I OZ 121/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Zygmunt Zgierski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 września 2021 r. sygn. akt I SA/Wa 510/21 o odrzuceniu zażalenia J.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 czerwca 2021 r. sygn. akt I SA/Wa 510/21 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi J.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...] w przedmiocie przyznania wsparcia finansowego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 1 września 2021 r., odrzucił zażalenie J.G. na postanowienie tego Sądu z 29 czerwca 2021 r. o odrzuceniu skargi J.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z [...] stycznia 2021 r. nr [...] w przedmiocie przyznania wsparcia finansowego. W uzasadnieniu Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że postanowienie o odrzuceniu skargi wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o przysługującym prawie do wniesienia zażalenia zostało skutecznie doręczone skarżącemu 19 lipca 2021 r. J.G. pismem z 4 sierpnia 2021 r. (data stempla pocztowego) wniósł zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie, ponieważ w niniejszej sprawie siedmiodniowy termin do jego wniesienia, stosownie do treści art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej: ppsa, upłynął z dniem 26 lipca 2021 r. Postanowienie o odrzuceniu zażalenia wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o przysługującym prawie do wniesienia zażalenia doręczono skarżącemu 29 września 2021 r. J.G. pismem z 5 października 2021 r. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, wyrażając niezadowolenie z rozstrzygnięcia. Zaznaczył, że zostało wydane bez jego obecności, przez co pozbawiono go jego praw. Postanowienie uznał za nieważne, ponieważ wydał je starszy sekretarz a nie sędzia. Powołał się na dużą ilość korespondencji z Sądu oraz problemy z pamięcią wynikające z choroby. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlegało oddaleniu jako niezawierające usprawiedliwionych podstaw. Postępowanie sądowoadministracyjne toczy się według reguł opisanych w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wiążą one zarówno sądy administracyjne, jak i strony postępowania. Oznacza to między innymi, że uczestnicząc w postępowaniu, strony obowiązane są przestrzegać terminów do wnoszenia pism. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie nie mając dowolności w wydłużaniu terminów na dokonanie czynności procesowych. Jednocześnie, sąd administracyjny w razie uzasadnionej potrzeby udziela stronom występującym w sprawie bez adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego niezbędnych pouczeń co do czynności procesowych i skutków ich zaniedbań (art. 6 ppsa). W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, doręczając postanowienie o odrzuceniu skargi, wydane z powodu przekroczenia terminu do uzupełnienia jej braku, pouczył skarżącego między innymi o terminie wniesienia zażalenia na to postanowienie oraz o skutku przekroczenia terminu do jego wniesienia. Na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego o odrzuceniu skargi z powodu nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego (art. 194 § 1 pkt 1a ppsa), które wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia (art. 194 § 2 ppsa). Ponieważ do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasadnie odrzucił zażalenie J.G. z 4 sierpnia 2021 r., jako wniesione po upływie terminu (art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ppsa). Odnosząc się do zarzutów zażalenia należy wyjaśnić, że przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dopuszczają wydawanie rozstrzygnięć zarówno na posiedzeniu jawnym, jak i niejawnym. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym, zgodnie z treścią art. 58 § 3 ppsa, a więc bez udziału stron postępowania. W niniejszej sprawie skarżący nie został pozbawiony w ten sposób praw, ponieważ doręczono mu wydane postanowienie wraz z uzasadnieniem oraz pouczono go o jego sytuacji procesowej, w tym o sposobie i terminie wniesienia środka odwoławczego. Strona, prawidłowo pouczona o swoich prawach i obowiązkach na danym etapie postępowania, ponosi negatywne skutki związane z uchybieniem terminu, chyba że uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu, co jednak nie miało w sprawie miejsca. W dalszej kolejności należy podkreślić, że wysłane do skarżącego pismo, zatytułowane "doręczenie odpisu postanowienia od którego przysługuje zażalenie" podpisane przez starszego sekretarza sądowego, nie stanowiło rozstrzygnięcia, ale zostało do niego dołączone. Skarżący otrzymał więc postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wraz z uzasadnieniem, podpisane przez sędziego sprawozdawcę oraz pismo podpisane przez starszego sekretarza sądowego, zawierające dodatkowo stosowne pouczenia. Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ppsa, orzekł jak w postanowieniu.