I OZ 1175/17

Dnia 28 lipca 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Kamińska po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S.D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 18 maja 2017 r. o sygn. akt III SA/Gd 285/17 odmawiające wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 8 lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy zaskarżonej przez S.D. postanawia: oddalić zażalenie.

S.D. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 8 lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy. W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, którego w żaden sposób nie uzasadnił. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 18 maja 2017 r. o sygn. akt III SA/Gd 285/17 odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Jak wyjaśnił godnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, skarżący ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tak więc zaistnienie przesłanek uzasadniających udzielenie przez sąd administracyjny tzw. ochrony tymczasowej winno być wykazane przez wnioskodawcę. W ocenie Sądu pierwszej instancji skarżący nie wykazał natomiast przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł S.D. Jego zdaniem zatrzymanie prawa jazdy w warunkach sprawy powoduje znaczną szkodę, jak i nieodwracalne związane z tym skutki, co miało zostać wskazane w skardze. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016r. poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.) sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymuje stanowisko Sądu pierwszej instancji, że wnioskodawca nie wykazał, że skarżona decyzja wyrządzi znaczną szkodę lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Wbrew wywodom zażalenia, brak wykazania takich skutków we wniesionej skardze, nie stwierdza ich też sam Sąd. Kwestia wstrzymania wykonania decyzji jest zaś niezależna od kwestii oceny merytorycznej skargi. W tych warunkach Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko, że nie było podstaw do zastosowania art. 61 § 3 p.p.s.a. Z powyższych względów nie budzi najmniejszych wątpliwości, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, zatem zażalenie podlega oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.