I OZ 137/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. Z. na pkt 2 postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 sierpnia 2016 r., sygn. akt II SO/Wa 19/16 o kosztach postępowania w sprawie z wniosku A. Z. o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi, odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych w sprawie II SAB/Wa 1058/15 postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie w punkcie 2 i w tym zakresie sprawę przekazać Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania.

A. Z., reprezentowany przez pełnomocnika, adw. T. B., pismem z dnia 11 marca 2016 r., zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny za nieterminowe przekazanie skargi na bezczynność tego organu w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 21 września 2015 r. o udostępnienie informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2016 r. wymierzył ww. organowi grzywnę w kwocie 300 zł. (pkt 1) oraz zasądził od Prezydenta W. na rzecz wnioskodawcy kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd Wojewódzki wskazywał, iż rozstrzygnięcie o kosztach zostało wydane na podstawie art. 200, art. 205 § 1 w zw. z art. 210 § 2 w zw. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t Dz. U. z 2016 r., poz. 270 ze zm.) dalej: "p.p.s.a.". A. Z., w złożonym na punkt 2 ww. postanowienia zażaleniu, zakwestionował jego prawidłowość wskazując, iż skoro w toku postępowania sądowego był reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika, to w tym przypadku Sąd powinien był uwzględnić tę okoliczność w wydanym przez siebie rozstrzygnięciu o kosztach postępowania. Odpowiedź na zażalenie nie została wniesiona. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszym przypadku nie budzi wątpliwości fakt, iż wnioskodawca w toku postępowania sądowego był reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika, będącego adwokatem. Uwzględniając jego wniosek o wymierzenie organowi grzywny - w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. oraz rozważając możliwość zasądzenia na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania sądowego, Sąd Wojewódzki powinien był wziąć tę okoliczność pod uwagę - z uwagi na treść art. 205 § 2 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia - na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.