IV SAB/Gl 194/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Siudyka, , , po rozpoznaniu w dniu 4 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.F. na bezczynność Prezydenta Miasta T. w przedmiocie ustalenia prawa do zasiłku dla opiekuna p o s t a n a w i a odrzucić skargę

Pismem z dnia 29 maja 2017 r. A.F. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Prezydenta Miasta T. w sprawie ustalenia prawa do zasiłku dla opiekuna. W wykonaniu zarządzenia z dnia 3 lipca 2017 r. wezwano skarżącą do wskazania w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, czy przed wniesieniem skargi złożyła zażalenie w trybie art. 37 K.p.a. W zakreślonym terminie skarżąca nadesłała pismo z dnia 24 lipca 2017 r., w którym wskazała, że przed wniesieniem skargi złożyła w dniu 15 marca 2017 r. w Dziale Świadczeń Rodzinnych i Alimentacyjnych MOPS w T. pismo w sprawie wydania decyzji dotyczącej świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu opieki nad matką. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2017r., poz. 1359 ze zm.) - dalej - P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumieć należy sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Takim środkiem zaskarżenia, stosownie do art. 37 § 1 K.p.a. (w stosunku do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych przed 1 czerwca 2017 r.), jest zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania. Zażalenie to strona składa do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu przysługuje stronie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wniesienie skargi na niezałatwienie sprawy w terminie jest dopuszczalne wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 § 1 K.p.a. Uprzednie złożenie zażalenia stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 19 lipca 2013 r., sygn. akt II OSK 1449/13, LEX nr 1346815). Zdaniem Sądu skargę A.F. z dnia 29 maja 2017 r. należało odrzucić z uwagi na fakt, iż skarżąca nie dopełniła warunku stanowiącego o dopuszczalności skargi tj. nie wykazała, by obowiązek wyczerpania środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi został spełniony. W odpowiedzi z dnia 24 lipca 2017 r. na wezwanie Sądu do wykazania, czy przed wniesieniem skargi wniosła zażalenie w trybie art. 37 § 1 K.p.a. podała, że złożyła w dniu 15 marca 2017 r. w Dziale Świadczeń Rodzinnych i Alimentacyjnych MOPS w T. pismo, w którym wniosła o pilne wydanie decyzji dotyczącej świadczenia pielęgnacyjnego. W nadesłanych Sądowi aktach administracyjnych znajduje się to pismo, jednakże nie stanowi ono zażalenia wnoszonego w trybie art. 37 K.p.a. na bezczynność organu w przedmiotowej sprawie. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. skargę należało odrzucić.