I OZ 1492/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek po rozpoznaniu w dniu 27 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S.O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 lutego 2017 r., sygn. akt IV SA/Wa 2742/16 odrzucające skargę S.O. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 listopada 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 2652/15 oddalającym skargę S.O. na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia 13 lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 13 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę S.O. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 listopada 2015 r., sygn. akt IV SA 2652/15 oddalającym skargę na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia 13 lipca 2015 r. nr KN-O.025.109.2015 w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd I instancji wskazał, że złożona przez S.O. skarga o wznowienie postępowania sądowego nie zawierała m. in. podstawy wznowienia i okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia tejże skargi tj. wymogów z art. 279 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej P.p.s.a.). Z uwagi na stwierdzone braki formalne tej skargi Sąd wezwał skarżącego do ich uzupełnienia w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi - art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Wezwanie powyższe, wraz ze stosownym pouczeniem o konsekwencjach jego niewykonania, zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 24 stycznia 2017 r. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższej czynności bezskutecznie upłynął z dniem 31 stycznia 2017 r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, w dniach 31 stycznia 2017 r. i 3 lutego 2017 r. wpłynęły do akt sprawy obszernej treści pisma skarżącego, nie dające odpowiedzi na zarządzenie Sądu z dnia 28 listopada 2016 r. W tej sytuacji Sąd uznał, że braki formalne nie zostały uzupełnione w terminie siedmiodniowym i na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 280 § 1 P.p.s.a. odrzucił przedmiotową skargę. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył S.O. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z brzmieniem przepisu art. 270 P.p.s.a., w przypadkach przewidzianych w tym dziale można żądać wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem. Chodzi o okoliczności uregulowane w przepisach art. 271 - 273 P.p.s.a., przy czym podstawę wznowienia mogą stanowić tylko zdarzenia tamże wymienione. Nadto, do skargi o wznowienie postępowania stosuje się, na mocy art. 276 P.p.s.a., odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli inaczej nie stanowią przepisy o wznowieniu. Od strony formalnej, skarga o wznowienie postępowania powinna odpowiadać wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 46 w związku z art. 276 P.p.s.a.), a ponadto zawierać (stosownie do treści art. 279 P.p.s.a.) oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia. Podanie podstawy wznowienia następuje przez powołanie i wyraźne określenie, które z podstaw wymienionych w art. 271 - 273 P.p.s.a. motywują, zdaniem strony, wznowienie postępowania w danej sprawie. Natomiast uzasadnienie podstawy wznowienia winno polegać na dokładnym określeniu zarówno okoliczności wskazujących na istnienie powołanej podstawy wznowienia, jak i wpływu tychże okoliczności na rozstrzygnięcie. Zgodnie z brzmieniem art. 277 P.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania należy wnieść w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Powyższe wymogi pozwalają na określenie zakresu, podstaw i dopuszczalności wznowienia, co służy realizacji dyspozycji przepisu art. 280 § 1 P.p.s.a., wedle którego sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, a w razie braku jednego z tych wymagań odrzuca wniosek. Badanie, o którym mowa w przywołanym przepisie następuje w pierwszym etapie postępowania i nie obejmuje oceny zasadności skargi o wznowienie. Dopiero bowiem skarga wniesiona w terminie i oparta na ustawowej przesłance wznowienia zobowiązuje sąd do skierowania sprawy na rozprawę celem jej merytorycznego rozpatrzenia w ramach drugiego etapu postępowania. Mając na uwadze wskazane wyżej wymagania formalne skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego Sąd I instancji winien w pierwszej kolejności dokonać wstępnego badania przedmiotowej skargi pod kątem ich spełnienia. W związku z powyższym Sąd I instancji stwierdzając braki formalne skargi o wznowienie w oparciu o art. 49 § 1 P.p.s.a. wezwał skarżącego do ich uzupełnienia w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi - art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy należało uznać, że nieuzupełnienie braków formalnych skargi o wznowienie w terminie wyznaczonym w wezwaniu do uzupełnienia tych braków skutkować będzie jej odrzuceniem. Nie ulega wątpliwości, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi o wznowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 24 stycznia 2017 r. W pismach z dnia 31 stycznia 2017 r. oraz z dnia 3 lutego 2017 r. skarżący nie uzupełnił braków przedmiotowej skargi, co skutkować musiało jej odrzuceniem na zasadzie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w zw. z art. 280 § 1 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.