I OZ 1465/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 13 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 28 kwietnia 2017 r., sygn. akt II SA/Ke 18/17 w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2016 r. znak [...] w przedmiocie świadczenia wychowawczego postanawia oddalić zażalenie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2017 r., sygn. akt II SA/Ke 18/17 (dalej postanowienie z 28 kwietnia 2017 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę kasacyjną R. S. w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2016 r. znak [...] w przedmiocie świadczenia wychowawczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z dnia 22 lutego 2017 r. II SA/Ke 18/17 oddalił skargę R. S. (dalej skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2016 r., znak [...] w przedmiocie świadczenia wychowawczego. Odpis powyższego wyroku wraz uzasadnieniem doręczono skarżącemu dnia 27 marca 2017 r., z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej. Dnia 18 kwietnia 2017 r. skarżący wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Sądu I instancji sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną. Skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3 (art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej ppsa). Wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie (art. 178 ppsa). Sporządzenie skargi kasacyjnej przez stronę z naruszeniem art. 175 § 1 ppsa jest brakiem nieusuwalnym, uzasadniającym jej odrzucenie jako niedopuszczalnej (k. 24, 28-35, 37-39, 41, 43-44 akt sądowych). Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł R. S. zarzucając zaskarżonemu postanowieniu naruszenie: 1. art. 175 § 1 ppsa przez przyjęcie przez Sąd, że skarga kasacyjna nie została sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, podczas gdy opinia prawna w przedmiocie skargi kasacyjnej została sporządzona i wniesiona przez pełnomocnika skarżącego ustanowionego w ramach prawa pomocy dnia 4 lipca 2017 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu; 2. art. 178 ppsa przez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu z powodu jej złożenia niezgodnie z przepisami, podczas gdy opinia prawna w przedmiocie braku podstaw do sporządzenia skargi odpowiada przepisom prawa, w szczególności została złożona przez osobę uprawnioną na skutek ustanowienia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach prawa pomocy; 3. art. 6 ppsa przez udzielenie stronie niezrozumiałego pouczenia w zakresie obowiązujących przepisów, prowadzącego do błędnej jego interpretacji przez stronę, a w konsekwencji do sporządzenia skargi kasacyjnej osobiście przez skarżącego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 175 § 1 ppsa skarga kasacyjna powinna być sporządzona - w zakresie normatywnym, istotnym dla kontrolowanej sprawy - przez adwokata lub radcę prawnego. Ograniczeń tych nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 ppsa). Zgodne z owymi przepisami skarga kasacyjna winna zostać sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika (przymus adwokacki). Niedopełnienie tego obowiązku jest brakiem nieusuwalnym skargi i skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 193 i 276 ppsa (postanowienie NSA z 9 marca 2005 r., I GSK 359/05, ONSAiWSA 2005/5/98, akceptowane przez A. Kabata w: B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wolters Kluwer 2016, uw. 2 do art. 276; postanowienie NSA z 9.2.2007 r., II FZ 87/07, akceptowane przez J. Drachala, A. Wiktorowską, K. Wojciechowską w: red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, C.H. Beck 2015, s. 1121, nb 6). Ponieważ w niniejszej sprawie właściwym do rozpoznania skargi kasacyjnej jest Naczelny Sąd Administracyjny, a jednocześnie skarga ta została sporządzona osobiście przez skarżącego, a nie przez profesjonalnego pełnomocnika, to uznać należało, że nie spełnia ona kryterium określonego w art. 175 § 1 ppsa. Skarżący nie wykazał, że należy do kręgu podmiotów wymienionych w art. 175 § 2 ppsa. Skoro skarga kasacyjna nie została sporządzona przez podmiot do tego uprawniony, podlega odrzuceniu. Pouczenie udzielone przez Sąd w piśmie sądowym z 20 marca 2017 r. II SA/Ke 18/17 było prawidłowe i wyraźnie wskazało, że skarga kasacyjna winna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym – pod rygorem odrzucenia (pkt 2 pouczenia; k. 38 akt sądowych). Postanowieniem z 28 kwietnia 2017 r. Sąd I instancji trafnie orzekł o skardze kasacyjnej z 18 kwietnia 2017 r. (k. 41 akt sądowych), nie zaś o opinii z dnia 4 lipca 2017 r. w przedmiocie braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku II SA/Ke 18/17 (k. 75-77, 78-86 akt sądowych). Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ppsa, orzekł jak w sentencji.