I OZ 137/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Przybysz po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 14 maja 2024 r., sygn. akt III SA/Kr 893/23 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi J.B. na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego o Kartograficznego z 6 kwietnia 2023 r., znak IG-II.7221.35.2023.PS w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego postanawia: oddalić zażalenie.

Zarządzeniem z 9 stycznia 2024 r. (k. 143) Przewodniczący zarządził doręczenie skarżącemu odpisu wyroku z 15 listopada 2023 r. wraz z uzasadnieniem. Na powyższe zarządzenie skarżący wniósł zażalenie (k.181). Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z 14 maja 2024 r. odrzucił ww. zażalenie J.B. (k. 211). Zażalenie na ww. postanowienie złożył J.B., nie zgadzając się z jego treścią (k. 263, 292). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie okazało się niezasadne. Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia, których przedmiotem jest: 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; 1a) odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3; 1b) umorzenie postępowania; 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; 5a) odrzucenie wniosku o uzupełnienie wyroku albo odmowa jego uwzględnienia; 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; 7) odrzucenie skargi kasacyjnej; 8) odrzucenie zażalenia; 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; 10) ukaranie grzywną. Powołany przepis wprost zatem określa okoliczności, w których dopuszczalne jest wniesienie przez stronę środka zaskarżenia w postaci zażalenia, a dodatkowo z przepisów szczególnych wynika, że zażalenie służy także na niektóre zarządzenia przewodniczącego, tj. na zarządzenie o pozostawieniu bez rozpoznania pisma, którego strona nie uzupełniła lub nie poprawiła w terminie (art. 49 § 2 p.p.s.a.) oraz na zarządzenie w przedmiocie kosztów sądowych (art. 227 § 1 p.p.s.a.), na co wskazuje treść art. 198 p.p.s.a. Jak słusznie zaś zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny, żaden przepis ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości zaskarżenia zarządzenia o doręczeniu stronie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem i pouczeniem. Zarządzenie o doręczeniu wyroku wraz z uzasadnieniem i pouczeniem ma wyłącznie charakter czynności materialnotechnicznej i nie mieści się w kategorii zarządzeń podlegających zaskarżeniu. Takie zażalenie skarżącego jako niedopuszczalne podlegało zatem odrzuceniu, o czym prawidłowo, na podstawie art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu. Na marginesie zauważyć należy, że na k. 190 akt sprawy znajduje zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z 27 lutego 2024 r., sygn. akt III SA/Kr 983/23 wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na zarządzenie z 9 stycznia 2024 r. o doręczeniu odpisu wyroku z 15 listopada 2023 r. wraz z uzasadnieniem i pouczeniem Niemniej jednak powyższe, wobec treści art. 222 p.p.s.a., nie miało wpływu na wynik w niniejszej sprawie. Odnosząc się do zażalenia skarżącego zauważyć należy, że wbrew jego twierdzeniom, nie został on pouczony o możliwości zaskarżenia zarządzenia z 9 stycznia 2024 o doręczeniu skarżącemu odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem i pouczeniem (k. 143). Pismo stanowiące wykonanie przedmiotowego zarządzenia i znajdujące się na k. 155 jest pismem przewodnim wysyłanym wraz z odpisem wyroku i zawiera pouczenie dotyczące wyroku i jego zaskarżenia, a nie zarządzenia z 9 stycznia 2024 r. Z przedstawionych powyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.