I OZ 1308/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 7 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 13 czerwca 2017 roku sygn. akt IV SAB/Wr 206/16 odmawiające uwzględnienia wniosku o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 marca 2017 roku sygn. akt IV SAB/Wr 206/16 w sprawie ze skargi Z. R. na bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. w przedmiocie udzielenia pomocy w sprawie opłacenia składki na ubezpieczenie zdrowotne oraz w odzyskaniu licznika energii elektrycznej postanawia: oddalić zażalenie.

Wyrokiem z dnia 9 marca 2017 roku sygn. akt IV SAB/Wr 206/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę Z. R. na bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. w przedmiocie udzielenia pomocy w sprawie opłacenia składki na ubezpieczenie zdrowotne oraz w odzyskaniu licznika energii elektrycznej. Wnioskiem z dnia 22 marca 2017 roku skarżący zwrócił się o uzupełnienie tego wyroku o "dodatkowe orzeczenie w trybie art. 115 p.p.s.a.", orzeczenie w przedmiocie ukarania organu grzywną "za bezczynność i rażące naruszenie prawa" oraz "dodatkowe pouczenie co do prawa wniesienia powództwa do sądu powszechnego". Postanowieniem z dnia 13 czerwca 2017 roku sygn. akt IV SAB/Wr 206/16 wydanym na podstawie art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 roku, poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił uwzględnienia tego wniosku. W uzasadnieniu wskazano, że orzeczenie wydane w niniejszej sprawie jest kompletne, Sąd orzekł bowiem o całości skargi, uznając, że jest ona niezasadna i podlega oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a. Wyjaśniono, że w przypadku oddalenia skargi w całości, przepisy p.p.s.a. nie obligują Sądu do zamieszczenia w wyroku żadnego dodatkowego rozstrzygnięcia. Sąd I instancji podkreślił, że zakres uzupełnienia wyroku, jakiego domaga się skarżący, nie mieści się w określonym w art. 157 § 1 p.p.s.a. katalogu czynności, których wystąpienie upoważnia do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku. Zażalenie na to postanowienie złożył Z. R. W uzasadnieniu przedstawił argumentację odnoszącą się do nieprawidłowego w jego ocenie działania organów administracji publicznej oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w inicjowanych przez niego postępowaniach w przedmiocie udzielenia różnego typu pomocy społecznej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 roku, poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Uzupełnienie orzeczenia, o jakim mowa w tym przepisie dotyczy więc sytuacji, w której jest ono niekompletne. W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia 9 marca 2017 r. orzekł na podstawie art. 151 p.p.s.a., który w przypadku nieuwzględnienia skargi w całości albo w części, zobowiązuje sąd do oddalenia tej skargi odpowiednio w całości albo w części. Sformułowanie zawarte w sentencji przedmiotowego wyroku: "oddala skargę w całości" jest niewątpliwie zgodne z dyspozycją zawartą w tym przepisie. Sąd meriti nie był zobligowany do zawarcia w wyroku z dnia 9 marca 2017 roku żadnego dodatkowego rozstrzygnięcia - żaden przepis p.p.s.a. do tego nie obliguje. W konsekwencji należy uznać, że Sąd I instancji orzekł o całości skargi i dlatego też nie ma podstaw do uzupełnienia przedmiotowego wyroku. Jest on bowiem kompletny i zawiera wszystkie wymagane prawem elementy. Żądanie wnioskodawcy dotyczące uzupełnienia go o "dodatkowe orzeczenie w trybie art. 115 p.p.s.a.", orzeczenie w przedmiocie ukarania organu grzywną "za bezczynność i rażące naruszenie prawa" oraz "dodatkowe pouczenie co do prawa wniesienia powództwa do sądu powszechnego" trzeba ocenić jako wykraczające poza zakres określony w art. 157 § 1 p.p.s.a. Podkreślenia wymaga, że zarzuty i wnioski zawarte w zażaleniu odnoszą się do błędnego w ocenie żalącego oddalenia skargi przez Sąd I instancji w związku z czym nie mogły być przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszym postępowaniu, które jest postępowaniem wpadkowym i dotyczy wyłącznie rozpoznania zażalenia na postanowienie o odmowie uzupełnienia orzeczenia. Weryfikacja wyroku w drodze wniosku o jego uzupełnienie na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a. jest niedopuszczalna. Merytoryczne kwestionowanie wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego może odbywać się wyłącznie w drodze wniesienia skargi kasacyjnej. Z tych względów, uznając postanowienie Sądu I instancji za prawidłowe i zgodne z prawem, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.