I OZ 14/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Wojciech Chróścielewski po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. Z. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 listopada 2007 r., sygn. akt II SA/Wa 556/06 o ustanowieniu dla J. Z. K. adwokata z urzędu w sprawie ze skargi J. Z. K. na decyzję Prezesa Rady Ministrów Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia specjalnego postanawia: oddalić zażalenie

Jak wynika z akt sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 28 listopada 2007 r., po rozpoznaniu wniosku J. Z. K. o przyznanie prawa pomocy, ustanowił dla skarżącego adwokata z urzędu. Następnie postanowieniem z dnia 21 grudnia 2007 r. Sąd odrzucił skargę kasacyjną J. Z. K. od wyroku z dnia 2 października 2007 r. oddalającego skargę na decyzję Prezesa Rady Ministrów Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...], w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia specjalnego. Jako przyczynę odrzucenia skargi kasacyjnej Sąd wskazał sporządzenie jej osobiście przez skarżącego, a więc z uchybieniem art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), który wymaga aby skarga kasacyjna była sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Pismem z dnia 27 grudnia 2007 r. J. Z. K. złożył na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 listopada 2007 r. zażalenie, w którym wniósł o jego uchylenie. W uzasadnieniu zażalenia skarżący podniósł, iż fakt nie przysłania korespondencji o osobie wyznaczonego adwokata w celu udzielenia pełnomocnictwa dowodzi zasadności sporządzenia i wniesienia osobiście skargi kasacyjnej. Skarżący zarzucił także Sądowi szereg innych zarzutów odnoszących się do prowadzonego w sprawie postępowania sądowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając przepis powyższy na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaskarżonym postanowieniem z dnia 28 listopada 2007 r., zgodnie z zakresem wniosku o przyznania prawa pomocy złożonym na urzędowym formularzu PPF, ustanowił dla skarżącego adwokata z urzędu. Orzeczenie powyższe jest dla skarżącego korzystne. Z treści uzasadnienia zażalenia złożonego na to postanowienie wydaję się zaś wynikać błędne przekonanie skarżącego, iż podważenie tego postanowienia może mieć wpływ na ocenę zasadności postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Tymczasem odrzucenie skargi kasacyjnej z powodu sporządzenia jej osobiście przez skarżącego i przyznanie mu adwokata z urzędu to dwie odrębne kwestie a zasadność odrzucenia skargi kasacyjnej pozostaje poza zakresem rozpoznania sprawy niniejszej, której przedmiotem jest jedynie postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznaniu prawa pomocy, co do którego skarżący nie podniósł żadnych zarzutów. Z powyższego względu zażalenie złożone na korzystne dla skarżącego postanowienie o przyznaniu prawa pomocy podlega oddaleniu. Poza zakresem rozpoznania pozostają także pozostałe zarzuty skarżącego odnoszące się do prowadzonego w sprawie postępowania sądowego. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.