oddalił na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., o czym orzeczono w punkcie drugim postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 156 § 3 w zw. z art. 166 p.p.s.a. w punkcie pierwszym postanowił o sprostowaniu z urzędu sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 12 lutego 2026 r., sygn. akt II SAB/Gl 96/24, wpisując w tenorze w punkcie drugim w miejsce słów: "uzupełnienia braków formalnych skargi" słowa: " wniesienia skargi kasacyjnej". Z akt sprawy oraz uzasadnienia wydanego postanowienia wynika w sposób niesporny, że skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej i wniosek ten, z uwagi na braki formalne, nie uzyskał dalszego biegu.